Embedded Files
Woensdag 17 juni
Woensdag 17 juni
We trekken verder. Plan is via Tsjechië naar Polen. Onze eerste stop was al gauw in de prachtige bergplaats Hohnstein. We hebben Burg Hohnstein bezocht. Daar kun je eenvoudigweg niet omheen (zowel letterlijk als figuurlijk). Deze bestaat uit: Unteren Schloss, Oberen Schloss en Hinteren oder Alten Schloss en natuurlijk de toren. Het blijkt tevens een jeugdhergerg of hotel te zijn. Voordat je het slot betreedt, kom je langs een plaquette waarop wordt herdacht dat de nationaalsocialisten tussen 1933 en 1934 een "Schutzhaftlager" (preventieve hechteniskamp) op de burcht hadden ingericht. Het monument is gewijd aan de slachtoffers die in dit kamp werden vastgehouden. Daarnaast wordt vermeld dat de SED een "isolatiekamp" voor politieke tegenstanders in het district Dresden had gepland, dat echter nooit is uitgevoerd.
Één van de eerste kamers (cel) was de Frauen Kamer. Hier werden tegen het fascisme gekeerde vrouwen opgesloten en gemarteld.
Er is ook een museum over het leven van de kasteelheren. Één had maar liefst 200 beren afgeschoten, tig wolven en herten en zwijnen. Meer dan 1000 dieren!
De bouw van het kasteel begon in 1200, heeft meerdere bestemmingen gehad en is minstens één keer afgebrand. De huidige toren dateert van 1951 en biedt naast toegang tot hotelkamers een fenomenaal uitzicht. In deze streek wordt veel bergsport beoefend.
Vanuit het Zwitsers aandoende Hohnstein kwamen we door het lieflijke, glooiende Ehrenberg. Hier loopt nog een stoomtrein op een enkel smalspoor. We reden - genietend van dit ongelooflijk mooie gebied door Ulbersdorf, Hainersdorf naar de veel grotere grensplaats Sebnitz waar de rivier de Sebnitz dwars doorheen stroomt. Hier zagen we heel veel leegstaande en verwaarloosde gebouwen. De grens is gewoon in een straat. Hopla, ben je ineens in Tsjechië, De grensovergang was voor ons zeer herkenbaar aan het enorme aantal bloemen- en planten winkels en natuurlijk de nodige tuinkabouters.
De enkelbaansweg was voor een groot deel met een richel in het midden en voor en na zo’n richel waren hoorbare strepen op de weg aangebracht. Ongetwijfeld is dit gedaan voor de motorrijders. Het is hier het Walhalla voor hen, maar ook levensgevaarlijk! De nodige herdenkingsplekken in de berm zijn daar een bewijs van. Onze tocht ging over de weg 265 door Mikulovice, Brtnik en Zahrady. Veel afgebladderde huizen, verlaten fabrieken en nou ja: wij denken veel armoede. Bij Krasna Lipa werd het al veel beter. We gingen de weg 265 af en reden door Kyjov met super mooie, houten huizen.
De auto werd geparkeerd en na de lunch hebben we gewandeld. Wat heet: geklauterd. De routes zijn hier in de Böhmische Schweiz prima aangegeven met afstand en moeilijkheidsgraad. Het was een heerlijke tocht met af en toe een behoorlijke klim over wortels en rotsstukken. Daarna op zoek naar een overnachtingsplek. Dat werd in Doubice vlak bij Stara Hospoda. Na een Pivo hebben we onze stoelen buiten gezet en hebben we heerlijk geslapen in de zon.
We hebben eigenlijk maar één probleem: geen of nauwelijks internet. En vind dan maar eens de weg! Enfin, dat zoeken we morgen wel uit. We hebben bij Stara heerlijk gegeten: 2 x voorgerecht - 2 x hoofdgerecht - 2 x ½ ltr rode wijn: €45,-.
Het bot van het wilde zwijn ging naar Tinus.
Donderdag 18 juni
Donderdag 18 juni
Al vroeg heel warm, dus vroeg op pad. Met de fietsen en hondenkar maakten we een tocht door het Bohemisch Zwitserland. Een prachtige fietstocht. Onderweg waren informatie paaltjes, soms een verhaaltje over de duivelsteen of de koopman en de beer, soms informatie over de dieren die hier wonen o.a. de wolf, zwarte tor, visotter, zalm.
