Italië

Jan 1 - Jan 8

Donderdag 1 januari

Felice Ano Nuovo! Het was opnieuw strak blauw met een harde en koude wind. In de camper was het heerlijk. We pakten onze fietsen en gingen naar Sant Agata. De zee in deze nauwe Straat van Messina ging heftig te keer. Wel een mooi gezicht met die zon erop en aan de overkant het vasteland van Italië. Alle winkels waren dicht. Ons avondeten werd improviseren. Maar hier uit eten gaan, vinden we echt te kostbaar voor wat je krijgt. ‘s Avonds bedacht ik mij dat er nog werk verzet moest worden, dus hopla aan de slag voor Stayci.

Reuze grappig. Ik lees net in een boek, dat zich op Sicilië afspeelt (Il Gattopardo = De Tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa), dat een basilicum-plantje op een balkon aangeeft dat men voor een bordeel staat. 😁

Vrijdag 2 januari

We verlieten Sicilië. Het is best een tour om door Messina naar de veerboot te komen. Reserveren hoeft niet. De boten gaan doorlopend over en weer.

Nog voor de middag reden wij weer op de kustroute langs de Tyrreense Zee boven Capo Vaticano en Tropea waar wij voor Sicilië waren. We bleven op de snelweg tot Falerna. Daar gingen we van de E45 over op een “B”weg de SS18. We stopten in Amatea voor koffie en Italiaanse zoete lekkernijen. John gaat vanaf nu iedere dag andere lekkernijen proeven. Toen langs de Lidl en op zoek naar een Park4Night. De eerste twee locaties waren saai, lees buiten de bewoonde wereld. Maar San Lucido is hartstikke leuk. Een oud stadje, een stuk boven de zee, onder een vervallen kasteel tegen een rots op gebouwd met in de verte zicht op de vulkaan Stromboli. Natuurlijk weer met de nodige trappen en hellingen. Maar o zo leuk versierd en verzorgd. Heel veel met kleur! Je hebt in dit soort plaatsen niets aan een rollator. Een paar oude mannen zaten op een muurtje te swingen op muziek van Catarina Valente. Wij deden vrolijk mee. In Vidaloca cafe gingen we uiteindelijk wat drinken. Ja ja, gewoon warme, hele dikke chocolademelk. Het is dan ook best koud: max 14°, maar gelukkig wel zonnig en droog. 's Avonds hebben we heerlijke Italiaanse gerechten gegeten bij SaSa. In deze super leuke, sfeervolle plaats is het enige probleem om een stukje groen te vinden voor Tinus. Toen John even de verwarming wilde aanzetten, bleek dat de gasfles leeg was. Toch zo’n 3 maanden mee gedaan en vaak in de camper gegeten en gedoucht. De reserve gasfles werd aangesloten.

Ondanks harde rukwinden en daardoor een schommelende auto hebben we lekker geslapen.

Elke hoek een ander beeld

Een trap die nooit verveeld

Een boom van een cactus

Zaterdag 3 januari

In Nederland ligt overal sneeuw. Wij dronken koffie in een t-shirt op een terras, uitkijkend over de zee in de zon. Tijd om verder te rijden. Bij Cetraro parkeerden we langs het strand. Het was zo lekker warm, dat we de stoelen buiten hebben gezet. Lunch en een uiltje knappen alvorens verder te gaan met onze tocht langs de kust. Sommige plaatsen zien er leuk uit, anderen minder. Bij Castelcucco volgden we de weg door de bergen. Deze vormt de grens tussen Calabrië en Basilicata. We bleven op de snelweg tot Salerno. Het is een grotere en drukke stad.

We besloten al gauw op een betaalde parkeerplaats te gaan staan. Nieuwsgierig naar waar alle andere mensen, die hier parkeerden, naar toe liepen, gingen wij er achteraan. Bleek aan de andere kant van het spoor twee enorm lange winkelstraten te zijn met uiteraard uitverkoop. Alles in gezellige kerstverlichting. En daarachter de haven. Het was een leuke drukte, zowel in de winkels als in de bars en restaurants.

Tijd voor een picnic

Het is maar kort op de dag, maar wel genieten.

Zondag 4 januari

We wilden graag de Amalfikust zien. Echter is de route verboden voor campers, ook voor onze kleinere bus. Dus bedachten we om de kust vanaf een veerboot te gaan bekijken. Bij het loket was helaas aangegeven dat vanwege de ruwe zee alle vaarten geannuleerd waren. Tja, wat nu. Met een lokale bus ben je bijna vier uur onderweg. Plan omgegooid. We gingen naar Pompeï!

