De plaats Bracciano herbergt het prachtige Castello Orsini-Odescalchi, een opmerkelijk goed bewaard gebleven kasteel uit de 15e eeuw waar onder andere Tom Cruise en Kate Holmes getrouwd zijn.
Het kasteel combineerde de functies van een militaire verdedigingsstructuur en een burgerlijke residentie voor de feodale heren van die tijd, de Orsini en Borgia, beide pauselijke families. Het is één van de grootste en best onderhouden kastelen van Italië en behoort nu toe aan de familie Odescalchi, vanaf oprichting ongeveer 800 jaar geleden dus de tweede eigenaar! Bijzonder!
Keizers, Koningen, Koninginnen. Prinsen, Ambassadeurs en Pausen van half Europa zijn hier te gast geweest.
Wij gingen op de fiets er naar toe. Entree €10,- Een digitale video tour informeerde ons wat we zoal te zien kregen. Het is nu elektrisch verlicht, maar overal zie je de ijzeren houders voor de toortsen van weleer. Een prachtige verzameling van wapens en wapenuitrusting, voor de mens en voor het paard. Het meeste van Duitse makelij, maar ook Italiaans. Ontzettend veel open haarden, prachtige plafonds, mooie slaapkamers, etc.
Rondom het kasteel zijn de oude straatjes met op- en in elkaar gebouwde huizen ook nog steeds intact. We fietsten over de eeuwenoude zwarte kinderhoofdjes en pasten met onze fietsen net door deze smalle stegen. Het is en blijft bewonderenswaardig dat de Italianen zoveel oud erfgoed hebben weten te behouden en er ook nog steeds in wonen! Op een leuk zonnig plekje tegen de kasteelmuur aan gingen we wat drinken. Een gemoedelijke begroeting van andere klanten en een barman druk doende met een bestelling. Toen hij naar ons kwam sprak hij ons aan in het Nederlands. Dat is apart. Hij is geboren in Utrecht, heeft een Nederlandse moeder, maar heeft school etc. in italië gevolgd. Hij heeft deze zaak pas twee maanden. De zaak heet “Il Faro”, dat de vuurtoren betekent en bedacht toen hij met zijn vriendin op vakantie was in Texel. Kleine wereld. We hebben heel gezellig wat afgekletst. Daarna terug naar de camper en naar Tinus.
Een koude dag en in de ochtend ook miezerig. Maar ‘s middags gingen de mutsen op en de handschoenen aan voor een fietstocht rond het Lago di Bracciano. We kwamen door Trevignano, La Vaccheria en Anguillara Sabazia. Op deze rondweg zag je duidelijk de vorm van de kratermond, uiteraard helemaal begroeid. Ook zijn er meerdere sporen van zwijnen. Alle drie de plaatsen hebben - net zoals Bracciano - een oude dorpskern: zo charmant, zo hartstikke leuk. Hobbel de bobbel over de kinderhoofdjes, oppassen voor de gaten in de weg en niet bang zijn voor de langs scheurende automobilisten. En weer zagen we hoe auto’s zich door die oude smalle weggetjes wurmden. Reuze grappig toen er een tegenligger kwam. Het hele stuk weer achteruit. Andere opties zijn er niet. Bij elkaar hebben we bijna 40 km gefietst.
We zijn weer wat noordelijker gereden door kleinere wegen langs heel veel hazelnootbomen. Het is hartstikke mooi weer. In de verte zien we naast een mooi glooiend landschap de bergen met besneeuwde toppen.
In een kleiner stadje ontmoetten we Rien, een vrijmetselaar en vriend van John. Daarvoor moesten we alweer een stuk omhoog lopen, zelfs een stukje steil omhoog. Aperitivo en bijpraten. Vervolgens bij een lokaal restaurant (weer helemaal beneden) overheerlijk geluncht! Rien komt hier al 45 jaar. Een aantal bewoners voelt als familie. Hij loopt zeker tweemaal per dag een deel van deze route. Ik begrijp heel goed waarom hij er zo goed uitziet!
Na de lunch hebben we onze camper laten zien en koffie gedronken. Het was een hartverwarmend en gezellig weerzien. Later zijn we nog even bij Rien langs gegaan in zijn appartement. Wat heerlijk dat je van deze rust - een soort van retraite - zo kunt genieten. Dank Rien voor jouw gastvrijheid. Graag nodigen we jou uit voor een diner in Voorburg.
Vannacht heeft 't weer gevroren, helaas dit keer iets te hard voor onze camper. De vorstbeveiliging is open gegaan, zodat het water kon weglopen en de boiler/leidingen niet kapot zouden vriezen. Er lag dan ook een bevroren plas van ongeveer 40 liter onder en rond de camper. Tegenvaller!
