Embedded Files
Zomer 2026
Zomer 2026
We gaan maar weer eens eropuit! Van medio januari tot heden hebben we een paar keer gekajakt, ben ik veel in Harmelen bij onze kinderen geweest en John drie weken bij zijn oudste zusje in de Dominicaanse Republiek, maar vooral hebben we genoten van ons thuis.
Voordat we de grens overgingen, hebben we Melvin bezocht, die druk in de weer is met zijn motor. En ja, John wilde wel even ommetje maken, maar wel achterop. Mij niet gezien!
Op de valreep langs gegaan bij mijn zusje op de Veluwe. Altijd erg gezellig.
Maandag 8 juni
Maandag 8 juni
Op de Veluwe hadden we geen foto's gemaakt. Maar daar draait John zijn handen niet voor om. Een goede prompt bedacht voor AI, é Voilá, de foto is daar.
‘s Morgens na het ontbijt hebben we onze watervoorraad aangevuld. Daarna nog met koffie op het terras - samen met Willem en Jolande - genoten van de prachtige omgeving. Einde ochtend zijn we vertrokken. Tegen half zes kwamen we aan op onze eerste bestemming bij Rotenburg an der Fulda (deelstaat Hessen) : Camperplaats Am Wittich. De omgeving is heuvelachtig en heel groen. We hebben nog een uurtje buiten gezeten.
Dinsdag 9 juni
Dinsdag 9 juni
Op onze super fijne Haibikes zijn we het stadje ingegaan: der Altstadt und der Neustadt. Heel veel vakwerkhuizen, leuke wegen en veel, zeer aansprekende beelden. Echt heel leuk! Helemaal toen de zon achter de wolken vandaan kwam! Tinus rende natuurlijk mee. Bij een leuk tentje heerlijke koffie gedronken. Toen verder op verkenning uit langs de stadsmuur. De “Bürgerturm” was gebouwd voor de wacht, maar diende later als gevangenis voor dieven en inbrekers. Dan is er nog de heksentoren, die later ook als gevangenis werd gebruikt. We fietsten door het Schlosspark, maar hebben geen kasteel kunnen ontdekken.
Op de weg terug zag John een Imbiss, een echte Duitse snackbar met Bratwurst und Pommes. Tja, dat was een té grote lekkernij om aan voorbij te gaan.
Daarna terug naar onze Clever. Even uitrusten en vervolgens verder op de fiets naar de op één na langste loophangbrug van Duitsland. Tinus ging niet mee! Om daar te komen, moesten we een stuk steil omhoog over een bospad. Je moet doortrappen, ook al ben je volledig buiten adem. Als je stopt, wordt het duwen en dat is nog veel zwaarder of misschien wel onmogelijk. Maar dit tochtje hielp wel bij het verbranden van onze ongezonde lunch.
De Highwalk Rotenburg an der Fulda, met een lengte van 617 meter, is na de Skywalk Willingen (667 meter) de langste voetgangershangbrug van Duitsland.
De Highwalk overspant het Kottenbachdal en biedt uitzicht over het middendal van de Fulda en de omliggende bossen. Deze brug is in 2024 gebouwd. Dus nog vrij nieuw. Het is 1,3 meter breed en tot 59 meter boven de grond. In het midden veert/zwiept bij het lopen de stalen constructie en ook door de best wel sterke wind.
We zijn weer een ervaring rijker. Turf/vink!
Op de terugweg kwamen we langs de Waldkugelbahn Rotenburg (Knikkerbaan in het bos). Voor 2 euro koop je een houten bal. Deze attractie heeft in totaal 11 knikkerbanen langs een parcours van 2,2 km. Zo wordt wandelen een leuke ervaring voor jong of oud. Vaardigheid, snelheid en teamwork zijn nodig om de bedrukte houten knikkers door de spannende parcoursen te manoeuvreren. Wij zijn er alleen maar langs gefietst.
Thuis was het de hoogste tijd voor een siësta.
Woensdag 10 juni
Woensdag 10 juni
Gisteravond veel gelezen. Van mijn zusje kregen we de tip om "Sophie in Weimar - Thera Coppens” te lezen, want dat gaat over het gebied waar wij doorheen trekken. Na het ontbijt moest er eerst gewerkt worden. Ook ons reisblog is weer geopend.
We besloten door binnenwegen naar onze volgende bestemming Eisenach te rijden. Een prachtige, enorm groene en hartstikke rustige route door “Frau Holle Land". Langs weiland en akkerbouw, door bossen met vooral oude beuken, eiken en nieuwe loofbomen en hoge struiken. Dan weer weids uitzicht over de glooiende landerijen.
