Mi-li-tair

onder de huid dragen ze uniformen

statisch, onbewogen

het rechterooglid opgeheven

doffe metaalglans ontluikt

het moet jeuken, daar binnenin

als ze later natgeregend

oplichten in de schijn

van de maan die achter de wolken verdwijnt

springen hun lippen

- klap

klaproos,

zwijgend bloeien monden vuur

onder de uniformen dragen ze huid

Marie Borremans (3 GRLA)

derde prijs 2009