De trein

Verbonden met de stalen levenslijn

wacht ik vol verlangen op de trein

terwijl de dag in vuur vergaat

terwijl geen god mij gadeslaat

een boom die daar te treuren staat

de draad die naar de einder gaat

'k voorvoel d'aanwezigheid van de trein

verraden door z'n drieoog-schijn

'k leg me neer in 't stalen bed

hoewel 'k op 't ritmisch tikken let

verrast me toch de helse pijn

't gedender van een snelle trein

Sander Spanoghe

vierde prijs 1991