ท่านรอซูลบอกให้เรารู้ว่า บรรดามลาอิกะฮฺจะขอดุอาอฺให้กับคนที่ปฏิบัติการงานหนึ่งการงานใด หมายความว่า หากใครรักษาการงานหนึ่งการใดนั้นได้ เขาจะได้รับดุอาอฺของบรรดามลาอิกะฮฺ และดุอาอฺของบรรดามลาอิกะฮฺเป็นดุอาอฺมุสตะญาบ (ถูกตอบรับ)

การงานที่จะทำให้บรรดามลาอิกะฮฺจะขอดุอาอฺให้คือ

1. คนที่มีอีมานที่ถูกต้อง มีหลักอากิดะฮฺที่ถูกต้อง

2. คนที่กลับเนื้อกลับตัว

3. คนที่ปฏิบัติตามอัลลอฮฺ และรอซูลของพระองค์

• อัลลอฮฺทรงตรัสว่า “บรรดาผู้แบกบัลลังก์ และผู้ที่อยู่รอบๆ บัลลังก์ ต่างก็แซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของพวกเขา และศรัทธาต่อพระองค์ และอภัยโทษให้แก่บรรดาผู้ศรัทธา ข้าแต่พระเจ้าของเรา พระองค์ท่านทรงแผ่ความเมตตาและความรอบรู้ไปทั่วทุกสิ่ง ขอพระองค์ทรงโปรดอภัยแก่บรรดาผู้ลุแก่โทษ และดำเนินตามแนวทางของพระองค์ท่าน และทรงคุ้มครองพวกเขาให้พ้นจากการลงโทษแห่งไพนรก” (อัลกุรอาน ซูเราะฮฺฆอฟิร 7)

4. คนที่มีความรู้และสอนให้คนมีความรู้

• • ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “ผู้ใดที่แสวงหาหนทางเพื่อให้ได้รับความรู้ อัลลอฮฺก็จะนำเขาไปสู่หนทางของสวนสวรรค์ และมลาอิกะฮฺจะกางปีกเพื่อแสดงความความยินดีต่อผู้แสวงหาวิชาความรู้ และสำหรับผู้รู้นั้นจะมีผู้ขออภัยโทษให้แก่เขาทั้งสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้า และที่อยู่ในแผ่นดิน แม้กระทั่งบรรดาฝูงปลาในท้องทะเล แท้จริง ความประเสริฐของผู้ที่มีความรู้(อาลิม) เหนือผู้ที่เคารพภักดีเพียงอย่างเดียว(อาบิด) เปรียบเสมือนดวงจันทร์เต็มดวงที่เหนือกว่าบรรดาหมู่ดวงดาว แท้จริงบรรดาผู้ที่มีความรู้(อุละมาอฺ)พวกเขาเป็นทายาทของบรรดานบี(อันบิยาอ์) บรรดานบีไม่ได้ทิ้งมรดกไว้เป็นเงินดีนารฺหรือดิรฮัม แต่ทว่าได้ทิ้งวิชาความรู้ไว้เป็นมรดก ดังนั้น ผู้ใดที่ได้ครอบครองมันไว้ถือว่าเขาได้ครอบครองส่วนที่ดีเลิศมากมายแล้ว” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดย อบูดาวุด เลขที่ 3641)

  • จากอบูอุมามะฮ์ อัล-บาฮิลีย์ รอฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: มีชายสองคนถูกกล่าวถึงต่อหน้าท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม คนหนึ่งจากเขาทั้งสองเป็นนักทำอิบาดะฮฺ (อาบิด) และอีกคนหนึ่งเป็นผู้มีความรู้ (อาลิม) แล้วท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า “ความประเสริฐของผู้มีความรู้ เหนือกว่านักทำอิบาดะฮฺ เช่นเดียวกับความประเสริฐของฉันเหนือกว่าคนที่ต่ำต้อยที่สุดในหมู่พวกเจ้า” จากนั้นท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า “แท้จริง อัลลอฮฺ และบรรดามลาอิกะฮฺของพระองค์ และชาวชั้นฟ้าทั้งหลายและชาวแผ่นดิน แม้กระทั่งมดที่อยู่ในรูของมัน และแม้กระทั่งปลา ต่างขอดุอาอฺให้แก่ผู้สอนความดีงามแก่เพื่อนมนุษย์” (หะดีษหะสัน บันทึกโดยติรมีซีย์ เลขที่ 2685)