We besloten een flinke opmars richting huis te maken. Maar eerst nog even koffie in 't zonnetje.
We reden over de snelweg 500 km naar t noorden door de regio’s Lazio en Toscane. Het eerste stuk nog bergachtig met heel veel hazelaars (hazelnoten akkerbouw). Langs de weg zagen we zelfs sneeuw en ijs. Geleidelijk kwamen we in lager gelegen gebied en werd het landschap weer glooiend en groen.
Door het boek dat ik heb gelezen ( De Tijgerkat en Mijn Kindertijd) en de enorme hoeveelheid kastelen/ruïnes die wij zijn tegen gekomen, werd ik nieuwsgierig naar een stukje geschiedenis van Italië.
Vóór de eenwording in 1861 (Garibaldi / Koning Umberto I) bestond Italië uit een lappendeken van meerdere koninkrijken, hertogdommen, groothertogdommen, te weten: het Koninkrijk Piëmont-Sardinië, Lombardije-Venetië (onder Oostenrijks bewind), het Koninkrijk der beide Siciliën (Bourbon), de Pauselijke Staten, Toscane, Parma, Modena, Lucca, en kleinere staten als San Marino en Monaco, in totaal dus een tiental onafhankelijke en semi-onafhankelijke entiteiten. En ja, een adellijke familie had meerdere huizen oftewel palazzos. Deze konden wel 200 tot 300 kamers hebben. Geen idee wat je daarmee moet, behalve natuurlijk inrichten en onderhouden!
In Lucca bleken de vier camperplaatsen, die het gehele jaar geopend zouden zijn volgens Park4Night, dicht te zijn. Ook andere gratis parkeerplekken waren ongeschikt. We hebben uiteindelijk bij een winkelcentrum overnacht, hoewel hier een waarschuwing stond “alleen voor onze cliënten”. Nou ja, ik kocht dus een fles melk en vond dat het was opgelost. We gaan de oude, volledig ommuurde stad niet meer bezoeken. We rijden zo snel mogelijk naar huis.
Ontbijten, Tinus uitlaten en we waren op weg. Na veel gepuzzel reden we via Aix-en-Provence, geschatte afstand naar huis 1700 km. Door Zwitserland zou dat 1350 km zijn en via Turijn 1500 km. Maar…… zijn en blijven de tunnels open, zijn en blijven de wegen sneeuwvrij??? Volgens AI en de verschillende weersvoorspellingen moesten we rekening houden met vertragingen en mogelijk zelfs sneeuwkettingen. We kozen voor zekerheid oftewel de lange weg. Ook omdat we de beveiliging nog niet hebben hersteld en dus ook geen gevulde watertank hebben.
Het is een bewolkte dag met af en toe miezer. Op zich prima om auto te rijden. We reden Toscane uit, Ligurië in en langs de Vara rivier (of Fiume Vara) die door de Val di Vara stroomt. Deze streek is bekend als de "groenste" en meest organische vallei van Italië. Dat is dan toch een ander jaargetijde. We reden vierhonderd km en moesten hopla €43,40 tol betalen in Italië. Wel hadden we een besparing van 5 uur rijden. Maar direct daarna kwam de tol bij San Remo van €4,80, een soort van exit. De grens over bij Ventimiglia. We gingen Menton en Monaco voorbij, reden door het departement Alpes-Maritimes waar we bij Nice €2,50 tol betaalden om op de tolweg te komen en bij Antibes €5,20 om eraf te gaan. Weer even verder een tolkaartje bij Cannes. Bij Saint Tropez (departement Var) betaalden we €9,20 om van de tolweg af te gaan. Maar…. hier konden we goedkoper tanken.
Van daaruit vermeden we de tolwegen en hadden we een werkelijk prachtige route door natuurgebieden, te beginnen bij Parc Naturel Regional du Verdon. En ook de wegen zijn goed onderhouden. Wat een verschil met Italië. Wel heb je ongeveer een uur nodig voor 65 km, maar boeiend! We reden de Vaucluse binnen en reden via Salernes, Saint-Paul-les-Durance, Mirabeau door Parc Naturel Regional du Luberon (Bonnieux) naar onze camperplaats in the middle of nowhere! Gewoon een fantastische rit door een prachtige omgeving!
We hebben bij de Ancienne Gare de Goult Lumière in het departement Vaucluse overnacht. We stonden niet alleen in een bosrijke en mooie omgeving, maar hadden ook prachtig weer. Als eerste heeft John de campergarage leeggeruimd om de boiler te kunnen resetten. Ik lag nog heerlijk met een kopje thee op bed.
