Geschiedenis

Het jaar 1844 markeert een keerpunt in de geschiedenis van de champagnecapsule. Op 15 november 1844 (UMC vermeldt verkeerdelijk 5 juli) diende Adolphe Jacquesson (1800-1876) of was het dr. Jules Guyot (1807-1872) (waar het huis mee samenwerkte) een patent van uitvinding in bij het Ministerie van Landbouw. Het brevet werd goedgekeurd op 6 februari 1845 en kreeg het nummer 412 of volledig 1BB412 .

Hij had het idee om een ijzeren ring op de kurk te plaatsen en alles met een draad aan te halen. Deze afsluitmethode voorkomt gaslekken en voorkomt het springen van de dop. Deze uitvinding vertegen-woordigt een belangrijke doorbraak in de geschiedenis van het bewaren van champagne. Adolphe Jacquesson gebruikte matte tinnen platen om ringen te snijden met dezelfde diameter als de kurken. Iets meer over de context en gerelateerde brevetten kun je lezen in dit artikel.

In 1881 verschenen de eerste muselets: nu wordt de champagnecapsule op de dop gehouden dankzij een voorgevormde draadstructuur. Op dat moment en tot de jaren 1960, hebben de champagnecapsules vier inkepingen.

"Aanvankelijk werd gewoon de naam "Champagne" in relief in het metaal van de capsules gedrukt maar daarna werden ze al snel voorzien van opschriften en veelkleurige "reclame", waarbij het vooral de bedoeling was de naam van de producent onder de aandacht te brengen. De eerste bedrukte capsules zouden het daglicht zien in 1906 bij de firma Pol Roger." (Ruilkring Eureka)

De Franse Wikipedia verteld onder de kop "Finale evolutie": "Het huis Pommery, dat aan de oorsprong lag van het gebruik van het muselet, stopte met de fabricage van het 3-taks muselet om het te vervangen door de fabricage van 4-taks muselet, wat een betere ondersteuning van de kurk verzekerde. Inderdaad, toen een van de 3 takken slecht onder de ring van de fles werd genomen en ontsnapte, waren de twee overgebleven takken niet langer voldoende om de kurk vast te houden. Aan de andere kant waren de gebruikte kurken voor een groot deel een vierkante doorsnede, de 4-taks draaddoppen waren in dit geval beter uitgebalanceerd. Deze argumenten hebben bijgedragen tot het algemene afschaffen van de 3-taks staalkabel, die echter economischer is. Het huis van Moët & Chandon stopte na de oorlog in 1944-1945 met het maken van zijn eigen draadkappen, om deze van lokale fabrikanten te kopen." Echter La Maison du Collectioneur (Frans) meldt "Alleen de capsules van Moët & Chandon-flessen werden gekenmerkt door drie inkepingen." (Volledig overzicht op Allcaps.eu)

De volledige geschiedenis van de muselet kan teruggevonden worden op Maisons Champagne, maar lees ook het artikel op Châlons Tourisme. Voor meer info over het brevet zie Google Arts & Culture of de pagina van Caps Elan 78.

We moeten Mr Jacquesson hulde brengen omdat zijn uitvinding heeft bijgedragen aan de commerciële ontwikkeling van de champagne sinds 1844. Sindsdien moeten we opmerken dat, met de opmerkelijke uitzondering van de druktechnieken die op de plaat zijn toegepast, die duidelijk een zekere aanpassing hebben mogelijk gemaakt tot grote tevredenheid van verzamelaars, geen enkele technische verbetering is gezien het daglicht.

Capsule-Collection schrijft onder het thema Veuve Clicquot "Het is a priori het enige merk champagne dat gestempelde capsules zonder inkepingen heeft gebruikt vóór de jaren 1960. De oudste niet ingesneden capsule die ik vond, dateert uit 1913 !!"

Capsule-Collection schrijft eveneens "In de jaren 1980 begon het bedrijf PapMetal uit Epernay muselets op de markt te brengen met verschillende motieven. Men vindt in het bijzonder de volgende motieven (naast andere):

• Het embleem van de Champagne-regio,

• Champagne-glazen,

• Druivenbladeren en -trossen,

• Oogstscènes.

Het bedrijf, startte zijn activiteiten in 1900 en eindigde zijn bestaan op 1 januari 1995 (Bron). Zie de pagina op Capsule-Collection rond het thema PapMetal voor verschillende voorbeelden. Op Allcaps.eu vindt je herdenkingscapsules met de naam van het bedrijf terug hier.