5. คนที่รอละหมาด

• • ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “คนหนึ่งในหมู่พวกท่านเมื่อนั่งรอคอยการละหมาด(นั่นเท่ากับว่าเขาได้อยู่)ในการละหมาดแล้ว ตราบใดที่เขาไม่มีหะดัษ มวลมะลาอิกะฮฺจะขอดุอาอฺให้แก่เขา ‘โอ้ อัลลอฮฺ โปรดอภัยโทษให้แก่เขา โอ้ อัลลอฮฺ โปรดเมตตาเขา’” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยมุสลิม เลขที่ 649)

6. คนที่ละหมาดแถวแรก

• • จากอัล-บัรรออ์ บิน อาซิบ รอฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม มักจะเดินแทรกเข้าไปในแถว (ละหมาด) จากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง ท่านจะลูบที่อกและบ่าของพวกเรา และท่านจะกล่าวว่า “พวกเจ้าจงอย่าแตกแถว มิฉะนั้นแล้ว บรรดาหัวใจของพวกเจ้าจะแตกแยกกัน” และท่านมักจะกล่าวว่า “แท้จริง อัลลอฮฺ และบรรดามลาอิกะฮฺของพระองค์ จะคอยขอพรและความเมตตาให้แก่บรรดาแถวแรกๆ” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอบูดาวูด เลขที่ 664)

7. คนที่เมื่อแถวละหมาดมีช่องว่าง ไปอยู่ให้แถวเต็ม

• • จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า “แท้จริง อัลลอฮฺ และบรรดามลาอิกะฮฺของพระองค์ จะขอพรและความเมตตาให้แก่บรรดาผู้ที่เชื่อมแถว (แถวละหมาด) และผู้ใดก็ตามที่อุดช่องว่าง (ในแถวละหมาด) อัลลอฮฺจะทรงยกระดับของเขาหนึ่งชั้นด้วยกับสิ่งนั้น” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอิบนุมาญะฮ์ เลขที่ 995)

  • คำอธิบาย อัลลอฮฺสรรเสริญหมายถึงชื่นชม อภัยโทษ เมตตา ส่วนมลาอิกะฮฺซอลาวาตหมายความว่าขอดุอาอฺให้อัลลอฮฺเมตตา อภัยโทษ

  • จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮา เล่าว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “ผู้ใดปิดช่องว่างหนึ่ง (ในแถวละหมาด) อัลลอฮฺจะทรงสร้างบ้านหลังหนึ่งให้แก่เขาในสวนสวรรค์ และจะทรงยกสถานะของเขาให้สูงขึ้นหนึ่งขั้นด้วยกับสิ่งนั้น” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอัล-มุฮามิลีย์ เลขที่ 221 และฏ็อบรอนีย์ เลขที่ 5959)

8. คนที่สรรเสริญให้แก่นบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

• • จากท่านอามิร บิน รอบีอะฮ์ รอฎิยัลลอฮุอันฮุ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “ใครก็ตามที่กล่าวซอลาวาตแก่ฉันหนึ่งครั้ง บรรดามลาอิกะฮฺจะยังคงซอลาวาต (ขอพรและขออภัยโทษ) แก่เขา ตราบเท่าที่เขาซอลาวาตแก่ฉัน ดังนั้น บ่าวคนหนึ่งจงทำให้น้อยลงหรือจงทำให้มากขึ้นเถิด” (หะดีษหะสัน บันทึกโดยอะหมัด เลขที่ 15680) (หมายความว่าจะขอดุอาอฺให้อัลลอฮฺเมตตา อภัยโทษให้แก่บ่าวคนนั้น)

  • ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “ผู้ใดทำการซอลาวาตแก่ฉัน 1 ครั้ง อัลลอฮฺก็จะทรงซอลาวาตให้แก่เขา 10 ครั้ง และพระองค์ทรงลบล้าง 10 บาปจากเขา และพระองค์ทรงยกเกียรติแก่เขาถึง 10 ฐานันดร” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดย อันนะซาอีย์ เลขที่ 8810)

