De doffe kleur...

De doffe kleur van benen onder vel niet,

vellen over been niet,

de verstomde stilte van iets klopt niet niet

(niet dat dat niet klopte, want dat deed je hart niet niet niet niet)

niet de pijn van niet meer nooit meer jongenzijn

de barsten in je ogen niet, je veren vingers niet

niet ’t uitstekend bot dat vleugelgroei verried

maar je lach, zo verfomfaaid in een hoekje van je mond

tot in de hemel aartsdeugniet.

Marie Borremans (4 GRLA)

Eerste prijs 2010