Italië

Dec 19 - Dec 31

Vrijdag 19 december

Heerlijk uitgerust en ondanks grijze lucht gingen we goedgemutst verder. We wilden Sutera bezoeken. Vanuit Milena zagen we het dorp liggen, genesteld op de flanken van de San Paolinoberg. Maar pech, de wegen er naar toe zijn erg smal en toch tweerichtingsverkeer. Wat is wijsheid? We besloten verder te reizen naar Palermo. Deze redelijk goede snelweg loopt tussen twee bergmassieven door met bijzonder gevormde pieken. En altijd weer bijzonder hoe huizen er tegenaan lijken te zijn geplakt.

In Palermo had ik een Park4Night gevonden die goed bereikbaar was. Eenmaal daar hadden we geen goed gevoel. Dus door naar Parcheggio Green Cars. Oh jee, oh hemeltje lief: smalle straten, en toch verkeer van beide kanten met scootertjes die er tussendoor friemelen. Doodeng! Spiegels ingeklapt en kop door het raam om te zien of er nog ruimte was! Go with the flow…. makkelijker gezegd dan gedaan! Die Italianen lijken soms hun auto's op te kunnen vouwen! Kortom stressssssss en hoe!!!!! Bij een rotonde, althans daar had het iets van weg, drukte men drie dik naar een éénbaansweggetje. Toen een eenrichtingsstraat in naar de parking. Had je gedacht. Kwam weer zo’n malloot tegen de richting in aanscheuren. Devise: rustig blijven en rustig ademhalen. We zijn aangekomen. Een betaalde camperplaats met electra, wc, douche en……. 24 uur bewaking.

Eerst maar ontstressen met grappa. Toen lunch en daarna het - voor mij - beruchte Palermo in. Dat werd een flinke, maar heel leuke wandeling door de oude stad. Door de Puerta Nuova , langs het Paleis van de Noormannen, langs de Kathedraal Palermo, stonden we voor het Teatro Massimo met een trap vol rode kerstrozen. Schitterend. De straten zijn in principe alleen voor voetgangers en vol met marktstallen, terrassen, winkels, etc. Terug liepen we o.a. over de Capo Markt en weer langs mooie gebouwen. We waren best moe, dus terug naar de camper. Morgen is er een nieuwe dag!

Zaterdag 20 december

En wat voor een dag! Ons eerste bezoek was aan de Catacombe di Cappuccini. Bizar en vooral macaber. In de kelder van het Kapucijnenklooster bevinden zich de beroemde gotische catacomben. Lange, onderling verbonden tunnels (plusminus 300 m2) herbergen ongeveer 8000 skeletten en 1252 gemummificeerde lichamen waardoor deze catacomben de grootste en meest bijzondere mummiecollectie van de wereld vormen.

De gangen zijn vol met gebalsemde lichamen. De mummies, staand, hangend of liggend en volledig gekleed, zijn ingedeeld naar geslacht en sociale klasse, hoewel de meesten tot de hogere klassen behoren, aangezien het balsemingsproces kostbaar was. Het eerste lichaam werd hier in 1599 geplaatst. In de crypte vind je zo’n 160 skeletresten van bambinis, oftewel een obscure kamer vol kinderlijkjes. In werkelijkheid zijn het geen catacomben, maar een begraafplaats: een plaats van aanbidding en vroegchristelijke samenkomst. Deze doden zorgen in elk geval voor de nodige inkomsten. De jaarlijks duizenden bezoekers betalen €5,- pp toegang.

Terug in de zonnige buitenlucht bezochten we het naastgelegen kerkhof vol met bloemen, teksten en geëmailleerde foto's op grafstenen of in tombes. Nabestaanden maken de marmeren graven schoon. De doden wonen erg mooi in rustige lanen met cipressen en worden uitstekend verzorgd! Bij sommigen staat vermeld “vermoord door de maffia”.

Tijd voor koffie. In de middag zijn we weer het oude centrum ingewandeld. We liepen over Via Maqueda en de Via Vittorio Emanuele. We kwamen langs Parco d’Oleans (= de dierentuin) en Quattro Canti. Hier staan op de vier hoeken paleizen: één voor elk seizoen. Voor ieder paleis is een fontein.

Direct achter Quattro Canti ligt Piazza Pretoria. Dit mooie plein wordt omringd door prachtige zestiende-eeuwse gebouwen, zoals Paleis Bonocore, het gemeentehuis en een aantal kerken. De trekpleister van dit plein is in het midden de Pretoriafontein. Het is een indrukwekkend bouwwerk van meerdere lagen, die je via vier trapzijden kunt beklimmen. Het plein staat ook bekend als Piazza della Vergogna, dat ‘plein van de schaamte’ betekent. Dit vanwege de naakte beelden in en om de Pretoria fontein.

