Henks ouders, mijn grootouders, Anton & Hermien
Links staan de genealogische aantekeningen van een van Henks broers of zussen. Begint bij Alida Scheerder (1811) en Martinus van der Heijden (1816). Martinus' zoon trouwde met Ida Keijzer. Haar vader was eigenaar van de Korenbeurs in Franeker. Martinus jr. nam dat van hem over, om het later weer te verkopen. Zie hieronder.
Overgrootvader Van der Heijden was gedurende enige tijd eigenaar van hotel de Koornbeurs of Korenbeurs in Franeker. Hij nam deze zaak over van zijn schoonvader, A.G. Keijzer. Dankzij annonces in de Leeuwarder Courant weten we precies wanneer die overname plaatsvond: zomer 1880.
Dezelfde krant vermeldt nog meer wetenswaardigheden over de familie. De geboorte van mijn grootvader onder meer. Opmerkelijk maar gebruikelijk was dat de naam van het kind (Anthonius J.M.) niet vermeld werd.
Wat de reden ook geweest mag zijn, overgrootvader (M.J.) van der Heijden wilde de Korenbeurs al na enkele jaren verkopen. Ter gelegenheid daarvan kwam er een beschrijving in de krant. Klein was het hotel niet.
De verkoop lukte niet en een paar jaar later (1889) probeerde M.J. het nog een keer. Dit keer had hij wel succes, verkocht het hotel en verhuisde naar Amsterdam.
Aldus belandde mijn grootvader, op dat moment een jongetje van een jaar of zes, in de hoofdstad. Het was daar dat hij een tien jaar later, in 1898, op een effectenkantoor kwam te werken en zijn vrouw, Hermine Postma, ontmoette. Zij was de dochter van een slager op de Utrechtsestraat. Spoedig vestigde hij zich als zelfstandig effectenmakelaar.
Nog wat genealogie:
Bovenstaande overgrootvader Van der Heijden heette Martinus Johannes, was geboren op 25 sept 1853 in A'dam en stierf op 23 nov. 1930 in Driehuis. Hij was getrouwd met Ida Christina ('Ytje') Keijzer (Franeker 28-5-1856 - IJmuiden/Velsen 2-11-1932).
Martinus van der Heijden was de zoon van, eveneens, Martinus van der Heijden, geb. in Vught op 21-4-1816 en gestorven in A'dam op 3-7-1898 & Alida Scheerder, geb. in Wijk bij Duurstede op 12-9-1811 en gestorven op 19-8-1900 in A'dam.
Ida Keijzer, de vrouw van mijn overgrootvader dus, was de dochter van Anne Gerardus Keijzer, Harlingen 24-4-1832, Franeker 24-1-1895 en Foekje Durks Zeinstra, Pieterburen 4-4-1826. Franeker 25-11-1898
In 1903 vestigde mijn grootvader zich als commissionair, in 1905 maakte hij zich als zodanig publiekelijk bekend. Hij was toen nog maar net twintig maar werkte al enkele jaren (sinds 1899, zie onderstaande brief) als jongste hulp in de effectenwereld. Geen geschoold man dus maar iemand die, zoals meestal in die tijd, een vak in de praktijk leerde.
65 jaar later, kort voor zijn dood, kreeg mijn grootvader een schrijven waaruit blijkt dat hij het oudste levende lid van de Vereeniging voor den Effectenhandel was. Daarop schreef hij onderstaande bedankbrief.
Hierboven mijn grootvader, mijn vader en ikzelf, ergens begin 1955 vermoed ik. Hiernaast mijn grootmoeder van vaderskant en daarboven mijn grootouders zoals ik ze nooit gekend heb.
Henks geboortehuis, Prinsengracht 747-755, in een van De vijf werelddelen dus. Henk werd geboren op nr 753. Grappig genoeg is dat hetzelfde huis waarin nu Uitgeverij Boom, uitgever van het boek over mijn ouders, gevestigd is.
De aantekeningen onder de foto rechts zijn van de hand van Henk.
Onderstaand: Tekening van Lex Horn, gemaakt voor Henks zusje Ida, door Lex Horn
Prinsenstraat 14 Bussum was de helft van een dubbel, de andere helft stond op de Torenlaan. Het huis heeft een tijdlang als bordeel gefunctioneerd :)
Het huis dat Henks vader in Aerdenhout liet bouwen, Zonnebloemlaan 19, nu en (links) lang geleden
De gevel van de slagerij van overgrootvader Postma anno 2024. Hieronder overgrootvader Postma en zijn vrouw.
De strakke houten winkelpui is van 1903 en is ontworpen door timmerman L.W. Porhaze. De opbouw is traditioneel met pilasters op een zwart stenen plint, met opvallende hoekblokken aan weerszijde van het hoofdgestel. De glas-in-lood bovenlichten zijn uitgevoerd in Art Nouveau. In het fries staat op zwart glas in vergulde letters: Varkenslachterij Het Vergulde Varken. Het interieur van de winkel dateert uit ongeveer 1912, toen varkensslachter Henri Wit voor f. 24.000 het pand kocht van zijn voorganger Henricus Postma.
Of Henk's grootmoeder van moederszijde, mijn overgrootmoeder dus, zelfmoord gepleegd heeft, zullen we nooit weten. Wat we we weten (zie bijgaande Sippenakte) is dat Henk dit vertelde aan degenen die, voorafgaande aan zijn huwelijk met Miep, onderzoek verrichtten naar zijn antecedenten. Wat tegen zelfmoord pleit is dat oma Postma op een katholiek kerkhof begraven ligt. Wat ervoor pleit is dat je wel heel erg je best moet doen om in de Kom van Biegel te verdrinken. Maar goed, het kan natuurlijk ook dat de vrouw ernstig dement was en dat de grens tussen zelfmoord en verdrinking daardoor troebel was. We zullen het nooit weten.
Hierboven informatie uit het politierapport.
Hieronder nog wat familiekiekjes, met Henk vaak duidelijk herkenbaar: met hoepel, zittend op een auto en arm in arm met zijn moeder.