Ei zo na

Als ik alles kon.

Als ik de wereld had.

Als.

Maar ik heb niets dan woorden

In de wind.

Dus schrijf ik je een wereld

Op een handpalmgroot papiertje.

Zet die wereld tussen haakjes,

Laat haar wiegen

In de wind.

(Poëzie

Is een

Emotie

Die je

Koestert

Bij het slapengaan. Even maar, maar even nog

Met de laatste lamp die achter wolken brandt.

Zich nestelend in de witte

Warmte onder woorden.)

En zo draait je kleine wereld door

Tot je opent wat gedicht is.

Mathijs Clement (6GRWI)

2e prijs 2018