9. คนที่บริจาค

• • ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “ทุกวันจะมีมลาอิกะฮฺสององค์ลงมา องค์หนึ่งกล่าวว่า ‘โอ้ อัลลอฮฺ โปรดชดเชยให้แก่ผู้ที่ใช้จ่ายในหนทางของพระองค์’ และมลาอิกะฮฺอีกองค์หนึ่งจะกล่าวว่า ‘โอ้ อัลลอฮฺ โปรดทำลายทรัพย์สินของผู้ไม่ยอมจ่าย’” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดย บุคอรี เลขที่ 1442 และมุสลิม เลขที่ 1010)

10. คนที่ตื่นมากินอาหารสะฮูรฺ

• • จากอบูสะอี๊ด อัลคุดรียฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า : ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “สะฮูรเป็นอาหารที่มีความจำเริญ (บารอกะฮฺ) ดังนั้นพวกท่านอย่าได้ละเว้นมัน แม้ว่าคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกท่านจะดื่มน้ำสักอึกหนึ่ง เพราะอัลลอฮฺจะประทานความเมตตา และมลาอิกะฮฺของพระองค์จะขอพรให้แก่บรรดาผู้กินสะฮูร” (หะดีษหะสัน บันทึกโดยอะหมัด เลขที่ 11396)

11. คนที่ไปเยี่ยมคนป่วย

• • ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “ผู้ใดไปเยี่ยมเพื่อนมุสลิมของเขาที่ป่วย เขาจะเดินท่ามกลางผลพวงที่พร้อมเก็บในสรวงสวรรค์จนกว่าเขาจะนั่งลง และเมื่อเขานั่งลงเราะฮฺมะฮฺ (ความเมตตาของอัลลอฮฺ) ก็จะปกคลุมเขา หากเขาไปในตอนเช้าเหล่ามลาอิกะฮฺจำนวนเจ็ดหมื่นจะขออภัยโทษให้แก่เขาจนกระทั่งถึงเวลาเย็น และหากเขาไปในเวลาค่ำเหล่ามลาอิกะฮฺจำนวนเจ็ดหมื่นจะขออภัยโทษให้แก่เขาจนกระทั่งถึงเวลาเช้า” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอิบนุมาญะฮฺ เลขที่ 1442)

  • จากอบูฮุรอยเราะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮุ เล่าว่า : ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “ผู้ใดไปเยี่ยมคนป่วยหรือไปเยี่ยมเยียนพี่น้องของเขาในหนทางของอัลลอฮฺ จะมีผู้ประกาศว่า ‘ท่านเป็นคนดีแล้ว และการเดินทางของท่านดีงามแล้ว และท่านได้มีที่พำนักในบ้านแห่งสวนสวรรค์แล้ว’” (หะดีษหะสัน บันทึกโดยติรมิซีย์ เลขที่ 2008) 

12. คนที่ไปเยี่ยมคนป่วยหรือเขากำลังขอดุอาอฺให้กับพี่น้องที่ตาย

• ท่านรอซูลุลลอฮฺกล่าวว่า “เมื่อพวกท่านไปเยี่ยมผู้ป่วยหรือคนตายก็จงกล่าวแต่สิ่งดี ๆ เพราะมะลาอิกะฮฺจะกล่าว ‘อามีน’ ต่อสิ่งที่พวกท่านได้กล่าวไว้” (ส่วนหนึ่งจากหะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยมุสลิม เลขที่ 919)

13. คนที่ขอดุอาอฺลับหลัง (ขออย่าให้เขารู้)

• ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “การขอดุอาอฺของมุสลิมให้แก่พี่น้องของเขาโดยลับหลังนั้น จะได้รับการตอบรับ ณ ศีรษะของเขาจะมีมลาอิกะฮฺท่านหนึ่งที่ได้รับมอบหมายอยู่ ทุกครั้งที่เขาขอดุอาอฺให้แก่พี่น้องของเขาด้วยความดี มลาอิกะฮฺที่ได้รับมอบหมายจะกล่าวว่า ‘อามีน และขอให้ท่านได้รับเช่นเดียวกัน’“ (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยมุสลิม เลขที่ 2732)

