மையல் -Myyal - திரை விமர்சனம் - 3/5

இயக்குனர் ஏபிஜி ஏழுமலையின்  மையல்  , ஒரு சிறு திருடன், மாதசாமி (சேது) இரவில் ஒரு ஆட்டைத் திருடுவது போன்ற காட்சியுடன் தொடங்குகிறது. அந்த மனிதன் தனது வேலையைச் செய்யும்போது நாய்களைத் தீங்கு விளைவிக்காமல் திசைதிருப்பும் அளவுக்கு கவனமாக இருக்கிறான். ஆட்டை கவனமாகக் கையாளுகிறான், மெதுவாக அதைத் தோள்பட்டை வரை தூக்கி, புல்லை தலையணையாகப் போட்ட பெட்டிக்குள் வைக்கிறான். அவன் எப்போதும் இரக்கமுள்ள திருடர்களில் ஒருவன் என்று சொன்னால் போதும்; சூழ்நிலைகள் அனுமதித்தால் அவன் மிகவும் உன்னதமான தொழிலில் இருக்கலாம். இருப்பினும், அவனுடைய கரடுமுரடான பக்கத்தை யாரும் பார்க்கவில்லை, அவனது உள்ளார்ந்த அப்பாவித்தனத்தைத் தழுவுவதில்லை - சூனியம் செய்யும் அல்லி (சம்ரிதி தாரா) தவிர வேறு யாரும் இல்லை. மையலின் மையத்தில்  ஒரு  வழக்கத்திற்கு மாறான, அழகான, நெகிழ்ச்சியான மற்றும் எப்போதாவது அமானுஷ்யமான காதல் கதை உள்ளது. ஒரு காதல் கதையில் சூனியத்தை ஒரு வன்முறை மோதலைத் தூண்டுவதற்குப் பதிலாக, ஒரு முக்கிய அங்கமாக மாற்றுவது ஒரு அழகான தொடுதல். அல்லி, மாதசாமியிடம் அவனை மயக்கி, "ஒரு நாய்க்குட்டியைப் போல" அவனைத் தன் பக்கத்தில் வைத்திருப்பதாகவும், அவனை ஒருபோதும் அவளை விட்டு வெளியேற விடமாட்டேன் என்றும் கூறுகிறாள். வேறொரு படத்தில், அந்தக் கூற்று கோபமான எதிர்வினையைத் தூண்டும், ஆனால் மாதசாமி அதை அடக்கமான முறையில் நடத்துகிறார்.

இயக்குனர்: ஏபிஜி ஏழுமலை

நடிகர்கள்: சேது, சம்ரித்தி தாரா, சி.எம்.பாலா, தேனப்பன் பி.எல்

படத்தின் சிறந்த தருணங்களில் அல்லிக்கும் மாதசாமிக்கும் இடையிலான அழகான உரையாடல்கள் அடங்கும். அல்லியின் உலகக் கண்ணோட்டத்தை மாதசாமி கேலி செய்யும்போது, ​​அவள் ஒருபோதும் பள்ளிக்குச் சென்றதில்லை என்று புன்னகையுடன் கூறுகிறாள். தான் 'வேலைக்குச்' செல்ல வேண்டும் என்று அவர் கூறும்போது, ​​அவள் வெடித்துச் சிரிக்கிறாள். சேதுவும் சம்ரிதி தாராவும் ஒன்றாக ஒரு பிரகாசமான கெமிஸ்ட்ரியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள், மேலும் அவர்களின் காதல் கதையில் சோம்பேறித்தனம் இல்லை. இருப்பினும், சட்ட அமலாக்கத்தில் ஊழல், சட்டத்தின் சமமற்ற பயன்பாடு மற்றும் காவல் வன்முறை பற்றி நிறைய சொல்ல வேண்டிய படத்தில் வேடிக்கை அதிக நேரம் நீடிக்காது. ஒரு கொலை விசாரணையைச் சுற்றியுள்ள ஒரு போலீஸ் நடைமுறையை மையமாகக் கொண்டு கடுமையான காதல் ஓரங்கட்டப்படுகிறது. சமூகத்தின் உயர் மட்டத்தில் உள்ளவர்களை திருப்திப்படுத்த நெறிமுறைகளையும் ஒழுக்கத்தையும் வர்த்தகம் செய்யும் ஒரு வக்கிரமான போலீஸ்காரர் (சி.எம். பாலா) இருக்கிறார். போலீசாருடன் கைகோர்த்து செயல்படும் ஒரு பெரிய ஷாட்டும் (தேனப்பன் பி.எல்) இருக்கிறார், மேலும் தனது அடிப்படை ஆசைகளை பூர்த்தி செய்ய எந்த அளவிற்கும் செல்வார். எதிர்பாராத விதமாக, இவர்கள் எந்தவிதமான நுணுக்க உணர்வும் இல்லாத கதாபாத்திரங்கள், அவர்களின் ஒரே நோக்கம் சதித்திட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வது,  மையலின்  புலனாய்வுப் பகுதிகளைப் பொதுவானதாக்குவது.