Eisenach in Thüringen heeft als hoogtepunten o.a. de geboorteplaats van Bach, Lutherhaus, Wartburg Kasteel, Georgenkirche, Nikolaikirche und Turm, het smalste vakwerkhuis, Automobiel Welt museum en in het Thüringer Wald de Drachenschlucht en Landgrafenschlucht.
Eisenach heeft een boeiende historie en ligt mooi tussen vier valleien, omringd door natuur. Het Wartburg kasteel, fantastisch mooi gelegen boven op de berg tussen het groen, speelt een belangrijke rol in de Duitse geschiedenis. Opera Tannhäuser van Richard Wagner speelt zich hier af.
Aan het einde van de 19e eeuw werd Eisenach een belangrijke industriestad, vooral voor de productie van auto’s en vliegtuigmotoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de stad meerdere keren gebombardeerd. Niet alleen de fabrieken, maar ook grote delen van de historische stad raakten beschadigd. Na de oorlog kwam Eisenach in de DDR te liggen. Door de ligging vlakbij de grensovergang Wartha met West-Duitsland vertrokken veel inwoners en raakte de economie in verval. Toch bleef en is Eisenach, mede door de Wartburcht, een populaire bestemming.
Het Wartburg Kasteel
Onze route ging vanmiddag op de fiets langs de Nikolaikirche, met kantelen verbonden met de Nicolaitoren, de enige overgebleven stadspoort. De volgende stop was de Georgenkirche, de kerk waar Bach is gedoopt, in het koor heeft gezongen en waar 132 jaar lang de familie Bach het orgel bespeelde. De Georgenkirche was als evangelische kerk gesticht en later als één van de eerste door Martin Luther hervormd tot protestantse kerk.
Martin Luther is niet geboren in Eisenbach, maar bracht wel een groot deel van zijn leven hier door. In het Lutherhaus, waarschijnlijk het oudste vakwerkhuis van Thüringen, woonde Martin eind 1400. Het is nu een museum met een vaste tentoonstelling over zijn leven en o.a. de bijbelvertaling van Latijn naar Duits en zijn 95 stellingen tegen de katholieke kerk. Hij wilde dat de katholieke kerk zich zou aanpassen. Voorbeeld: de aflaat. Je kon jouw gang via de hel afkopen, zodat je direct in de hemel zou belanden. Martin Luther vond dit volksverlakkerij. Omdat net de drukpers was uitgevonden, kon men zijn stellingen snel verspreiden. Een reusachtig interessant stukje geschiedenis! Uiteraard bewoog de katholieke kerk hierin niet mee en dus ontstond er een afscheiding. Door deze protesten ontstond de naam Protestantisme. Minder fijn is dat Martin Luther in de nadagen van zijn leven een boek schreef: “De Joden en hun leugens” en riep hij op tot het verbranden van synagogen en het verdrijven van Joden. Hitler heeft deze teksten later gebruikt.
Lutherhaus
Ornament op Lutherhaus
Tijd voor een minder heftige bezichtiging: het Bachhuis. Het geboortehuis van Bach bestaat niet meer. Maar het Bachhuis is het grootste muziekmuseum van Duitsland gewijd aan het leven en het werk van de beroemde componist Johann Sebastian Bach.
Muziek wordt ten gehore gebracht op historische instrumenten. Ook buiten het museum kom je Bach overal tegen. Voor het Bachhaus staat een standbeeld en verspreid door de stad vind je kleine orgels die zijn muziek spelen.
Na Bach fietsten we naar één van de smalste, bewoonde vakwerkhuizen van Duitsland: *Het Handdoekje”, omdat het slechts 2,05 meter breed is, 20 m2 woonoppervlak 8,5 meter hoog en ongeveer 250 jaar oud. Nu is het een galerie. Helaas in de steigers.
Tot slot van deze dag gingen we naar het automuseum "Automobile Welt Eisenach" (AWE). Dit toont meer dan 120 jaar lokale automobielindustrie. De tentoonstelling is gevestigd in de historische gebouwen van de voormalige autofabriek, waar beroemde merken als Dixi, BMW, EMW, Wartburg werden geproduceerd en later door Opel overgenomen. Aan het einde van de 2e wereldoorlog is zo’n beetje alles gebombardeerd daar ook hier vliegtuigmotoren werden gefabriceerd. Het was weer een boel informatie. En ieder antwoord levert weer meerdere vragen op. Dus hoe bedoel je vakantie!