Vervolgens liepen we Mercato Ballaro in. Dit is een wijk van smalle straten vol met marktstallen en restaurants. De sfeer is er geweldig. Er zijn erg veel mensen op de been. Wij hebben uiteindelijk wat lekkere visjes genuttigd op het terras bij Mercato Storico Ballarò. De wandeling bracht ons later bij een tentoonstelling van marionetten poppen. Iets verder was de winkel van de man die deze maakte. Hij sprak wat engels en informeerde ons over een optreden dat een klein uur later zou beginnen. We zijn wat gaan drinken en meldden ons om 18.15 bij het theatertje. Tinus mocht mee. Het verhaal was in het Italiaans, maar de poppen maakten ons duidelijk dat het over de geschiedenis van Sicilië ging. Het was absoluut vermakelijk. Na de show liepen we terug naar Mercato Ballarò voor ons avondeten. Overal staan de tafels op straat. Het is met jas of dikker vest aan prima om buiten te zitten. Voor het Teatro Massimo was het eveneens een gezellige drukte met straatventers en veel gezinnen met hun kinderen. Wij zijn weer terug gelopen. Het was al bij al een lange, maar zeer geslaagde dag.

Zondag 21 december

We reden naar camping Roccella Mare in Campofelice di Roccella. We staan naast het strand. De camping is keurig verzorgd en voorzien van was- en droogmachines, toiletten en douches. Er is een bar/restaurant en zelfs een Jeu de Boules baan. Eind middag gingen we wat drinken. Een bier en een behoorlijk gevuld glas witte wijn. Oeps, 10 euro. Maar even later kwam er een schotel met meerdere antipasti. Dat maakte de prijs meer dan goed!

Maandag 22 december

Maandag, wasdag! We hebben twee wasmachines gevuld. Daarna eenmaal in de droger. Tja en toen moesten we voldoende ruimte creëren om alles uit te kunnen hangen. Het is ons gelukt, dankzij de zon en wat wind, om de boel droog te krijgen. Ook hebben we de auto verplaatst naar een plek met meer zon.

We zijn naar een restaurant hier vlakbij gelopen die steeds vol zit. Op onze vraag of we voor eerste kerstdag konden reserveren, bleek het al uitverkocht te zijn. Gelukkig hoorde de eigenaar ons en vroeg of het voor ons tweeën was. Hij regelde nog wat en we gaan aldus hier ons op eerste kerstdag laten verwennen. Welkom na 12.00 uur en er is een 5 gangen menu vastgesteld.

Uiteraard gingen we ook nog jeu de boulen. Direct kwam het personeel om de baan aan te harken. 👍

Dinsdag 23 december

Zoals was voorspeld bleef het de hele dag regenen met flinke windstoten. De luifel is binnengehaald en de stoelen werden onder de auto geschoven. Toen het even droog was, is John op de fiets inkopen gaan doen. Verder hebben we gecomputerd, wat getelefoneerd en spelletjes gedaan. We hoorden van Do dat Melvin naar ons appartement zou gaan, dus de buurtjes geïnformeerd en de verwarming aangezet.

Woensdag 24 december

Weer strak blauw, maar met harde wind. Na een potje jeu de boules fietsten we naar het plaatsje. Blij met de elektrische ondersteuning, want we moesten een flink eind omhoog trappen. Dat werd beloond met een mooi uitzicht over de camping, de vakantiehuizen, het strand en de zee. Het dorp ziet er heel gezellig uit. Eerst toch maar de boodschappen. Iedereen wenst elkaar "Auguri", hetgeen gefeliciteerd of fijne feestdagen betekent. Op de terugweg fietsten we langs de overblijfselen van een kasteel. Een stuk aquaduct uit 1583 staat nog overeind en ook de drie verdiepingen tellende toren waaronder in vroegere tijden een cisterne was. Deze toren is bewoond. Ben benieuwd of de rest ook wordt gerestaureerd.

Loop van de middag gingen we naar de bar om onze website bij te werken. De barman ging rond als de kerstman. We bestelden wat te drinken. John ging braaf aan de slag met zijn computer. Ik was redelijk bij met de teksten dus ging ik wat babbelen met andere vakantiegangers. Eerst een paar uit Beieren, toen met een van origine Roemeens stel, nu Duits. Vervolgens stapte ik af op een jong stel. Zij zijn op de fiets met tentje gekomen vanuit België. Algauw sprak iedereen met iedereen. Engels, Duits, Italiaans … Ook een ander ouder stel uit Duitsland kwam erbij. John kwam achter zijn computer vandaan. Het werd een jolige boel. Helemaal toen John de DJ werd en er rondjes kwamen met een bitter, een Limoncello en nogmaals een Limoncello. Geen website, maar struikelend naar de camper.

