Hypochondrie

ik wacht

in de zilte schaduw

van mijn zelf

op de zon

die zoete hoer

ik dacht

die zee keert

terug en neemt

ook mijn tranen mee

voor de zoute dood

zich strekt

over de lege oever

zijn dronken sterren

drenkt

in het nat

de zon

begrijpt me niet

hoog in de lucht

wacht ze

ziet ze

het schelpdier

niet

zijn verdriet

Helder Deploige

tweede prijs 1995