28

Radja Ampat (Vier Koningen)

Vanaf Biak gaat de reis verder naar Sorong en komen de ingehuurde badjo´s aan boord. In kano´s komen ze langszij, om daarna in een sleng en met een laadboom uit het water te worden getild en op dek te worden neergezet. Ze maken de reis naar de Radja Ampat archipel en de zuidkust van Nieuw-Guinea mee aan dek om te worden ingezet bij het laden en lossen met onze reddingsboten, die als lichters dienen tussen de stranden en het voor anker liggende schip. 

Op korte afstand van Sorong ligt de Radja Ampat archipel. Tientallen paradijselijke koraaleilanden met wuivende palmbomen en witte zandstranden, die oogverblindend schitteren in de felle tropenzon. Sommige eilanden zijn niet meer dan honderd meter lang en breed. Het water tussen de eilanden is zo helder, dat de bodem op 20 meter diepte nog duidelijk zichtbaar is. In de diepste delen is het zeewater diepblauw, terwijl de ondiepere gedeelten aan een lichtere kleur blauw of blauwgroen zijn te herkennen. De meeste eilandjes zijn onbewoond.                          

     Vroeg in morgen worden de reddingsboten, bemand door tientallen badjo´s, op sleeptouw genomen door de motorsloep naar de stranden van de eilandjes waarbij  de Kaloekoe voor anker ligt. Bij het strand aangekomen, springen de badjo´s uit de reddingsboten om de laatste meters wadend af te leggen.

In primitieve hutten van palmbladeren liggen honderden zakken kopra opgeslagen, die eerst in de reddingsboten moeten worden geladen en daarna in het ruim van de Kaloekoe. De hele dag van ´s morgens vroeg tot het ondergaan van de zon varen de reddingsboten afgeladen heen en weer tussen de eilanden en het schip.

De bootsman en zijn mensen, onder toezicht van de stuurlui, houden de “tally” bij tijdens het stuwen van de kopra in het ruim. Tegen de avond keert de rust terug aan boord en wordt het tijd voor een glas koel bier in de messroom of op de brug. Het ondergaan van de zon in de Radja Ampat  is onbeschrijvelijk mooi en wordt in eerbiedige stilte beleefd. De kleurschakeringen in de avondlucht hebben een overweldigende allure en vormen de achtergrond voor de langzaam donker wordende contouren van de palmbomen op de omringende eilanden. 

Meestal duurt het verblijf in de Radja Ampat archipel niet langer dan een paar dagen en vaak maken personeelsleden van de bedrijven in Sorong de reis als passagiers mee. Vooral als daar dames bij zijn, krijgen we snel zin in een feestje. Een barbecue op het strand van één van eilandjes is snel georganiseerd. De motorsloep wordt gestart; bier, whisky en een blok ijs worden ingeladen. De kok gaat mee met runderlappen en een paar geslachte kippen. Mijn platenspeler, die op batterijen functioneert, wordt ook meegenomen, samen met een paar grammofoonplaten van Chubby Checker.

De feeststemming begint er al direct aan te komen bij het aan boord stappen van onze vrouwelijke passagiers. De kapitein is aan boord gebleven met de hoofd-wtk en dus blijven alleen de jongere officieren over en we sloven ons uit in galanterie voor de dames. Vlak bij het strand loopt de motorsloep vast en we dragen de dames een voor een door het lauwe water naar het strand. Het kan allemaal niet beter en gezelliger beginnen. Een vuurtje is snel gemaakt en de kok kan aan de slag. De voorraad bier en whisky wordt aangesproken en de stemming stijgt met de minuut. Chubby Checker is nu ook van de partij en een collectieve “twist” wordt ingezet op een onbewoond eilandje in deze uithoek van de wereld. “Come on, let's twist again, as we did last summer”. 

Iemand komt met een nieuwe dans op de proppen. De “Hip-Hop Kangoeroe” is meteen populair. De kok is klaar met zijn werk en in de kortste keren zijn de kippen en runderlappen naar binnen gewerkt. Je zou denken dat alle ingrediënten aanwezig zijn om zo´n feestje uit de hand te laten lopen, maar dat gebeurt niet. Wel is het of dit primitieve land ver van de bewoonde wereld ons op de een of andere manier terug dringt naar een “oertijd”, die we dachten achter ons te hebben gelaten. 

We zijn gewoon een stel uitgelaten mensen met een slok op en toch bewust van dit unieke moment, waarvan we weten, dat we dit waarschijnlijk nooit meer mee zullen maken. We duiken het lauwwarme water in. Één zwaait met z´n zwembroek. “Kijk eens wat ik gevonden heb?” Voor we het weten, zwemmen de meeste feestgangers spiernaakt rond. We waren even toegelaten in het paradijs. Een Calvinistische delegatie uit Nederland. 

Tegen een uur of drie in de morgen varen we zingend terug naar het schip. Dat dit soort barbecues goed in de smaak viel, bleek uit het feit dat, gedurende de tijd die we in de Radja Ampat doorbrachten, er iedere avond een excuus was voor een herhaling.

29

Index