Daarna hebben we de watertank gevuld. Toen de kranen open om alle lucht uit de leidingen te krijgen, ook de warmwaterkranen, zodat de boiler zich weer zou vullen. Tot slot hebben we de boiler aangezet. Ten eerste om te weten of ‘ie ‘t weer doet en ten tweede natuurlijk om lekker te kunnen douchen. We voelden ons daarna herboren. Ontbijt en koffie buiten in de zon. John heeft de bus schoon geveegd en ik heb groot onderhoud gepleegd aan mijn lichaam. Ook Tinus moest eraan geloven: geborsteld en geknipt! Zo kunnen we thuiskomen :-).
Na de lunch vertrokken we. We vermeden de tolwegen, zodat we langs oude plaatsjes reden en door mooie gebieden.
We verlieten de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur en kwamen in de regio Auvergne- Rhone-Alpes. We reden pardoes een stuk over de Route Touristique du Rhone-Alpes.
Na Orange reden we door de plaats Mornans, waarachter een enorme hoge en steile rots verschijnt. Bizar.
Even later reden we het departement Drôme binnen om al snel door te steken naar het departement Ardèche. We reden door Rochemaure, dat ons een leuk plaatsje lijkt.
We reden door en stopten pas in Privas, een iets grotere plaats boven op een berg. Ook hier is de parking op de plek van een vroeger treinstation en is de treinrails getransformeerd in een fietspad. We hebben de winkelstraten verkend en geborreld bij Grand Café du Champ de Mars.
We zagen een poster hangen dat de klassieke autorally van Monte Carlo dit jaar Privas aandoet. Misschien terug met onze Morris Convertible?
Op naar Lyon. We staken meerdere keren de Rhône over. Dit keer namen we de tolweg: €19,80. Toe maar! In Lyon gingen we naar de supermarkt Auchan. Daarna verder richting Dijon. Het is nog steeds zonnig weer in Frankrijk. Wel waait er een harde wind. En opnieuw tol voor 14 km €6,- Volgens mij houden we de tolwegen even voor gezien. We stopten in de streek van de Beaujolais in het plaatsje Villié Morgon.
Route du Beaujolais langs beaucoup Châteaux de Vin et Maison de Vin, zoals Fleurie, Chiroubles, Morgon en het prachtige kasteel: Chateau de Corcelles. De streek heeft naast druiven teelt ook veel andere akkerbouw. Deze gigantische vallei wordt omzoomd door bergen. We kwamen in Zuid-Bourgogne langs een prachtig paarden terrein / stallen / concours in Cluny. Verder door het mooie Cormatin met een fantastisch kasteel en genoten van een kopje koffie voor de open haard bij La Table d’Ancelin, een restaurant met aantrekkelijk dagmenu en warme inrichting. Opnieuw reden we door een heel klein dorp met weer een schitterend kasteel (Chateau de Sercy) en overal Vin de Bourgogne. Nog vele kleine plaatsjes zoals Saint Boil en Les Filières en eindeloos veel wijnranken die allemaal gesnoeid moeten worden. Wat een werk! Maar ook af en toe een riviertje dat door de akkers meandert. Buxy is een iets grotere plaats in deze Bourgogne streek. Samengevat is dit gebied heel erg mooi met veel wijn, veel paarden, fietspaden en stukken bos. En……. geen windmolens. Givry is een grotere gemeente en er wordt ook gebouwd oftewel groeiend. Onderweg natuurlijk het ene Domaine na het andere.
Voorbij Chagny reden langs de plaats en het Chateau La Rochepot (de rots van Pot), een kasteel dat lang geleden aan de verre voorouders van mijn moeder (Antje Pot) heeft toebehoord. Onze rit ging over of langs Route de Grand Crus - Route Creman (Bubbels uit Bourgogne) - Route Champagne. Een werkelijk zeer mooie, glooiende route met vele kastelen en kleine wijndorpen. En ook veel bossages. We hadden een lange tocht van ongeveer 800 kilometer waarbij we de tolwegen vermeden. Het was donker toen we bij onze voorlopig laatste overnachting kwamen op de camperplaats van Couvin in België. Restaurants zijn in dit buitengebied verleden tijd. Wel was nog een bar open waarbinnen de barvrouw van ongeveer 80 jaar haar jas aanhield. Het was dan ook niet echt warm en ook niet gezellig. In plaats van uit eten werd het voorlopig mijn laatste geïmproviseerde kookkunst in de camper.
Het was nog 3,5 uur zonder files rijden naar huis. De wegen in België lijken wel op die van Italië: bar slecht! Na het debacle met de kou en de nachtvorst in Italië hadden we gelukkig een leuke afsluiting van onze reis in Frankrijk. Mooi weer, goed onderhouden wegen, prachtige routes en prima camperplaatsen. We kijken terug op weliswaar een koude, maar ook mooie reis van precies 3 maanden!