53

Tussen Durban en Dar es Salaam

 Het werd snel duidelijk dat er een goede sfeer aan boord heerste, zoals meestal aan boord van KJCPL schepen. Een term van twee jaar was best lang en dat maakte iedereen er van bewust, dat een goede verstandhouding onderling van groot belang was.

Na twee dagen Durban werd “voor en achter” gemaakt en nadat de loods het schip had verlaten, zette de Straat Malakka koers naar onze eerste bestemmingen in Oost-Afrika. Lourenço Marques en Beira in Mozambique kwamen als een verademing na de benauwende apartheids samenleving van Zuid-Afrika. In beide steden kon je een ontspannen sfeer proeven en je kreeg de indruk dat de Portugezen en de zwarte lokale bevolking op een gemoedelijke manier met elkaar om wisten te gaan. Mozambique werd door Portugal als een provincie van het moederland beschouwd en indien de lokale bewoners Portugees spraken en de Portugese wetten aanvaardden, genoten zij als “asimilados” dezelfde rechten en hadden dezelfde plichten als de Portugezen zelf. Dat dit zo was onder het dictatoriale regime van Salazar, kwam enigszins als een verrassing. Niet weinig Zuid-Afrikaners brachten hun vakanties door in Mozambique, om tijdelijk de verstikkende atmosfeer in eigen land te ontvluchten. Hoe het ook zij, het was goed toeven in deze plaatsen, waar je gezellig kon uitgaan en voor weinig geld heel lekker kon eten en drinken. Langoustine e galinha com piri piri (grote garnalen en kip in pikante piri piri saus) met een goede Vinho Verde behoorden tot de favorieten en stonden overal op het menu. 

Onze volgende bestemming was Zanzibar en ondanks het feit dat de winter in aantocht was op het zuidelijk halfrond, begon de temperatuur snel op te lopen, naarmate wij met onze noordelijke koers dichter bij de evenaar kwamen. De donkerblauwe winter uniformen werden vervangen door het kort wit.

Zanzibar bood op de dag van onze aankomst een oogverblindende aanblik. Het zonlicht leek scherper en feller dan elders en reflecteerde intens van de witte zandstranden om het eiland. Een doordringende geur van kruidnagels en andere specerijen overheerste overal op het eiland. Op de drukke markten lagen de meest exotische artikelen en vruchten op de grond uitgestald, die werden aangeprezen door Arabische en zwarte handelaren, gekleed in lange witte boernoesen. De sultan van Zanzibar zwaaide de scepter over het eiland en de strenge voorschriften van de Islam werden duidelijk overal nageleefd. Nergens anders langs de Afrikaanse kust heb ik mij zo ver verwijderd gevoeld van de westerse samenleving als in Zanzibar. 

Op korte afstand van Zanzibar liggen Dar es Salaam (Plaats van Vrede) en Mombasa. We bevinden ons ongeveer op 6 graden zuiderbreedte en de hitte is bijna ondragelijk. De zee heeft een diepblauwe kleur en in de steden treffen we ongeveer hetzelfde straatbeeld aan als in Zanzibar. Maar hier overheerst de negerbevolking. Ik zag opvallend veel albinonegers, die min of meer als parias door hun rasgenoten worden geschuwd. De prachtige wildparken liggen hier niet ver van verwijderd, maar er was helaas niet voldoende tijd voor een bezoek. 

Na de gedane zaken in deze omgeving wordt de terugreis naar Durban ondernomen. De afstand is ruim 1600 zeemijlen (bijna 3000 km) en het duurt meer dan vier dagen voor we de loods bij Durban aan boord nemen en afmeren langs de kade. Hier ontvangen wij het bericht dat de Straat Malakka zal worden ingezet op de Australië en Nieuw-Zeeland route. Het is goed nieuws voor iedereen aan boord, speciaal voor hen die deze landen nog niet kennen. Het betekent ook dat we de oversteek naar Fremantle aan de westkust van Australië moeten maken tijdens de zich aandienende winterperiode in het meest zuidelijke deel van de Indische Oceaan en waar zwaar weer verwacht kan worden. Het is een route die loopt tussen de 35 en 40 graden Zuiderbreedte, bekend als Roaring Forties; nog verder zuidelijker de Screaming Fifties geheten. Onze donkerblauwe winteruniformen worden weer uit de kast gehaald.

54

Index