Andere info ging over de plaag van de schorskever (ook wel bastkever genoemd). De bekendste en meest destructieve soort in Europa is de Letterzetter, die voornamelijk naaldbomen aantast, zoals de fijnspar. Ze richten de volgende schade aan:
Vraatgangetjes: De kevers boren zich door de bast en leggen hun eitjes in het zachte weefsel eronder.
Gangenstelsels: De larven die uitkomen graven al etend gangenstelsels die uitwaaieren, wat lijkt op vreemde letters (vandaar de naam).
Afsterven: Door deze gangen wordt de sapstroom (water- en voedseltoevoer) van de boom volledig geblokkeerd. De boom sterft hierdoor af en kleurt oranjebruin.
Je ziet dan ook erg veel omgevallen bomen en kale bomen. Dit was ook zo erg in de Harz.
De licht-paarse route hebben we gefietst.
Dit houten bord is een replica van de historische "Vlčí deska" (Wolvenplaat), die herinnert aan het neerschieten van twee wolven door boswachter Grohmann Jan. De originele inscriptie op de plaat dateert uit het jaar 1640 en bevindt zich in de buurt van de Tsjechisch-Duitse grens. Het bord bevat een Tsjechische tekst die voorbijgangers vraagt om een gebed voor de ziel van de boswachter.
"Mijn naam was de boswachter Grohmann Jan, in mijn jeugd was ik in deze bossen bekend. Toen ik hier op een keer mijn weg koos, heb ik hier onverwacht onder de rots twee wolven gedood. Later wees de dood ook naar mij en nam mij weg van deze wereld. Wie er ook langs deze rots zal gaan, zeg: God, verwaardig U deze ziel rust te geven!
Gebeurd in het jaar des Heren 1640"
We kwamen langs een gedenkteken van 5 vermoorde Joden in 1945 en twee prachtig uit hout gesneden beelden die de dodenmars memoreren.
In april 1945 werd concentratiekamp Schwarzheide (een buitenkamp van Sachsenhausen) ontruimd en gedwongen op een dodenmars gestuurd richting Tsjechië.
Van de ongeveer duizend gevangenen overleefden er slechts tweehonderd deze gruwelijke tocht, die leidde tot bevrijding in of nabij Terezin.
En plots stonden we op de grens van de DDR-Sächsische Schweiz en Tsjechie-Bohemischer Schweiz. De meanderende rivier Kirnitzsch Flusses vormt hier de grens.
Geloof me, het is hier zo mooi, zo stil en zo vredig! We hebben genoten.
‘s Middags weer lui in onze ligstoelen. We staan hier heel fijn. Rondom de parking zijn allerlei houtsnijwerk: beelden van mensen en dieren, tafels, banken, kinderspeelhuisjes, zandbak, etc. We zijn benieuwd of hier een plan is of dat gewoon e.e.a. lukraak is neergezet.
Vrijdag 19 juni
Vrijdag 19 juni
Prachtig weer in een fantastische omgeving. Desondanks vervolgden we onze reis. We reden door Nariodni Park en over smalle wegen door de erg mooie dorpen Chribska, Kytlice, Svor, Cvikov en Lvova. Hier konden we eindelijk koffie drinken. In al die dorpen is - behalve mooi wonen - niets! Via Rynoltice reden we naar de grote stad Liberec waar John een wasserette had gelokaliseerd. Gelukkig kunnen we bijna overal met euro betalen. Nu we ook weer internet hebben, kunnen we kijken waar we kunnen overnachten. Dat werd bij het Water Reservoir Jablonec nad Nisou (Vodní nádrž Mšeno).
Nadat we onze was hadden gedaan op deze warmste dag tot nu toe, konden we hier een opfrissende duik nemen. Veel lokale bewoners hadden hetzelfde plan. Ook bleek later een grappige hardloopwedstrijd, the beer run, om deze 3 waterreservoirs te gaan. De meest krankzinnige en onwijs grappige outfits! Bij de 6 controleposten was de keuze tussen bier, witbier of prosecco! En dat bij deze temperaturen! We waren dan ook niet verbaasd dat we meerdere ambulances met sirene zagen aankomen. Wij hebben onder het genot van een grote Pivo dit spektakel gadegeslagen. Een vrijwilliger vertelde dat deze loop als een grap begonnen was, maar nu meer dan 2000 inschrijvingen telde waarvan deze namiddag 600 waren gestart. De rest start morgen en overmorgen.
Page updated
Google Sites
Report abuse