Vlak bij het archeologische Pompeï vonden we een camperplaats met alles erop en eraan. €25,00 vinden we inmiddels normaal. Bijzonder vriendelijk ontvangst en we kregen direct de plattegrond van de ruïnes mee. Na ongeveer 10 minuten lopen stonden we voor een ingang te dubben welk ticket we zouden kopen. Gewoon een dagticket voor alles, maar waar koop je die? We liepen achter andere bezoekers aan naar de vrouw bij de ingang. Bleek dat het vandaag gratis toegang was! Later leerden we dat iedere eerste zondag van de maand de toegang gratis is! En daar liepen we dan over de straten en door de huizen die in 79 na Christus bedolven werden door de uitbarsting van de Vesuvius. Het nieuwe Pompeï is geleidelijk ontstaan, na de ontdekking van de oude stad in de 16e en 18e eeuw, als een moderne nederzetting bovenop de ruïnes van de oude stad.

Inmiddels is ⅔ deel opgegraven waaronder badhuizen, bordeel, villa’s, fontein, amfitheater, e.d. Ook fresco’s en muurschilderingen, mozaïeken en vloerkunst, keukengerei, graffiti en inscripties zijn zichtbaar geworden. En natuurlijk de menselijke afgietsels, waarvan 13 in de “tuin der voortvluchtigen”. Het lijkt erop dat er rijkelijk werd geleefd. Overigens waren de hoeren in het bordeel slavinnen die niet of nauwelijks het daglicht te zien kregen. Zij hadden duidelijk een armoedig bestaan. Voor ons was het een indrukwekkende middag en dat is nog maar zachtjes uitgedrukt. Hoe, bijvoorbeeld de badhuizen werden voorzien van warm en koud water of hoe een fontein toen al werkte. Ook de vele thermopolia (soort van Romeinse ‘fastfood’-kramen) met gaten in de toonbanken, waarin aardewerken potten, de zogenaamde dolia, werden geplaatst met etenswaren of dranken, warm gehouden of gekoeld om snel aan klanten te kunnen serveren. Echt heel bijzonder.

Dan de vraag of zo’n uitbarsting weer kan gebeuren. Het antwoord is JA. De Vesuvius (stratovulkaan) wordt streng in de gaten gehouden, maar is hartstikke actief. Nog een groter risico vormt de vulkaan Campi Flegrei (458 mtr), type Caldera-systeem (een grote instortingskrater) met ongeveer 24 vulkanische centra. Beiden bij Napels. Als één van beiden tot uitbarsting komt, dan wordt dat “tijdig” gesignaleerd. Maar niet tijdig genoeg om een half miljoen, laat staan 5 miljoen mensen te evacueren.

Vol met indrukken, vragen, gedachten liepen we terug naar de camper. 's Avonds zijn we nogmaals het nieuwe Pompeï ingewandeld. Hele mooie kerstverlichting en een zeer levendige stad, met heel veel winkels en restaurants, maar ook heel veel drukte in koffie/taart winkels en dat zondagavond om 22.30 uur.

Maandag 5 januari

Het dashboard geeft al een tijdje aan dat olie moet worden vervangen. Wachten tot we terug zijn (2500 km) is geen optie.

Pompeii is best een grote stad, dus reden we op de bonnefooi naar een Citroën garage. Zoals we al eerder hebben ervaren: niet bellen, want dan ben je pas over een dag of tien mogelijk aan de beurt. Direct ernaartoe rijden werkte ook deze keer. We werden direct geholpen. €200,- armer maar met een gerust hart reden we om Napels heen over de snelweg langs Aversa naar de route langs het strand.

Tot ongeveer Mondragone geeft het landschap en de bebouwing een vervallen, trieste indruk. Daarna werd het groener, gezelliger. En na Minturno werd het zelfs mooi. Adembenemende rotsen en het schiereiland Formia lijkt op de foto’s van Amalfi. Verder langs het schiereiland Gaeta, voorbij Sperlonga naar de haven van Terracina. Volgens Park4Night is dit een goede plek.

We zijn dan ook niet de enigen.

We wandelden deze stad in. Verrassend leuk: winkels, koffiebars, verse viswinkels, etc. en ook weer super sfeervolle kerstverlichting. Het historische deel sloegen we over. Te veel klimmen. Dat komt morgen. Overigens boffen we nog steeds met het weer. Vanaf zaterdag zou het regenen. Maar wij hebben het steeds droog gehouden tot vanavond. Buiten het seizoen is veel gesloten, maar we vonden een mooi restaurant met op de eerste etage een leuk uitzicht.

