Pieter Snijder werd in 1913 geboren in Eelde (Drenthe) als zoon van Hendrik Snijder en Annechien Aaldring. Zijn vader was tuinder en ook Pieter werd groentekweker. In 1933/34 vervulde Pieter Snijder zijn dienstplicht.

korporaal Korps Politietroepen

In 1936 meldde Pieter Snijder zich aan bij het Korps Politietroepen, een vooroorlogs militair politiekorps. Het Korps Politietroepen werd in 1919 opgericht als zelfstandig onderdeel naast de Koninklijke Marechaussee en viel onder de verantwoordelijkheid van het ministerie van Defensie. Het was een bekende route voor jongemannen om via het Korps Politietroepen bij de politie in dienst te komen.  

Na zijn opleiding werd Pieter gestationeerd in Haps (Noord-Brabant). Daar werd hij op 9 februari 1937 ingeschreven, zijn rang was korporaal. In oktober 1937 werd hij overgeplaatst naar Den Bosch, waarna hij in juli 1938 in Kampen terecht kwam. Hier werd hij op 19 juli 1938 ingeschreven met als adres de Van Heutszkazerne. In Kampen maakte Pieter Snijder de meidagen 1940 mee. Samen met Rinke van der Zee was hij verantwoordelijk voor het opblazen van de Stadsbrug. Daarna behoorde hij tot de manschappen in kazemat Kampen-Zuid, die in vuurgevecht kwamen met Duitse verkenners. Op 11 mei werden de Nederlandse troepen teruggetrokken uit Kampen. Pieter Snijder was tijdens de capitulatie op 14 mei in Gouda. Op 15 juli 1940 werd het Korps Politietroepen opgeheven. Op 28 augustus begon hij als wachtmeester bij de politie in Groningen.

Terug in Kampen

Een jaar later was Pieter Snijder weer terug in Kampen. Hij trouwde toen met Femmigje Gijsen, geboren in Genemuiden, maar wonende in Kampen. Femmigje was de tweede van vier kinderen. Haar vader, Antonie Gijsen, was machinist en werkzaam bij het Elektriceitsbedrijf in Kampen.

Op 11 juni 1944 werd hun eerste zoon geboren, vernoemd naar grootvader Hendrik Snijder in Eelde. Daarna volgden nog twee kinderen.

Na de oorlog

Als politieman in Groningen moest Pieter Snijder regelmatig joodse- en andere voor de Duitsers onwelgevallige inwoners oppakken. In het geheim waarschuwde Pieter de mensen vooraf over de geplande arrestatie. Daarvoor werd hij een keer gearresteerd, maar de volgende dag weer vrijgelaten. Door deze houding kon hij na de oorlog verder carrière maken binnen de politie. Dat deed hij in Groningen, eerst als rechercheur en later bij de kinderpolitie. In 1973 ging Pieter Snijder met functioneel leeftijdsontslag, hij was 60 jaar.

Pieter Snijder overleed in 2003 op de leeftijd van 89 jaar, zijn vrouw Femmigje overleed twee jaar later, ook op de leeftijd van 89 jaar. Beiden werden in Groningen begraven.

© cultuurZIEN 2025