Aardkloot in verdrukking

De beschaving rukt op,

het menselijk ras als moordend' eg

krakend kwijnt het bos

de eeuwigheid in, weg.

Het Schip van de industrie roeit

verder, roeit de dieren uit

strakke stroken asfalt vegen

generaties in wrange vegen uit.

De rivier voert het beschaafde

gif dwangmatig met zich mee

het water voor later

bereikt levenloos de zee.

De blauwe Moeder beweent

weemoedig het sterven van haar kroost

tranen bestempeld door de

mensheid als illegaal geloosd.

Kristiaan Art

tweede prijs 1991