25

Hollandia  

 Van Manokwari ging het langs de kust richting Hollandia. De afstanden waren nu maar kort en het was nooit meer dan een dag varen naar de volgende bestemming. In Hollandia was het Nederlandse gouvernement gevestigd en het stadje was op de oude koloniale leest geschoeid en in wijken verdeeld volgens kleur en rang. De hogere ambtenaren met hun vrouwen bijvoorbeeld in wijk A, de wat lagere in wijk B en ga zo maar door. Bovendien waren er natuurlijk nogal wat Indische Nederlanders, die in Nieuw-Guinea dezelfde rol vervulden als in het vroegere Nederlands-Indië. Dit systeem bracht natuurlijk de nodige spanningen en afgunst teweeg in deze relatief kleine gemeenschap, vooral onder de echtgenotes van de ambtenaren. Kennelijk wisten de Nederlanders in den vreemde nog niet anders om te gaan met hun koloniale erfenis. 

Ik raakte bevriend met het hoofd van het kuststation van Hollandia, een Indische Nederlander die met zijn vrouw en twee lieve dochters vlak bij het kuststation woonde. Bij hen thuis at ik voor het eerst een flink stuk haaienvlees, niet slecht van smaak, maar wel hard en vezelig. De familie was nog nooit in Nederland geweest, maar legde er een eer in om al de provincies met de hoofdplaatsen te kunnen opnoemen en de tekst van het Wilhelmus foutloos te kunnen citeren. Ik kon daar niet aan tippen. 

Met een werphengel die ik in Singapore had gekocht, probeerde ik zo nu en dan een vis te verschalken vanaf de steiger in de baai van Hollandia. Op een keer kreeg ik een heel heftige aanbeet en de tip van m´n hengel ging zodanig tekeer, dat ik dacht een heel groot exemplaar aan de haak te hebben geslagen. Toen ik de vis ten slotte na veel moeite aan wal kreeg, bleek het een blaasvis te zijn met zuignappen, die zich op de bodem van steen tot steen vastzoog en zich daarbij opblies als een ballon. Toen alle lucht er uit was, bleef er iets over ter grootte van een sardientje, tot grote hilariteit van de 3e stuurman die was komen toelopen om mee te helpen bij het binnensjorren van mijn vangst. 

 Op ruim een uur afstand van Hollandia, via een een geasfalteerde weg vol bochten, bereikte je het mooie Sentanimeer. Urenlang kon ik daar genieten van het uitzicht en de ogenschijnlijke serene rust van dit meer, ingesloten door het tropische oerwoud met op de achtergrond de hoge grijsblauwe bergketens.

26

Index