Donderdag 25 december (1e Kerstdag)

Deze nacht zijn we een paar keer wakker geweest met nadorst! En hoe!

Uiteindelijk hebben we geslapen tot een uur of half 10. Wat thee en koffie voldeed. Daarna een flinke wandeling over het strand alvorens naar de gereserveerde kerstlunch te gaan. Daar wachtte ons een fantastisch 5 gangen lunch met een fles water en een fles witte wijn. Het zag er prachtig uit, de zaak zat mutje vol (56 eters). De Italianen waren feestelijk gekleed. Het was een groot succes. Overheerlijk!

Tot slot wilden wij nog koffie: Americano! Dit tot ontzetting van het personeel! Jullie zijn hier in Italië, in Sicilië. Maar ik kan echt geen espresso drinken. Dus kregen we toch de koffie Americano. Met mille scuse van ons voor deze overduidelijke overtreding van het Italiaanse koffiegebruik.

Terug op de camping hebben we twee potjes jeu de boules gespeeld en toen moesten we echt onze website gaan bijwerken!

Vrijdag 26 december (2e Kerstdag)

We zouden vertrekken, maar John wilde nog een dagje niks doen. We hebben buiten gezeten in zomerse kleding tot een uur of vier. Tussendoor heb ik een Siciliaanse lunch gemaakt (spaghetti con le acciughe = ansjovis). Ook hebben we een paar spannende potjes jeu de boules gespeeld. De centimeter kwam er regelmatig aan te pas om zeker te zijn wie het dichtste bij de but lag! Een aantal camperaars is vertrokken, maar er zijn er ook weer veel bij gekomen. Camping Roccella Mare is duidelijk een gewilde plek.

Zaterdag 27 december

We kregen een grote zak met sinaasappels mee bij ons vertrek. Super aardig! We reden richting Cefalu, een hele leuke plaats, maar helaas zijn camperaars niet welkom! We zagen ook geen mogelijkheid om in de buurt te parkeren. Ciao dus. Verder via Turchina Palermo - Milianni - Tusa - Torremuzza - Santo Stefano di Camastra - Caronia Marina - Acquedolci - Torrenova. Een hele leuke kustweg. Met regelmaat kruist deze weg de spoorlijn. Soms een tunnel en dan maar hopen dat deze hoog genoeg is, soms eroverheen. Ergens hogerop en iets verder van de kust loopt de snelweg op enorm hoge “pilaren”. Deze kant van Sicilië is groen en ruig en nou ja, wij vinden deze kustweg echt te gek! Vlak bij Torrenova vonden we een Park4Night direct aan het strand. In Spanje zou dit een top A locatie zijn. In de verte zien we de eilanden Vulcano - Lipari - Malfa - Pecorino. Ergens daarachter ligt dan weer Stromboli.

We hebben nog even kunnen genieten van de zon voordat het te koud werd. Toen in de camper naar het schaatsen gekeken. Wie mag er uitkomen voor Nederland op de Olympische Spelen!

Zondag 28 december

Plan? Geen plan! We besloten te gaan fietsen. Tinus rende mee. Een prettige fietsroute langs het strand en daarna door het langgerekte plaatsje Torrenova naar Sant Agata di Militello. Daar was een bar open. Buiten een Latte Macchiato en een Americano gedronken voor € 2,70. Dat is dubbel genieten. Terug naar de camper voor een lunch. Daarna fietsten we zonder Tinus naar Capo d'Orlando. Ook dit ging langs de kust. Deze plaats is echt leuk. Niet te groot, niet te klein. Gezellige straten met een variatie aan hotels, winkels en restaurants. Ook hier hebben we op een terras genoten van een hapje en een drankje. Dezelfde weg terug. Al bij al zo'n 42 km afgelegd. Stoelen buiten en opnieuw genieten van de zon. Ook deze namiddag keken we naar de kwalificatie van het schaatsen.