Dinsdag 6 januari

Vandaag heeft het - zoals voorspeld - alleen maar geregend! John dacht op een gunstig moment Tinus snel uit te laten, maar belandde in een ware wolkbreuk! Wat ging het hier tekeer! In de avond zijn we uit eten gegaan. Op zo’n dag als vandaag is de ruimte in de camper wel erg beperkt. Drie Koningen, dan is er veel gesloten - en buiten het seizoen is er al veel dicht. Helaas ook het visrestaurant in de haven dat zo goed staat aangeschreven. Dus gingen we ‘s avonds eten bij Pizzeria del Porto. Een simpel tentje, maar veel keus was er niet. Verrassend!!! De lekkerste pizza’s ooit! En maar €10,- per stuk. Ook een zeer acceptabele rode fles wijn voor €10. Bovendien mocht ik mijn Chromebook opladen. Super!

Woensdag 7 januari

Het is weer strak blauw. Weertje huilt, weertje lacht. De vissersboten zijn weer terug en een aantal mannen speelden kaart aan een tafeltje met wat oude stoelen hier in de haven. We wandelden naar het historische centrum dat hoger gelegen is. Een oud plein, een oude stadsmuur die ook als straat fungeert met aan de binnenkant tegen- en op elkaar gebouwde huizen. Ook een klein amfitheater, zuilen, etc. En wat is nieuw? Een prachtige restaureerde kerk! Aan het kasteel wordt nog gewerkt. We liepen door schouderbreedte straten trappetje op, trappetje af. Vaak met hoge treden. Zo blijven de oudjes wel in vorm! Tijd voor koffie. Caffè del Duomo werd in 1938 opgericht in een oud café dat dateert uit 1793 en dat sinds het jaar 1000 na Christus gevestigd was in een bisschoppelijk paleis in Terracina. Staand aan de bar dronken we onze koffie en bewonderden de vele oude pentekeningen, foto's e d. van deze bar, deze plaats en deze omgeving. Geweldig! Afrekenen: €2,40 voor twee koffie! Wauw! Ik ben inmiddels verliefd geworden op deze plaats. Ons tweede kopje koffie dronken we in het “nieuwe” centrum in de zon op het terras van restaurant Locanda Ruggieri. Hier is het iets duurder, maar wel met zelfgebakken koekjes. Dit is echt genieten. We wilden ‘s avonds nog een keer die allerlekkerste pizza's eten. Helaas, zo jammer, de zaak was dicht en eigenlijk was zowat alles gesloten. Dan maar weer zelf kokkerellen.

Nog even wat info over de vele sinaasappelbomen in o.a. de steden. Dit zijn de zogeheten Sevilla sinaasappels. Die smaken bitter en zuur en worden derhalve gebruikt als decoratie en voor onder andere het bereiden van marmelade, parfum en likeur (Grand Marnier).

Donderdag 8 januari

We werden wakker bij -2° met gevoelstemperatuur van -6°. Gelukkig was het veiligheidssysteem ter voorkoming van bevriezing leidingen nog niet geactiveerd. Wel deden we snel de verwarming aan.

Met pijn in ons hart vertrokken we van Terracina. We reden langs de ellenlange boulevard met mooi zandstrand. Terracina gaat over in Porto Badino en daarna San Felice Circeo. Één lange boulevard met afgescheiden fietspad. Natuurlijk zijn hier veel hotels en vakantiewoningen. Hier wil ik wel de zomer doorbrengen. Het lijkt erop dat deze streek het afval beter onder controle heeft. We zien nergens meer huisvuil langs de wegen.

We reden via Latina, Aprilia, om Rome heen naar Lago di Bracciano, een stukje boven Rome. Het is een vlakke streek met steeds meer bebouwing en bedrijven. Na Rome werd de omgeving glooiend en groen. Het Lago di Bracciano is een kratermeer, ontstaan door het instorten van een magmakamer van het oude Vulcano Sabatino (laatste eruptie 40.000 jaar geleden). Dit cirkelvormige meer is zeer geliefd bij de toeristen en de bewoners van het dichtbij gelegen Rome.

We staan weer op een camperplaats. Met deze kou wel zo fijn. We hebben een elektrisch kacheltje dat onze camper - en dus ook ons - prima verwarmt. Nog voor donker wandelden we een stuk langs het meer. Hier is het meeste gewoon open. Althans vandaag. Het is behoorlijk fris, maar windstil. Op de terugweg dronken we warme chocola met petit four bij Idroscalo, een luxe ingerichte bar/restaurant.

De plaats Bracciano herbergt het prachtige Castello Orsini-Odescalchi, een opmerkelijk goed bewaard gebleven kasteel uit de 15e eeuw waar onder andere Tom Cruise en Kate Holmes getrouwd zijn.

Het kasteel combineerde de functies van een militaire verdedigingsstructuur en een burgerlijke residentie voor de feodale heren van die tijd, de Orsini en Borgia, beide pauselijke families. Het is één van de grootste en best onderhouden kastelen van Italië en behoort nu toe aan de familie Odescalchi, vanaf oprichting dus de tweede eigenaar! Bijzonder!

Vervolg

Page updated

Google Sites

Report abuse