m.s. Straat Malakka
De Straat Malakka is intussen in Durban aangekomen en ligt langs de kade afgemeerd. De agent haalt me af van het hotel en brengt mij met z´n auto tot aan de gangway van het schip en ik klim met mijn twee koffers aan boord. Een Chinees bemanningslid wijst me de weg naar het radiostation. Dit ligt midscheeps aan het eind van een lange gang aan stuurboord, waar zich ook de accommodatie van de stuurlieden bevindt. Aan bakboord wonen de officieren van de machinedienst. De kapitein heeft zijn hut op het brugdek en de Chinese bemanning woont achteruit. Ik vind mijn collega radio-officier, die na overdracht van het radiostation met verlof naar Nederland zal vertrekken, in zijn hut waar hij druk bezig is met koffers pakken. “Het werd tijd”, zegt hij. “Twee jaar is lang, veel te lang. Alleen een vrijgezel houdt het zo lang vol”. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen. “De jongste is anderhalf jaar oud. Ik ken hem alleen van de foto´s”.
Onder een pilsje vertelt hij mij het een en ander over het schip, de gang van zaken aan boord en de bemanning. “Dit is een goed schip”, zegt hij. “Het eten is goed en er wordt veel gelachen, maar kijk uit voor de ouwe, die is net nieuw”.
Voor de overdracht nemen we het radiostation door. Het zijn installaties waarmee ik al eerder op de Tjisadane en Stanvac Sunda ervaring heb opgedaan. Het is een redelijk moderne installatie: middengolfzender ET8024A, kortegolfzender ET8023, noodzender ET8025, hoofdontvanger AR8506B, noodontvanger AR8610, AAT AR8601, radar Kelvin Hughes, richtingzoeker Kelvin Hughes en echolood Consol. Alles ziet er netjes uit.
“Probeer in Singapore nieuwe batterijen te krijgen. Deze zijn niet best meer, Inspectie Singapore weet ervan”, vertelt mijn collega. We tekenen beiden het journaal na de overdracht.
Vanuit mijn slaap- en woonhut heb ik via een patrijspoort uitzicht op zee. Vanuit het radiostation, direct bereikbaar vanuit mijn hut, heb ik uitzicht op de zee en een verhoogd vrij achterdek, waar volgens mijn collega een zwembad wordt geplaatst tijdens aanhoudend warme perioden.
Een foto van de Straat Malakka met een beschrijving hangt aan de wand: m.s. Straat Malakka, vrachtschip met accommodatie voor 17 passagiers en 72 bemanningsleden. BRT 6439, lengte 145 m, breedte 19 m, maximale hoogte 12 m. en diepgang 8.53 m. Gebouwd door v.d.Giessen en Zonen in Krimpen aan de IJssel. Tewaterlating 1939. Het schip is dus 23 jaar oud. We zijn van dezelfde lichting. Het is een dubbelschroefs schip en wordt voortgestuwd door twee Werkspoor diesels van totaal 8000 PK, die het schip een kruissnelheid geven van 16.5 mijl. De roepnaam is PHTN, in morse is dat
._ _ . . . . . _ _ .
Tijdens de Tweede Wereldoorlog voer het schip in charter voor het Ministery of War Transport . (Jaren later, tijdens een bezoek aan het Scheepvaart Museum in Amsterdam, ontdekte ik in een van de expositiezalen een olieverfschilderij van de Straat Malakka tijdens een aanval van twee Japanse Zero gevechtsvliegtuigen. Bij latere bezoeken bleek dit schilderij niet langer bij de tentoonstelling te behoren. Waar zou het zijn gebleven?).
Het was een mooi gelijnd schip zonder franjes, waar ik na twee jaar aan boord erg aan gehecht zou raken.
Na de overname van het radiostation nam mijn collega mij op sleeptouw om me voor te stellen aan de andere officieren aan boord. Alle namen kan ik mij niet meer herinneren, omdat er tijdens mijn tweejarig verblijf regelmatig aflossingen plaats vonden. Sommige namen zijn me echter goed bijgebleven om diverse redenen. Enkelen bleven langer aan boord dan normaal, met anderen ontstonden goede vriendschapsbanden en een enkele negatieve ervaring wordt ook niet snel vergeten.
Met eerste stuurman Chris B. heb ik later aan de wal ook nog veel contact gehad, 4e stuurman Chris v. Z. werd m´n stapmaatje en 4e WTK P. IJ. was aanwezig op mijn bruiloft enkele jaren later. Met kapitein M. kwam ik in een conflictsituatie en aan kapitein B. heb ik de allerbeste herinneringen.
Één voor één gingen we de hutten langs en de messroom was de uitgelezen plaats om zo snel mogelijk de draad op te pakken van het reilen en zeilen aan boord. De rest van de bemanning bestond uit 71 Chinezen, die allen in Hongkong waren gecontracteerd en die deel van de dekdienst (bootsman, elektriciën en matrozen), machinedienst (number one, wipers enz.) en de civiele dienst (chief steward, kok, stewards en wasbaas) uitmaakten.
In de messroom hoorde ik, dat de Straat Malakka vanuit Durban een reis zou maken naar Dar es Salaam en Mombasa via Lourenço Marques, Beira en Zanzibar. Verdere bestemmingen waren nog niet bekend.
Ik wist toen nog niet, dat ik mijn volledige term van twee jaar aan boord van dit schip zou vol maken en dat de Straat Malakka enkele fel begeerde routes naar Australië, Nieuw Zeeland, West-Afrika (niet zo populair), Singapore, Hongkong, Sjanghai en Japan op haar vaarschema zou krijgen.