Hafnarsæla

Viðlag: Út um strætin Hafnar há

hrindum stundar mæði,

lengur enginn Ísa tregi gæði!

1. Förum vér til gleði að ganga,

gaman þar og lyst að fanga,

hvergi þarf oss heim að langa,

hér er allt sem þenkjast má,

út um strætin Hafnar há;

þó vér bærum belgi svanga,

bruggar skemmtun fæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

2. Lundar fagrir, lögur hlaðinn

landið slétt fyri' utan staðinn,

akrar feitir, engi taðin,

yndisskógur nærri hjá

út um strætin Hafnar há;

hirti, svín og sauðfénaðinn

sjá menn öðrum þræði.

lengur enginn Ísa tregi gæði!

3. Nær vér erum utan porta

(af því margir kunna' að gorta)

má þá glöggt í muggu-sorta

miðjum turna-gullið sjá,

út um strætin Hafnar há;

þá mun færsta faðm á skorta

forna Babels hæðir;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

4. Síki stór af völdum virða

veggjum meður staðinn girða,

líkum hálsum Heklu byrða,

hvörgi slík ég verkin sá,

út um strætin Hafnar há;

mála-kappar hliðin hirða,

hrissta vopn í bræði.

lengur enginn Ísa tregi gæði!

5. Ókunnugur í götu grúa

gumpi valla kann að snúa;

húsum í, sem björgum, búa

borgarar við lopt að sjá,

út um strætin Hafnar há;

glugga kollar fylla frúa,

sem fugl á hyllum stæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

6. Sumir ríða, sumir aka,

sumir flestir göngu taka

áfram, þvert og eins til baka,

ekkjur, píkur til og frá,

út um strætin Hafnar há;

fyrir mángi kvendin kvaka

kaup í augum blæðir.

lengur enginn Ísa tregi gæði!

7. Hvort menn hittist úti' eða inni,

allslags munað hygg ég finni,

nær þeir hafa' í hendi sinni

hödduljósin stór og smá,

út um strætin Hafnar há;

þrotið líf ef kaupast kynni,

kryppill hvörr því næði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

8. Ljótr, skakkr, aumr, armr,

umhleypingr, tossa-garmr

jarla verður vin og barmr,

vizku, göfgi, fríðleik á,

út um strætin Hafnar há;

bráðum eyðist halnum harmr,

heppnist bjarmi græði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

9. Fagrar píkur við hans veldi

vikna snart, sem kvikni í eldi;

undir mjúkum marðar-feldi

meydómurinn siglir þá,

út um strætin Hafnar há;

ótal fengi' á einu kveldi,

ef hann þeirra bæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

10. Bragnar þeir úr bítum hafa,

burgeislega vita' að skrafa,

matar, auðs og kvenna krafa,

klæðin lituð eins og pá,

út um strætin Hafnar há;

skjótt úr djúpum skorti kafa

skrautbúnir um svæði

lengur enginn Ísa tregi gæði!

11. Allar sveinum opnar standa

íþróttir til munns og handa,

fengið geta fjærstu landa

fregn og sprok í hvörri krá,

út um strætin Hafnar há;

afturgöngur, forna fjanda,

firrast Hafnar stæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

12. Veturinn ekki varir lengi,

vermir ofninn frúr og drengi,

kuldinn merkist minni' enn enginn,

í matinn grænar jurtir fá,

út um strætin Hafnar há;

snjórinn öku gefur gengi,

gjalla bjöllur æði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

13. Sumarið kemur brátt í bæinn,

bragna og dýra lífgar haginn,

lengir sól og lýsir daginn,

lifnar skógur, blóm og strá,

út um strætin Hafnar há;

Eplin vaxa við þann blæinn,

vaknar akra sæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

14. Skipin fallig skríða' um sjóinn,

skartar af þeim Austur-flóinn,

höfn í sígur siglu-klóinn,

seggir upp í staðinn gá;

út um strætin Hafnar há;

falan láta linna-móinn,

lög og kramið bæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

15. Næturgalinn grímur allar

í görðum lysti staðarins kallar;

aðrir fuglar ýmsir gjalla

og ofurfalleg lætin tjá,

út um strætin Hafnar há;

papagói og spakrar spjalla,

spaugsleg birtast æði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

16. Titlingarnir tamdir beima

töktum skógar öllum gleyma,

syngja, vinast, varpið geyma,

vex upp ungi' í hvörri rá,

út um strætin Hafnar há;

svölur tvennar hjá mér heima

hljóða morgun-kvæði;

lengur enginn Ísa tregi gæði!

17. Hentisemi' ég hef svo rara,

hvörgi þarf ég út að fara,

lít á götum gumna skara,

garpar blása' og strengi slá

út um strætin Hafnar há;

mér í dyrum vist og vara

væri föl, ef þæði.

lengur enginn Ísa tregi gæði!

18. Matar verð ég gæða' að geta:

göfgir vínið brennt ei meta,

súpa þeir til fullra feta

franskan lög úr klösum blá,

út um strætin Hafnar há;

tókbaks blöðin ef þeir eta,

að því margur hæðir.

lengur enginn Ísa tregi gæði!