Ontmoeting op de Indische Oceaan
Tijdens de oversteek werd de Straat Malakka langzaam ingehaald door de Tegelberg van dezelfde rederij. De Tegelberg was een moderner en recenter vracht-passagiersschip en had dus ook een hogere kruissnelheid. Dagelijks was ik in contact met mijn collega Leo S. We kenden elkaar goed van de praktijkcursus in Amsterdam en in die tijd gingen we vaak samen uit met onze respectievelijke vriendinnetjes. Leo trouwde later met zijn vriendin Janny en na 50 jaar zijn ze nog steeds samen.
Iedere dag gaven wij elkaars positie door en in de kaartenkamer werden de posities geplot van beide schepen om te zien wanneer de ontmoeting zou plaats vinden. Uiteindelijk kwam de Tegelberg achteruit in zicht als een miniscuul stipje aan de horizon. Voor zover het zicht reikte waren geen andere schepen te zien. Twee nietige schepen in een lege oceaan met mensen aan boord, die elkaar kenden en die zich nu door een serie toevallige omstandigheden op dezelfde plaats op de aardbol bevonden. Leo en ik maakten ieder een serie foto´s van de nadering en de passage, die we elkaar later als herinnering aan deze ontmoeting op de Indische Oceaan hebben toegestuurd.
Straat Malakka
Beide schepen voeren een parallel koers naar Zuid-Afrika en bleven tot laat in de middag in zicht van elkaar. Ten slotte verdween de Tegelberg zoals zij gekomen was, maar nu als een nietig stipje ver vooruit aan de horizon. Uiteraard werden de namen van de bemanningsleden uitgewisseld en groeten van bekenden en vrienden aan boord van beide schepen. Het was een welkome afwisseling van de dagelijkse routine op deze lange oversteek.
Na een kort oponthoud voor het tanken van vers water in Mauritius werd de reis direct voortgezet naar Kaapstad, een afstand van ruim 3000 zeemijlen (meer dan 5000 km). Het was een schitterende dag met helder zicht, toen de Tafelberg al van grote afstand zichtbaar werd. Het was bijna windstil met een heel kalme zee, wat niet vaak in deze streken voorkomt.
Het reisschema voor West-Afrika vanuit Kaapstad leek interessant, vooral omdat ik de nieuwe bestemmingen nooit eerder had bezocht. Het zag er als volgt uit: Lüderitz en Walvis Bay in Zuidwest-Afrika (nu Namibië), Lobito en Luanda in Portugees Angola, Matadi (Congo), Port Harcourt en Lagos in Nigeria, Accra in Ghana, Abidjan in Ivoorkust, Monrovia in Liberia en Douala in Kameroen. Daarna zouden we terugkeren naar Kaapstad om opnieuw de terugreis naar Singapore en Hongkong te ondernemen.