1 lipca 2026
Bezmiar dźwigany wśród piasków
Zasypujących ślady;
Siła, która się wzmaga;
Przejrzystość, która wzrasta…
I tylko serce – za słabe!
~Iłłakowiczówna Kazimiera
~George Redhawk
Jesteśmy cisi oboje
jak dwa gołębie przed burzą...
Tęsknoty i niepokoje
w dali się chmurzą.
Boję się jutra! Pogoda
nad nami lekko oddycha,
na niebie jutrzenka młoda
stoi tak cicha...
Daleko, pod barwną tęczą,
znak niewiadomy nikomu...
Może za chwilę zadźwięczą
pomruki gromu?!...
Jesteśmy senni i cisi
jak piasek wichrom powolny.
Wysoko grom losu wisi,
runąć niezdolny.
~Iłłakowiczówna Kazimiera
Życie mija, a marzenia pozostają jedynie marzeniami, nie spełniając się. Skurczyło się wszystko.
Jednak zamartwianie się własną starością i perspektywą zbliżania się do kresu życia jest równie bezsensowne, co rozpamiętywanie tego, co minęło już bezpowrotnie.
Tak, życie jest krótkie, ale jedynym momentem, w którym mogę iść przed siebie z otwartymi oczami, jest teraz. To czas, by chłonąć otoczenie wszystkimi zmysłami.
Trzeba się dostosować…
Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!