படம்  கனமான கருப்பொருள்களைக் கையாளும் போது, ​​அது அதைச் சுமையாகக் குறைக்கத் தொடங்குகிறது, இது சற்று தீவிரமானதாக ஆக்குகிறது. இது ஒரு முக்கிய துணைக் கதாபாத்திரத்தையும் திடீரென அப்புறப்படுத்துகிறது, இதனால் அவளுக்கு சரியான முடிவு இல்லாமல் போகிறது. இருப்பினும், மேக்ரோவை விட மைக்ரோவில் கவனம் செலுத்துவதாலும், சேதுவின் மைய நடிப்பாலும், மாதசாமியை முழுவதுமாக வேரூன்றச் செய்வதாலும், படம் அதன் பொதுவான பகுதிகளில் கூட ஈடுபாட்டை நிறுத்தவில்லை. மாதசாமியின் கதை ஒரு ஊழல் நிறைந்த அமைப்பின் தயவில் இருக்கும் அனைவரின் கதையாக இருக்கலாம், ஆனால் படம் ஒரு பரந்த விமர்சனப் படைப்பாக மாறாது. பி. ஜெயமோகனின் அடுக்கு திரைக்கதையை ஏழுமலை கையாண்டதன் விளைவாக,  மையல்  ஒரு வெளிப்படையான செய்தி படமாகவும் மாறவில்லை.

மையலின் இறுதியில்  , சேதுவின் மாதசாமி, உணர்ச்சிகளால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, தன்னைப் போன்றவர்களைத் தொடர்ந்து தோல்வியடையச் செய்யும் ஒரு அமைப்பின் சுமையால் மூழ்கடிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதர். அவர் எந்தவிதமான மரியாதையும் இல்லாமல் மக்களைத் தாக்குவதில் ஆச்சரியமில்லை, இது மென்மையான திருடன் மற்றும் மென்மையான காதலனுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டது. ஒரு பணியில் இருக்கும் ஒரு மனிதனைப் போல தனது வெறும் கைகளால் இரும்புக் கம்பிகளை உடைப்பது கூட சற்று விசித்திரமானது; இருப்பினும், மிருகத்தனமான வலிமையைக் காட்டுவதற்குப் பின்னால் உருவாகும் உணர்ச்சியை நீங்கள் தொடர்புபடுத்தலாம். ஒட்டுமொத்தமாக,  விசாரணை மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து வரும் மனித வேட்டையைச் சுற்றி சுழலும் வரை மையல்  பொதுவானதாகவே இருக்கும். இருப்பினும், சேது அல்லது சம்ரிதி தாரா திரையை ஆக்கிரமிக்கும் போதெல்லாம், படம் உங்களை மயக்கி, அதைத் தொடர்ந்து வரும் நிகழ்வுகளின் எதிர்பார்ப்பில் விட்டுவிடுகிறது.