Donderdag 11 juni
Donderdag 11 juni
Stonden we klaar om met fiets en hondenkar naar Kasteel Wartburg en daarna de Drachenschlucht te gaan, bedacht John - gelukkig op tijd - om de parkeertijd te verlengen. Helaas! Maximale toegestane parkeertijd is 24 uur! Even piekeren en toen op de fiets naar een andere, nabij gelegen Camperplaats gegaan. John is terug gelopen om de Clever te halen. Opnieuw voor 24 uur betaald en we konden vertrekken. Het werd een prachtige tocht.
Eerst door het oude bos / natuurreservaat Thüringer Wald (ook wel het groene hart van Duitsland genoemd) naar het kasteel Wartburg boven op de berg. Het ligt daar fantastisch mooi. Maar het laatste stuk moesten we lopen of met de shuttle service. Daar hadden we geen zin in. Dus fietsten we verder naar de Drachenschlucht (drakenkloof).
Onderweg zijn we gestopt voor koffie bij Waldhaus Sängerwiese. De melk voor de Latte Macchiato werd speciaal gekookt. Dat kom je niet vaak tegen.
Verder dus naar het begin van de Drakenkloof. We hebben de fietsen geparkeerd voor de rondwandeling. Super mooi: je loopt over moderne roosters en vlonders die direct over de stromende beek de Marbach zijn aangelegd. Mede door deze beek is de Drachenschlucht ontstaan. Deze spectaculaire, nauwe kloof is 200 meter lang en op sommige plekken slechts 70 cm breed! De rotswanden zijn praktisch geheel bedekt met mos.
Terug bij de fietsen besloten we direct verder te wandelen over de Landgrafenschlucht. Ook dit werd een prachtige wandeling, vaak over smalle, vochtige paden waar op meerdere plekken ter ondersteuning een stalen touw was gespannen en vaak houten loopverbindingen waren gemaakt. De wandeling zou 2,5 km zijn. Waar het mis is gegaan, geen idee, maar het werden veel meer kilometers. We hadden, behalve water en hondenkoekjes, niets bij ons. John voelde zich zo uitgehongerd, dat hij tenslotte een hondenkoekje nam.
Tinus had de dag van z’n leven: meerennen met de fietsen en twee wandeltochten. De hondenkar hebben we voor niets meegenomen. Deze is niet gebruikt!
Terug bij onze Clever was het direct eten om vervolgens in de zon in slaap te vallen. De regen wekte ons.
‘s Avonds zijn we gaan eten in een bizar - 100% kitsch - ingericht restaurant, genaamd: Das total verrückte Kartoffelhaus. (Zie www.kartoffelhaus-Eisenach.de).
Waarom deze keuze? Het was het enige 100% Duitse restaurant met alleen maar Duitse gerechten en ingrediënten voornamelijk uit de omgeving. Het was overheerlijk. Een echte aanrader!
Vrijdag 12 juni
Vrijdag 12 juni
Vandaag is het een miezerige, druilerige dag. Eigenlijk hebben we de afgelopen dagen veel geluk gehad. Afwisselend bewolkt, zonnig en af en toe een beetje regen. Gelukkig is het niet koud. We reden Erfurt voorbij. Daar waren we in juli 2024 en waren toen niet erg positief. Het werd Weimar. Hoewel we bedacht hadden dat het een rustdag zou worden, een dag van niets doen, besloten we toch naar concentratiekamp Buchenwald te gaan. Zo’n bezoek is heftig! Er over lezen of er zijn! Een waanzinnig mooi stukje natuur waar zulke gruwelen hebben plaatsgevonden. Wij liepen tussen schoolklassen en vroegen ons af hoe de jeugd kijkt naar dit oorlogsverleden. En wie zijn wij? Hoe zouden wij destijds gehandeld hebben, afhankelijk waar we zouden hebben gewoond? Het is allemaal zo verdrietig, zo ondenkbaar, zo …… ik weet het gewoon niet. Wel weet ik dat wij al jaren in relatieve vrede wonen. En laat het alsjeblieft zo blijven!
We zijn Weimar ingereden en hebben vlakbij museum Bauhaus geparkeerd. Hier willen we overnachten. In Weimar woonden tot hun dood Johan Wolfgang von Goethe, Friedrich Schiller, Friedrich Nietsche en ook de componisten Franz Liszt en Johan Sebastiaan Bach verbleven hier langdurig. Weimar is niet zo maar "Cultuurstad". Want ook Hans Christian Andersen - wereldberoemd met zijn sprookjesbundels - bezocht Weimar negen keer tijdens zijn leven. Hij waardeerde de stad om haar inspirerende sfeer en de kennissen die hij er maakte, hoewel zijn rusteloze reislust hem vaak verder weg voerde.
