ARM - திரைப்பட திரை விமர்சனம் - 4/5

அறிமுகமான ஜித்தின் லாலின் அஜயந்தே ரண்டம் மோஷனம் (ARM) படத்தின் மையத்தில் பரம்பரை உள்ளது.  இது படத்தில் உள்ள கதாபாத்திரங்களுடன் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது, அவர்களில் சிலர் அதை பெருமையுடன் எடுத்துச் செல்கிறார்கள், மற்றவர்கள் தங்கள் வம்சாவளியுடன் தொடர்புடைய எதிர்மறையிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்கிறார்கள்.  அஜயனுக்கு (டோவினோ தாமஸ்), அவனது பெரியப்பா குஞ்ஞிகேலு ஒரு புகழ்பெற்ற போர்வீரன், ஆனால் அவனது தாத்தா மணியன் அவர்களின் கிராமத்தில் ஒரு திருடன் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டதால், ஜாதி வெறியை அணிந்த இடத்தில் அவருக்கும் விரைவில் விழும் அவமானம்.  திரைக்கதை எழுத்தாளர் சுஜித் நம்பியார் இந்த உண்மையான உலகக் கதையுடன் நாட்டுப்புறக் கதை மேலோட்டத்துடன் கற்பனைக் கூறுகளை இணைக்கிறார்.  அனைத்து கற்பனைகளும் ஒரு விரிவான விளக்கைச் சுற்றி கட்டப்பட்டுள்ளன, இது ஒரு விண்கல் விபத்தில் இருந்து விலைமதிப்பற்ற உலோகத்தால் ஆனது, அதை வைத்திருப்பவருக்கு செழிப்பைக் கொண்டுவரும் மந்திர சக்திகள் இருப்பதாக கருதப்படுகிறது.  அஜயனின் இரண்டு மூதாதையர்களும் (அனைவரும் டோவினோவால் நடித்துள்ளனர்) மற்றும் தற்போதைய அவரது சொந்த விதியும் விளக்குடன் பிரிக்கமுடியாத வகையில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

நாட்டுப்புறக் கதைகள் நிறைந்த இந்த நன்கு அமைக்கப்பட்ட வளாகத்தில், லால் உலகைக் கட்டியெழுப்புவதற்கு ஏராளமான பொருட்களை வைத்திருந்தார், அதை அவர் நல்ல பலனளிக்கிறார், துணிச்சலான மூதாதையர்களின் வரலாற்றைத் தேடி, நிகழ்காலத்தில் குடியேறினார், அங்கு அஜயன் ஒரு சாதாரண எலக்ட்ரீஷியன்.  தனது காதலி லெக்ஷ்மியுடன் (கிருத்தி ஷெட்டி) ரகசியமாக பேசுவதற்காக வீட்டில் ஹாம் ரேடியோவை இயக்குகிறார்.  இந்த ஆரம்ப கட்டங்கள் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன, ஏனெனில் பிற்கால கட்டத்தில் கணிசமான பலன்களுடன் ஒரு அழுத்தமான கதை ஒன்று வருவதை ஒருவர் உணர முடியும்.

இந்த கட்டத்தில் நன்கு எழுதப்பட்ட காட்சிகளில் ஒன்று, அஜயன் குழந்தைகளுக்கு அரசியலமைப்பு உரிமைகளை கற்றுக்கொடுக்கும் போது போலீசார் அஜயனின் வீட்டிற்குள் நுழையும்போது, ​​அவருடைய தாயின் ஏமாற்றத்தின் வெளிப்பாடு கடந்த காலத்தின் ஒரு காட்சிக்கு வழிவகுக்கிறது, இது நிகழ்காலத்தை தெரிவிக்கிறது.  ஒரு நல்ல பகுதிக்கான திரைப்படம் உண்மையான மற்றும் கற்பனையான கூறுகளுக்கு இடையில் சமநிலையை ஏற்படுத்துகிறது, இது சில அற்புதமான சூழ்நிலைகளுக்கு கூட நம்பக்கூடிய தரத்தை அளிக்கிறது.  ஆனால், எங்கோ நடுவில், எழுத்தாளர் முன்மாதிரியை உருவாக்கத் தவறி, பழக்கமான பாதைகளில் பயணிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது சதி தடுமாறத் தொடங்குகிறது.  முடியாட்சி மற்றும் ஜனநாயகம் பற்றிய ஒரு சுவாரசியமான உட்பொருளைக் கொண்டுவர முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், பாத்திரங்கள் அதை வெளிப்படையாகக் கூறியது எப்படியோ விளைவைக் குறைத்தது.

ஜோமோன் டி. ஜானின் அற்புதமான காட்சிகள் சில அதிர்ச்சியூட்டும் காட்சிகளை வழங்குவதில் விஷுவல் எஃபெக்ட்களை நன்கு பூர்த்தி செய்கின்றன, இவை அனைத்தும் படத்தின் ஒப்பீட்டளவில் சிறிய பட்ஜெட்டைக் கருத்தில் கொண்டு, சில "பான்-இந்தியா" திட்டங்களின் ஒரு பகுதியாகும்.  சில படங்கள் இன்னும் அதிகமாக ஆசைப்பட வைக்கின்றன, ஆனால் திரைப்படம் சார்ந்த வகைக்கு, ஒருவரை வியக்க வைக்கும் செட் பீஸ்களுக்கு பஞ்சமில்லை.

டோவினோ தாமஸ் படத்தை எடுத்துச் செல்கிறார், வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கு தனித்துவமான சைகைகளையும் பண்புகளையும் கொண்டு வருகிறார்.  அதிலும் குறிப்பாக மணியனாக வெறும் காஸ்ட்யூம் டிராமாவில் இருந்து படத்தை உயர்த்தும் விதமான முயற்சியை அவர் மேற்கொள்கிறார்.  கிருத்தி ஷெட்டிக்கு நடிப்பதற்கு பெரிய பாத்திரம் இல்லை, ஆனால் சுரபி லட்சுமி, மணியனின் மனைவி மாணிக்யமாக, அவர் பெறும் குறுகிய பாத்திரத்தில் ஒரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.  உண்மையில், பாசில் ஜோசப்பின் நண்பன் பாத்திரத்தைத் தவிர மற்ற பெரும்பாலான கதாபாத்திரங்கள் வளர்ச்சியடையாதவையாகவே தெரிகிறது.

குறைவான எழுத்து இருந்தபோதிலும், ஜித்தின் லால் பார்வைக்கு ஈர்க்கக்கூடிய நாடகத்துடன் தனது கைவினைப்பொருளின் குறிப்பை நமக்குத் தருகிறார்.  ஆம், படம் டோவினோவுக்கு சொந்தமானது .

பிரேம்