een terpboerderij op het Kampereiland, onderdeel van Stadserven en -landerijen
Jan Haverkamp (Kropswolde (Hogezand) 1895-1985 Kpn) was een zoon van landbouwer Jan Haverkamp en Johanna Havinga. Per 7 mrt. 1921 werd Jan Haverkamp aangesteld tot lanfbouwkundige bij de gemeente Kampen. In deze functie was hij verantwoordelijk voor Stadserven en -landerijen. In 1941 gaf hij leiding aan 4 opzichters: 3 voor de stadsweiden en 1 voor de biesvelden. Zijn kantoor was bij Gemeentewerken aan de Buiten Nieuwstraat nr 2 (nu Ikonenmuseum).
In 1924 trouwde Jan Haverkamp in Kpn met slagersdochter Johanna Alida Veldhuijzen van Zanten (Kpn 1900-1991). Jan en Jo Haverkamp-Veldhuijzen van Zanten woonden aan de Wilhelminalaan op nr 16 ( nu een bloemenzaak). Beiden bereikten de hoge leeftijd van 90 jr. In 1974 vierden zij hun 50-jarig huwelijksfeest en in 1984 volgde hun 60-jarige echtverbintenis. Op 21 juni 1985 overleed Jan Haverkamp in Kampen.
voor de oorlog
Jan Haverkamp was maatschappelijk zeer actief. Jarenlang was hij adviseur / leider van de studieclub van de Kpr afd. van de christelijke werkliedenbond Patrimonium (opgericht in 1876 in Amsterdam, in 1942 verboden, na de oorlog heropgericht en opgegaan in het CNV). In 1938 was Jan Haverkamp ook voorzitter van de Kamper afdeling van Patrimonium.
Daarnaast zat hij in het bestuur van Christelijk-Sociale studieclub ''Talma'', vernoemd naar ds. A.S. Talma, ''de leeuw van Patrimonium.'' Verder was Jan Haverkamp secretaris van de Van Gelderstichting en tot in 1940 hoofd Luchtbescherming.
naar St. Michielsgestel
Op 13 juli 1942 werd Jan Haverkamp, samen met voorm. politiecommissaris Van der Drift, in gijzeling genomen in St. Michielsgestel. Daar zat hij de eerste drie maanden tegelijk met de ontslagen burgemeester Oldenhof.
Eén van zijn mede-gegijzelden noemt Jan Haverkamp in zijn herinneringen aan St. Michielsgestel
''Jan Haverkamp uit Zwolle (!), die pas nog zo'n heldhaftige en fiere rede had gehouden over de betekenis van landbouw voor ons land''.
Dit past in het beeld van St. Michielsgestel, waar de gegijzelden elkaar bezighielden door colleges te geven, sportwedstrijden en een cultureel programma te organiseren. Het verblijf was er goed, maar je kon ieder moment dood geschoten worden als represaille voor aanslagen door het verzet.
snor
Jan had, net als veel andere gijzelaars in St. Michielsgestel, zijn snor laten staan. Meestal waren de vrouwen van de gegijzelden daar niet van gecharmeerd. Heel wat snorren verdwenen na het bezoek van de echtgenote. Jan behoorde tot ''de lafaards'', volgens de normen van St. Michielsgestel: mannen die de komst van hun vrouw niet afwachtten, maar bij voorbaat de snor al afschoren.
terug naar Kampen
Negen maanden later, op 12 april 1943 keerde hij weer terug in Kpn. Op 17 jan 1944 werd hij op eigen verzoek ontslagen uit zijn functie. Daarmee was hij niet de enige hoge ambtenaar, die op eigen verzoek vertrok. Gemeentesecretaris Hendrik Bakker was hem al op 1 juni 1943 voorgegaan, kort na de terugkeer van Jan Haverkamp in Kampen.
na de oorlog
Na de oorlog zal Jan Haverkamp opnieuw in functie zijn getreden bij de gemeente Kampen. Wanneer hij in juli 1946 wordt benoemd tot gedeputeerde van Overijssel, volgt daaruit dat hij (opnieuw) ontslag moet nemen als landbouwkundige van de gemeente Kampen.
In het maatschappelijk veld is hij dan actief als bestuurslid Anti-Revolutionaire Studieclub ''Dr. R.J. Dam'', vernoemd naar ARP-er en verzetsman Roelof Dam. Decennia lang was Jan Haverkamp voorzitter van afd. Kpn van de Anti-Revolutionaire Kiesvereniging ''Nederland en Oranje' (1948-1963), een onderdeel van de ARP, dat in Kpn bestond tussen 1909 en 1980 (vorming CDA). Daarnaast zette Jan Haverkamp zich in voor het christelijke Uitgebreid Lager Onderwijs (ULO) In Kampen.
© cultuurZIEN 2026