Ondanks de regen zijn we door de stad gewandeld. Mooie huizen, mooie pleinen, mooie parken en natuurlijk het monument van Goethe en Schiller. Veel gezien, geborreld bij de Mexicaan en uiteindelijk gegeten bij : Kartoffelhaus Weimar.
Zaterdag 13 juni
Zaterdag 13 juni
We bezochten het Bauhaus museum. Dit gaat over de Bauhaus-beweging (vanaf 1919 door Walter Gropius) met meer dan 200 exposities van modernistische ontwerpen, meubels en kunst. Speciaal is het zeer futuristische project “Haus am Horn”, dat door een groep Bauhaus studenten is ontworpen en gebouwd in 1923. Dit huis bestaat nog steeds.
Na de lunch zijn we opnieuw de oude stad ingeslenterd. Als eerste langs het woonhuis van Goethe en het woonhuis van Schiller. Hun werkkamers en inrichting zijn behouden. Maar iedere bezichtiging kost 7 euro. Zo ook de Anna-Amalia Bibliotheek. Dit mooie gebouw ligt naast het vroegere vorstenhuis aan de Plaats van de Democratie dat nu de Hochschule für Musik Franz Liszt Weimar huisvest. Midden op het plein staat het mooie standbeeld van Groothertog Karl August von Saksen-Weimar-Eisenach te paard. Hij kijkt naar zijn Stadtschloss. Karl August was zeer goed bevriend met Goethe, die hij volledig vertrouwde en belangrijke regeringsposten gaf. Één van de citaten van Goethe uit Faust staat op de muur van de muziekschool Liszt: “ Hier bin ich Mensch, hier darf ich sein”. In Weimar kun je op vele manieren een rondleiding krijgen: te voet, rijtuig met paarden, omgebouwd elektrisch rijtuig, maar ook in een modern fiets autootje met de tekst: Hier bin ich Mensch! Hier steig ich ein”. Geweldig!
Toen wilde ik nog graag naar de Fürstengruft. Op weg daar naartoe kwamen we langs het oudheidskundig museum. Ik kon het niet laten en wilde John even vastleggen.
Het unieke mausoleum Fürstengruft dient niet alleen als begraafplaats van het Huis Saksen-Weimar-Eisenach, maar sinds 1832 zijn er ook de kisten van de twee grootste dichters van het Weimar-classicisme, Goethe en Schiller, te bezichtigen, naast die van de hertogelijke familie. Op de begraafplaats zijn vele heel oude grafstenen (niet meer te lezen), veel kruizen ergens in het hoge gras, maar ook recente graven vermoedelijk van welgestelde families. Één steen viel mij op, namelijk die de dodenmars van april 1945 herdacht als ook de 250.000 gevangenen die in Buchenwald ontzettend veel leed hebben moeten doorstaan.
Inmiddels werd het tijd voor een ijsje en daarvoor liepen we terug naar het Eiscafé Venezia. En we waren beslist niet de enige op deze mooie, zonnige dag. Wat een verschil met gisteren. Overal terrassen met vrolijke mensen. De foyer op de 1e etage van het operagebouw was vandaag gratis toegankelijk, dus ook daar nog een kijkje genomen. En zo slenterden we weer terug naar onze Clever.
Zondag 14 juni
Zondag 14 juni
Weimar vinden wij een prachtige stad, maar tijd voor de volgende: Dresden. De weg ernaartoe toe is glooiend tot heuvelachtig en heel erg groen met helaas een grote hoeveelheid aan windmolens. We hadden een Park4Night vlakbij de Altstadt voor €15,- per 24 uur. We zijn op de fiets langs de Elbe het “oude” centrum in gereden. Van een afstand ziet het er inderdaad oud uit, maar we weten dat deze stad voor 80% plat gebombardeerd is en dat de vele branden als gevolg daarvan heel veel hebben verwoest. De naoorlogse geschiedenis werd gekenmerkt door puinruimen, ideologische wederopbouw en grootschalige restauraties. De prioriteit lag bij het herstellen van de infrastructuur en het bouwen van huisvesting voor de vele daklozen. Onder het communistische bewind werd het zwaartepunt gelegd op functionaliteit. Het historisch besef keerde later in de periode terug en er werd gestart met het zorgvuldig reconstrueren van een aantal wereldberoemde monumenten. Bewonderenswaardig hoe grote trekpleisters zoals het Zwingerpaleis, het theater Semperoper en de ruïnes van de Frauenkirche met veel toewijding in hun oude glorie zijn hersteld.
We parkeerden onze fietsen bij Shamrock Irish bar. Hier hebben we een stuk van de formule 1 bekeken met een groot glas helles Bier! Daarna zijn we wandelend door de brede straten met het historische erfgoed gegaan.
