Op deze pagina ontdek je drie speciale technieken, met name de productie van rosé-champagne, het gebruik van het solera-systeem en rijping in de zee. Check ook even de pagina over Single Barrel, waar wijn uit één enkel vat gebruikt wordt.
Rosé champagne werd in 1764 uitgevonden door het huis Ruinart. (Wikipedia)
Er zijn twee categorieën van rosé-champagne: een zogenaamde blended, de andere genaamd bloeden ("rosé de saignée"). Het eerste proces is het meest wijdverbreid in Champagne.
De blended rosé-champagne wordt verkregen door witte druivenmost en rode druiven te mengen, waaraan vervolgens een klein deel rode wijn wordt toegevoegd. Het is een Champagne-specificiteit: het is inderdaad de enige Franse wijn die met deze techniek kan worden geproduceerd. Deze champagne is herkenbaar aan zijn lichte aroma's en zijn oranjeroze kleur.
De champagne rosé de saignée bestaat erin de druiven met zwarte of grijze schil (pinot-noir, pinot-meunier en pinot-gris) te laten macereren zodat het sap natuurlijk gekleurd is, zoals traditionele roséwijnen. Deze champagne is herkenbaar aan zijn meer wijnachtige aroma's en zijn intens roze kleur.
De "rosé de saignée"-methode is een van de vijf productiemethoden om roséwijnen te maken. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen "rosé de saignée partielle" en "rosé de saignée totale". (Wikipedia):
"rosé de saignée partielle": Hierbij laat men tijdens het maken van rode wijn, tijdens de maceratie een gedeelte van het sap afvloeien (maximum 15%).
"rosé de saignée totale": Bij deze methode laat men tijdens de maceratie de blauwe druiven enkele uren of enkele dagen inweken, afhankelijk van de kleur die men wil bekomen. Daarna wordt de totale inhoud van de cuve geperst en laat men het sap vergisten
In de 19e eeuw produceerden een paar huizen roodgekleurde mousserende champagnewijn door een kwart of een derde stille rode wijn toe te voegen en vervolgens een deel roodgekleurde expeditie likeur. Dit type product werd verboden en het laatste huis dat het produceerde was F. Giesler in 1887. (Wikipedia) Op Wijnkennis.be lezen we in de geschiedenis van Champagne het volgende "Champagne was tot in de 18de eeuw bijna altijd een stille wijn. Een wijn zonder belletjes. In die vervlogen eeuwen was het een rode of roséwijn, soms een vin gris, een witte wijn met een rossige gloed, gemaakt vooral van Pinot Noir en Pinot Meunier."
Lees er iets meer over hier.
Solera is een proces voor het verouderen van vloeistoffen zoals wijn, bier, azijn en brandewijn, door fractioneel te mengen op een manier dat het eindproduct een mengsel van leeftijden is, waarbij de gemiddelde leeftijd geleidelijk toeneemt naarmate het proces vele jaren voortduurt. (Wikipedia)
Het solera-systeem is een methode om door middel van oversteken (= overhevelen met behulp van flexibele slangen) wijn of een andere vloeistof op te voeden dan wel van gelijke van smaak en kwaliteit te geven. Het systeem is in Spanje ontstaan toen men van een bepaald type wijn de vele verschillende vaten - elk vat had zijn ‘eigen’ wijn - tot één standaard ging maken.
Wikipedia (Fr) zegt het volgende "De solera, ook wel eeuwigdurende reserve genoemd, is een methode voor het mengen en rijpen van wijn die vooral in Spanje wordt toegepast. Dit proces wordt tegenwoordig ook gebruikt bij de productie van bepaalde champagnes."
Het systeem is vooral bekend van de sherry nabij het Zuid-Spaanse Jerez de la Frontera. Het principe van het solera-systeem werd aan het eind van de 18e eeuw ontwikkeld in Sanlúcar de Barrameda.
Er zijn meer producten die gebruikmaken van een soortgelijk systeem. Zoals bij de likeurwijn Pedro Ximénez, Balsamico, Gletsjer wijn, Madeira, Marsala, Mavrodafni, Port, bepaalde Spaanse muskaat-wijnen, brandy's, rums, ratafia en Schotse whisky. (Wikipedia)
Je kan ook het artikel Solera for dummies lezen om er meer over te leren. Voor de champagnehuizen die dit system toepassen, zie Meer over Solera. Op Allcaps.eu heb ik een lijst gemaakt met Solera als thema, zie hier voor de lijst met capsules die gelinkt zijn aan dit thema.
Bubbelgek schrijft "Velen denken dat het Jacques Selosse was die dit systeem in Champagne invoerde, maar in werkelijkheid gebruikte Claude Corbon van het gelijknamige champagnedomein dit proces al in 1980. Zijn verbazing was groot toen iemand hem vertelde, dat hij een methode had herontdekt die in Sherry al sinds mensenheugnis gemeengoed is…"
Het artikel "Solera in de Champagne" geeft volgende verduidelijking: "Een solera in Champagne bestaat dus uit het elk jaar toevoegen van de wijnen van de oogst ter compensatie van de getapte wijn. Zo zal een wijnboer bijvoorbeeld een solera beginnen met 25% wijn uit elk van de eerste vier jaren (bijv. 2001 tem. 2004). Het volgende jaar haalt hij 25% uit zijn tank en vervang deze wijn door de oogst van 2005. Dus in de solera vinden we 25% van 2005 en 18,75% van elk van de vier voorgaande jaargangen. Vier jaar later is deze solera dus als volgt samengesteld:
6% van elk van de eerste vier jaren (hier 2001 tem. 2004);
8% van 2005;
10% van 2006;
14% van 2007;
19% van 2008; en tot slot
25% van 2009."
Een zee is een grote hoeveelheid water, die in verbinding staat met een andere zee of met een oceaan, die ook als zee kan worden aangeduid, zij het dat een oceaan een zelfstandig geheel vormt met een eigen circulatie (zeestroom). Een zee daarentegen, heeft een bodem die bij een continent behoort (continentaal plat). (Wikipedia)
Het artikel "Champagne van de bodem van de zee" omschrijft de Abyss van Leclerc Briant als "Tijd om te proeven van deze wat door autolyse gevormde toasterige en amberkleurige wijn. Een kruidige geur, mooie belletjes en spannende beetje op Madeira lijkende smaak. Nutty flavours. Toch wel apart."
Verder, in het artikel "De Baltische Zee is blijkbaar de ideale plek om je champagne te laten rijpen": De flessen Veuve Clicquot zijn al voor astronomische bedragen geveild.
Zie ook onder Wist je? > Speciale verhalen over oude flessen teruggevonden in de zee.
Veuve Clicquot Cellar Master Dominique Demarville lanceerde de Veuve Clicquot Private Cave en de innovatieve Cellar in the Sea op 18 juni 2014 op Silverskr Island in Finland. (Financial Express en lees meer bij Luxury Launches). "Dit experiment, dat werd ingehuldigd tijdens de lancering, betrof de onderdompeling van een selectie Veuve Clicquot-wijnen in de Oostzee, onder een specifiek ontworpen onderwater kelder. Veuve Clicquot Yellow Label in 75 ml en magnums, Vintage Veuve Clicquot Rosé 2004 en Veuve Clicquot Demi-Sec. Door de jaren heen zullen de wijnen worden vergeleken met een vergelijkbare selectie flessen in de kelders van het huis in Reims."
Le Figaro.fr schrijft "Wijnen verouderen op zee verleidt meer en meer Champagnehuizen. Echte techniek of eenvoudig marketingargument?"