• คำอธิบาย มลาอิกะฮฺในที่นี้ หมายถึง เราทุกคนมีมลาอิกะฮฺหลายฝ่ายที่จะดูแล มีมลาอิกะฮฺฝ่ายบันทึกความดี มลาอิกะฮฺฝ่ายบันทึกความชั่ว มลาอิกะฮฺรักษาความปลอดภัยและมลาอิกะฮฺที่จะติดตามการขอดุอาอฺโดยเฉพาะ

14. วิญญาณของคนที่มีอีมาน

• • จากอบูฮุรอยเราะฮฺ เล่าว่า : เมื่อวิญญาณของผู้ศรัทธาจะออกไป (จากร่างกาย) มลาอิกะฮฺสององค์จะรับมันไปยังชั้นฟ้าทั้งหลาย ฮัมมาด(หนึ่งในผู้รายงาน) ได้เอ่ยถึงความหวานของกลิ่นหอมและเอ่ยถึงชะมดเชียง (และกล่าวต่อไปว่า) ผู้อาศัยอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายจะกล่าวว่า “วิญญาณที่ทรงคุณความดีจากส่วนหนึ่งของโลกมาแล้ว ขออัลลอฮฺโปรดประทานพรแก่ท่านและแก่ร่างกายที่ท่านครอบครองอยู่” และวิญญาณจะถูกนำไปยังพระผู้อภิบาลของเขา พระองค์จะทรงกล่าวว่า ‘นำมันไปยังจุดหมายที่กำหนดไว้ของมัน’ สำหรับผู้ปฏิเสธ เมื่อวิญญาณของเขาออกจากร่างกาย ฮัมมาดได้เอ่ยถึงกลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนของมันและเอ่ยถึงการที่มันถูกสาปแช่ง ผู้อาศัยอยู่ในชั้นฟ้ากล่าวว่า “มาแล้ว วิญญาณชั่วจากโลก” และจะมีคำกล่าวว่า “เอามันไปยังจุดหมายที่ถูกกำหนดไว้สำหรับมัน” อบูฮุรอยเราะฮฺเล่าว่า ในขณะที่เอ่ยถึงกลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนของวิญญาณของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เอาผ้าบางๆ ที่ติดตัวท่านปิดจมูกของท่าน (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยมุสลิม เลขที่ 2872)

15. บรรดาผู้ศรัทธาที่กำลังจะข้ามผ่านสะพานศิรอต

บรรดามลาอิกะฮฺ และบรรดานบีจะยืนอยู่สองฟากของสะพานศิรอต และกล่าวว่า “โอ้ อัลลอฮฺ ขอให้พวกเขาได้รับความปลอดภัยด้วยเถิด” ดังหะดีษต่อไปนี้

• จากท่านอบูสะอี๊ด อัลคุดรีย์ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “มนุษย์จะเดินข้ามบนสะพานแห่งนรกญะฮันนัม โดยที่สองฟากฝั่งของสะพานนั้น บรรดามลาอิกะฮฺกล่าววิงวอนว่า ‘โอ้ อัลลอฮฺ ขอทรงโปรดประทานความปลอดภัย ขอทรงโปรดประทานความปลอดภัยด้วยเถิด’” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอะหมัด เลขที่ 11201 และอบูยะอ์ลา เลขที่ 1253)

• จาก ฮุซัยฟะห์ และอบีฮุรอยเราะฮฺ ทั้งสองได้เล่าว่า ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “อัลลอฮฺ ตะบาร่อกะวะตะอาลา (ผู้ทรงจำเริญและทรงสูงส่งยิ่ง) ทรงรวบรวมมนุษย์ทั้งหลาย (หลังจากฟื้นคืนชีพ) บรรดามุอฺมินผู้ศรัทธาก็ลุกขึ้นไปจนกระทั่งใกล้จะถึงสวรรค์ พวกเขาก็ได้ไปหาท่านนบีอาดัม ศอละวาตุลลอฮิอะลัยฮฺ และกล่าวว่า ‘โอ้บิดาของพวกเรา ได้โปรดเปิดประตูสวรรค์ให้พวกเราด้วยเถิด’ ท่านนบีอาดัมกล่าวว่า ‘เพราะความผิดของบิดาของพวกท่านมิใช่หรือ ที่ทำให้พวกท่านต้องออกจากสวรรค์ ดังนั้นฉันจึงไม่ใช่ผู้ที่จะทำเช่นนั้น (เปิดประตูสวรรค์) ได้ พวกท่านจงไปหาลูกของฉัน อิบรอฮีม ผู้เป็นที่รักของอัลลอฮฺเถิด’”