Maandag 29 december

In een groot deel van Europa is het koud en er is veel neerslag. Eigenlijk zitten wij prima op Sicilië. Ook qua verwachting voor de komende weken. Toch…….. de keuze: blijven we of gaan we langzaamaan terug? We zijn in elk geval naar het noorden gereden. De camping en de plaats Oliveri / Marinello vielen tegen. In dit jaargetijde is het een dooie boel. We reden verder naar Milazzo. Hier zijn we gestopt ook al is onze eerste indruk niet geweldig. Deze stadse camperplaats is gedateerd, maar afdoende verzorgd. We staan hier veilig en dat is ook wat waard. Koffie gezet, stoelen in de zon en zo’n 2,5 uur gelezen, gedoezeld e.d. Tegen een uur of twee werd het nevelig. Weer de warmere kleding aan en er op uit met de fiets.

Door de oude stad, langs de haven en het schiereiland op. Dat werd wel weer even een klim, maar steeds konden we de zee zien en de Eolische eilandengroep. Een mooie tocht door een groene omgeving met steeds prachtig uitzicht op de Tyrreense Zee. We fietsten tot bijna bij de punt. We zagen in de verte overduidelijk de Etna met haar doorlopende uitstoot. Dit is ongeveer 160 km hemelsbreed van ons verwijderd. Op het terras met uitzicht op de Etna genoten we van een Aperol. We fietsten via een andere weg terug. Tinus rende natuurlijk enthousiast mee. We besloten in de camper te eten en het OKT schaatsen verder te volgen. Daarna nog wat boekhouding. Het was opnieuw een super fijne dag!

Dinsdag 30 december

De weersvoorspelling is niet erg gunstig. We reden in Torre Faro naar Capo Peloro (ook wel Punta del Faro of simpelweg Faro) op het uiterste noordoostelijke puntje van Sicilië, vlakbij de meren van Ganzirri. Het is de noordelijke toegangspoort tot de Straat van Messina en ook het punt waar de Ionische Zee en de Tyrreense Zee samenkomen. De kusten worden doorkruist door zeer sterke stromingen, waardoor de vorm van de stranden jaarlijks verandert.

De camperplaats ligt tegen het natuurreservaat Laguna di Capo Peloro (Pantano Piccolo), een beschermd natuurgebied dat in 2001 werd opgericht door de regio Sicilië. Het beslaat een oppervlakte van 68 hectares. De lagune van Capo Peloro is ook een gebied van internationaal belang, opgenomen in het UNESCO Waterproject van 1972. Meer dan 400 waterdieren leven in het natuurreservaat, waarvan er minstens tien endemisch zijn, dus specifiek in dit geografisch afgebakende gebied leven en nergens anders ter wereld.

‘s Middags gingen we wandelen over het strand aan de andere kant van de camperplaats. Hier zie je duidelijk de sterke stroming van de zee richting de smalle doorgang bij Messina. Tinus kon heerlijk rennen en wij ploeterden voort door het rulle zand en grind. Vlakbij het dorpscentrum hier op de punt klommen we naar de straat. Daar zagen we de hoogspanningsmast van Messina, ooit een der langste en hoogste overbruggingen ter wereld, die sedert 1957 Sicilië verbond over de straat van Messina met het Italiaans vasteland. Nu loopt de kabel over de zeebodem. De plannen voor een tunnel stuiten vooral op de angst voor uitbarstingen van één of meerdere van de vele dichtbij gelegen vulkanen. We liepen langs de kerk waar juist een begrafenis met een witte rouwauto begon. Een winkelstraat met middenstanders en wat cafés. Verder was er niet veel. We liepen naar de supermarkt en na ruim anderhalf uur kwamen we weer terug. Behalve scrabbelen en het laatste deel van de OKT hebben we niet veel meer gedaan.

Woensdag 31 december

Vannacht heeft het geregend en hoe! Met bakken kletterde de regen op ons dak. Wat een kabaal! Volgens de weerberichten is het vanavond met de jaarwisseling droog.

We hebben geïnformeerd waar we mogelijk oudjaar konden vieren. Dichtbij zijn twee pizzeria’s met dansen etc. Kosten €120,- pp. We zijn op de fiets gestapt en 3 km verderop naar de grote Lago di Ganzirri gegaan. Daar zijn meer restaurants tegen beter betaalbare prijzen. Maar we bezweken uiteindelijk bij een verse viswinkel en gaan gewoon weer zelf kokkerellen. Wellicht dat we later op de avond nog even op de fiets gaan kijken, maar dan kan Tinus in de camper blijven. Wat ons wel opvalt, is dat er veel “armoede” is. Althans als je de staat van veel huizen en flatgebouwen bekijkt. Ook veel rotzooi in tuinen langs het strand. Een bouwvallige krot staat naast een prachtige villa. Het komt op mij over als veel vergane glorie. En dat geldt in mijn optiek voor heel Sicilië. Een prachtig eiland met ontiegelijk veel mogelijkheden.

Vervolg

Page updated

Google Sites

Report abuse