போட் - திரை விமர்சனம் - 4/5

ஒரு முஸ்லீம் (சிவா ஷ ரா), உயர் சாதி ஆண் மற்றும் அவரது மகள் (சின்னி ஜெயந்த் மற்றும் கௌரி கிஷன்), பிரிட்டிஷ் போலீஸ் அதிகாரி, கர்ப்பிணிப் பெண் (மதுமிதா) மற்றும் அவரது மகன் வட இந்தியர் உட்பட இந்திய சமுதாயத்தின் நுண்ணிய உருவத்தை படகு ஒன்று திரட்டுகிறது.  மனிதன் (சாம்ஸ்), ஒரு மீனவர் (யோகி பாபு) மற்றும் விளிம்புநிலை சாதியைச் சேர்ந்த அவனது பாட்டி, மற்றும் சமூக சமத்துவத்தில் நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு கற்றறிந்த மனிதன் (எம்.எஸ். பாஸ்கர்).  துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்தக் கதாபாத்திரங்கள் வெறும் கேலிச்சித்திரங்களாகவும், எளிமையான சமூகக் கருத்துக்களுக்கு ஊதுகுழலாகவும், பிரசங்கப் பயணமாகவும் இருக்கின்றன.  உதாரணத்திற்கு, சின்னி ஜெயந்தின் நாராயணா மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க குமரனின் (யோகி பாபு) படகில் பலவந்தமாக எடுத்ததை படம் காட்டுகிறது.  சாதிவெறி போன்ற சமூக அவலங்களைப் பற்றி கருத்து தெரிவிக்கும் நோக்கத்தில், படம் சில தர்க்கரீதியான பாய்ச்சல்களை எடுக்கிறது.  ஒருவன் யாருடைய படகில் தஞ்சம் புகுந்திருக்கிறானோ, யாரோ ஒருவரை ஜாதிவெறி இழிவுபடுத்துவதைப் பார்ப்பது வெகுதூரம் தெரிகிறது.  நாராயணா கூறுகிறார், “உங்க சாமியே கரி சபத்ராச்சே, நீங்க அப்டி தான் இருபேல்.  அதுனால தான் உங்கள எங்க கோவில்க்குள்ள லாம் வித்ரது இல்ல.”

படகு எப்படி ஓட்டையால் பாதிக்கப் படுகிறதோ, அதேபோல் திரைக்கதையிலும் பல ஓட்டைகள் உள்ளன.  நடுக்கடலில் ஒரு பயங்கரவாதி இருப்பதாக அறிவிக்கப்பட்டபோது, ​​தன்னை நூலகர் என்று முன்பு அறிமுகப்படுத்திய ஒரு பாத்திரம், பயங்கரவாதியைக் கண்டுபிடிக்கும் பயணத்தை மேற்கொண்ட CB-CID அதிகாரி என்று கூறுகிறார்.  தீவிரவாதி யார் என்று தனக்குத் தெரியாவிட்டாலும், அதில் பயணித்தவர்களில் தானும் ஒருவன் என்பதில் உறுதியாக இருப்பதாகவும் அவர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.  ஆனால், படத்தின் தொடக்கத்தில் எல்லாக் கதாபாத்திரங்களும் படகில் ஏறிச் செல்வதைக் காண்கிறோம்.  இந்த கதாபாத்திரமும் அதையே செய்கிறது, மேலும் படகில் பயணிப்பவர்களைப் பற்றி அவருக்கு எந்த துப்பும் இருக்க வாய்ப்பில்லை.  இப்போது, ​​இந்த வெளிப்பாட்டிற்குப் பிறகு, எந்த ஒரு கதாபாத்திரமும் அவரைப் பற்றி கேள்வி கேட்கவில்லை.

படத்தின் திரைக்கதை படகில் உள்ள ஓட்டை என்றால், நடிகர்கள் அது மூழ்காமல் தடுக்கும் லைஃப் ஜாக்கெட்.  இக்குழுவினர் பாராட்டுக்குரிய நிகழ்ச்சிகளை வழங்குகிறார்கள், படத்தின் குறைபாடுகளுக்கு மத்தியில் நம்பிக்கையின் ஒளியை வழங்குகிறார்கள்.  நம்பிக்கைக்குரிய முன்மாதிரி மற்றும் திறமையான நடிகர்களுடன், போட் ஒரு பிடிவாதமான உயிர்வாழும் நாடகமாக இருக்கும் திறனைக் கொண்டிருந்தது.  மாறாக, பிரசங்கித்தனமான உரையாடல்கள் மற்றும் சீரற்ற வேகம் கொண்ட ஒரு பாத்திரம் இது.  படத்தின் இடைவிடாத ஒழுக்கம் எந்த சாத்தியமான சஸ்பென்ஸையும் மூழ்கடித்து, சிலிர்ப்பான அனுபவத்தை ஒரு கடினமான சோதனையாக மாற்றுகிறது.  பார்வையாளர்கள், மூழ்கும் கப்பலில் சிக்கிய கதாபாத்திரங்களைப் போல, படத்தின் முடிவில்லாத பிரசங்கத்திலிருந்து மீட்பதற்காக ஏங்குகிறார்கள்.

இறுதியில், படகு பரபரப்பான பயணத்தை உறுதியளிக்கிறது.  இயக்குனர், கேப்டனாக, மனித சிக்கலான திறந்த கடலைக் காட்டிலும், கனமான சமூக வர்ணனையின் பாறைக் கரையை நோக்கி கப்பலை வழிநடத்துகிறார்.  சாத்தியக்கூறுகளின் பெருங்கடல் பரந்ததாக இருந்தபோதிலும், படகு ஒரு சிறிய, கசிவுக் கப்பலாகவே உள்ளது, அதன் சொந்த அலட்சியத்தின் கொடிய அலைகளை தாக்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.