Eenzaamheid

Buiten zweven zacht de grijze, grauwe wolken voorbij,

de nacht legt zich behoedzaam en teder op aarde neer,

vier kille muren komen dichter naar me toe,

de deur lijkt heel ver over de horizon heen te stijgen,

als een gore geur ligt de eenzaamheid in de lucht,

als een vork tikt de regen nijdig tegen het raam,

en snijdt als een vlijmscherp mes door de eindeloze stilte,

ik ben in huis en toch ver, ver van thuis,

de wanhoop nabij ...

Luc Grillet

vierde prijs 1991