ท่านรอซูลกล่าวต่อไปว่า “พวกเขาจึงไปหาท่านนบีอิบรอฮีม และท่านนบีอิบรอฮีมก็กล่าวว่า ‘ฉันไม่ใช่ผู้ที่จะกระทำเช่นนั้นได้ แท้จริงฉันก็เป็นคนรักของอัลลอฮฺธรรมดาๆ คนหนึ่งไม่มีอะไรพิเศษ ขอให้พวกท่านจงไปหามูซา ผู้ซึ่งอัลลอฮฺทรงตรัสกับเขาเถิด’ ดังนั้นพวกเขาจึงไปหามูซา และมูซาก็กล่าวว่า ‘ฉันไม่ใช่ผู้ที่จะกระทำเช่นนั้นได้ พวกท่านจงไปหาอีซา ซึ่งกำเนิดมาด้วยดำรัสของอัลลอฮฺและวิญญาณจากพระองค์เถิด’ พวกเขาจึงไปหาอีซา และอีซาก็กล่าวว่า ‘ฉันไม่ใช่ผู้ที่จะทำเช่นนั้นได้ ขอให้พวกท่านจงไปหามุฮัมมัดเถิด’ ดังนั้นมุฮัมมัดจึงยืนขึ้นและได้รับอนุมัติให้เป็นผู้มีสิทธิ์กระทำเช่นนั้นได้ และอะมานะฮฺกับการติดต่อเครือญาติก็ถูกส่งมา ทั้งสองได้ยืนขึ้นที่สะพานศิรอฏ ทางด้านขวาและทางด้านซ้าย คนแรกในหมู่พวกท่านก็ผ่านไปได้เหมือนสายฟ้าแลบ”

ฉัน (อบูฮุรอยเราะฮฺ) ถามว่า ‘สิ่งใดหรือที่ผ่านไปเหมือนสายฟ้าแลบ?’ ท่านรอซูลกล่าวว่า “พวกท่านมิได้มองไปยังฟ้าแลบหรือว่ามันผ่านแวบไปและกลับในชั่วพริบตาอย่างไร ต่อจากนั้นก็ผ่านไปเหมือนสายลม ต่อจากนั้นก็ผ่านไปเหมือนนกบิน และเหมือนชายฉกรรจ์ที่วิ่งอย่างเร็ว กล่าวคือจะดำเนินไป (รวดเร็วหรือช้า) ตามแต่อาม้าล (การงาน) ของพวกเขาที่เคยปฏิบัติไว้ โดยมีนบีของพวกท่านยืนอยู่ที่สะพานศิรอฏ และกล่าวว่า ‘โอ้พระเจ้าของฉัน โปรดให้เขาปลอดภัยด้วยเถิด โปรดให้เขาปลอดภัยด้วยเถิด’ จนกระทั่งคนที่การงานของเขาอ่อนแอ จนกระทั่งถึงชายคนนั้น เขาไม่สามารถเดินไปได้นอกจากคลาน โดยที่สองข้างราวสะพานนั้นมีขอเกี่ยวแขวนอยู่ มันจะเกี่ยวผู้ที่มันถูกใช้ให้เกี่ยว ผู้นั้นถูกเฉาะจนเหวอะหวะ แล้วถูกกระชากลงนรก”

(อบูฮุรอยเราะฮฺกล่าวต่อไปว่า) ‘ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ผู้ที่ชีวิตของอบูฮุรอยเราะฮฺอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แท้จริงก้นบึ้งของนรกญะฮันนัมนั้นลึกมาก ใช้เวลากว่าจะถึงเจ็ดสิบปี’ (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยมุสลิม เลขที่ 195)