Bijzonder is de Augustusstrasse die Schlossplatz met Neumarkt verbindt. De belangrijkste bezienswaardigheid is de Prinsenprocessie op de buitenmuur van de Lange Galerij aan de zuidkant en het Saksische Statenhuis. De Prinsenprocessie is een levensgrote afbeelding van een processie te paard, uitgevoerd op ongeveer 23.000 Meissen-porseleinen tegels en heeft de bombardementen grotendeels overleefd. Dit 102 meter lange kunstwerk, dat wordt beschouwd als 's werelds grootste porseleinen muurschildering, toont de voorouderlijke galerij van de 35 markgraven, hertogen, keurvorsten en koningen van het Huis Wettin, die tussen 1127 en 1873 over Saksen heersten.
Tot slot hebben we bij het treinstation inkopen gedaan. Wat was het daar druk! Hoewel het maar 10 minuten fietsen was naar onze Clever werden we toch overvallen door harde rukwinden en een stevige stortbui! We zagen plantenbakken weg geblazen worden en geparkeerde fietsen gingen als lichte veertjes tegen de grond! Pfff, gelukkig we zijn heelhuids aangekomen. De voetbal hebben we vanuit de camper gevolgd. Ietsjes minder luxueus dan de keizer en keizerin van Japan die samen met koning W.A. en koningin Maxima de wedstrijd volgden op paleis Het Loo in Apeldoorn onder het motto: sport verbroedert!
Maandag 15 juni
Maandag 15 juni
In Dresden is heel veel te zien en te doen, maar voor ons was het even oké. We reden naar een echte camperplaats tussen Lohmen en Rathewalde bij het National Park Sächsische Schweiz. Zonder meer een ontiegelijk mooi stukje Europa.
We zijn op de fiets naar de Bastei Brug gegaan. Waanzinnig mooi, vooral apart dat al in ergens 1800 mensen hier een soort van brug bouwden en ook grotwoningen. Echt bijzonder. Het uitzicht is geweldig. Het lijken wel tafelbergen. En die rotsen die zomaar uit het niets uit de grond opduiken. Vanuit dit punt zie je ook een groot stuk verloop van de Elbe. Heel veel ahhh’s en oehhhh’s. Het is hier wel enorm toeristisch. Enfin, dat hoort wel bij dit soort plekken. Hoe dan ook absoluut de moeite waard.
Dinsdag 16 juni
Dinsdag 16 juni
Plan? Luieren, een beetje zonnen, een beetje lezen etc., maar na de lunch zijn we toch op de fiets gestapt. We gingen naar Pirna over een afstand van ongeveer 11 km over een drukkere, doorgaande weg die voornamelijk omlaag ging naar de rivier. Tinus moest dit keer wél in de hondenkar zodat we snel konden fietsen om zo snel mogelijk van deze drukke weg af te komen. Pirna is een leuke kleine plaats met ongeveer 20 waterbronnen, een Rathaus en een Stadthaus. Op de wondermooie oude marktplaats dronken wij een - hoe kan het ook anders - "Pirnaer bier”.
Nog wat gefietst door de pittoreske winkelstraten, toen koers gezet naar onze volgende stop.
Daarvoor fietsten we een kilometer of zeven langs de Elbe. Bij Heidenau/Birkwitz staken we met een kleine pont, alleen voor voetgangers en fietsers, de Elbe over. Na nog een stuk langs de Elbe kwamen we bij Schloss Pillnitz. Aanvankelijk gebouwd als lustoord met 3 paleizen en als speeloord voor veel feesten. Later werd dit de zomerresidentie van groothertog Carl Augustus. Een heel mooi, statig kasteel met ontelbaar veel openhaarden, vermoedelijk een mooie inrichting en een beeldschone tuin met een enorm grote orangerie.
Na een kleine appel pauze zijn we weer richting de camper gegaan langs o.a. Weingut Klaus Zimmerling (dinsdag gesloten). John koos weer een smal voetpad en zo kwamen we door Ober Pyritz, Graupa en Lohmen. Hier staat, een stuk lager dan waar wij waren, bij een waterval het grootste Wagner-monument ter wereld in een prachtig dal en is alleen te voet bereikbaar.
Onze rit ging verder over de Mahlerstrasse naar Camperplaats bij Steinreich. We hebben een waanzinnig mooie fietstocht gemaakt van ongeveer 40 km. Deze streek is zo ontzettend mooi! De dorpen, de huizen, alles ziet er verzorgd uit. De naam Sächsische Schweiz doet zijn naam eer aan.
Page updated
Google Sites
Report abuse