Dansinn undir hlíða

1. Gullaðs þallir gamanið lengi

gjörðu sér sem hermir mengi,

enga trú eg þær fyrða fengi

að fara með sér til glímunnar,

átján voru konurnar.

Einn trú ég með þeim garpurinn gengi,

gerði hann þrautir líða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.

2. Dönsuðu þær svo daga og nætur,

drósir gáfu að engar gætur,

lúðist af því maðurinn mætur,

mestar þrautir fyrir hann bar,

átján voru konurnar.

Æðilétt í orðum lætur

ástargeðið þýða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.

3. Viljagóður var hann að líta,

þá varð með þeim í dansinn tríta,

við þær engu vildi býta,

var hann heldur á blíðu spar,

átján voru konurnar.

Um hann vófu arma hvíta,

eigi var koss að bíða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.

4. Nauðguðu honum niftir spanga

og neyddu hann sína blíðu að fanga,

tregur af því tekur að ganga,

tekst hann ekki við þær par,

átján voru konurnar.

Vil ég ei af því meira manga,

hvað mæddi hal hinn þýða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.

5. Blóðugar á báðum fótum

bograða hann í leik með snótum,

kímilega komst að nótum

á kvæðum var hann þó ei spar,

átján voru konurnar.

Stundum mætti hann hörkuhótum,

hann varð það að líða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.

6. Loksins varð hann lúinn og móður

í leiknum þessi hjörva rjóður,

drengnum þótti ei lansinn góður,

drógu þær hann um gólfið þar,

átján voru konurnar.

Af því varð hann ærið hljóður,

ofsókn varð að líða,

dansinn undir

dansinn undir hlíða.