Kláusarvísur eftir Bjarna Thorarensen (f. 1786. d. 1841) amtmann
Fyrirsögn:
Kláusarvísur
Lagboði:
Íslenskt tvísöngslag og fleiri lög við aðra bragarhætti undir þessum kvæðabálki
Höfundur:
Bjarna Thorarensen (f. 1786. d. 1841)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
A. Erindi 5, 13 og 8:
Hrafna-Hróður - Upphaf: „Á mörgu spakir markið henda/ mun það sama hérna lenda." Eftir Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)
Hrakfallabálkur - Upphaf: „Hjöluðu tveir í húsi forðum/ hlýddi eg gjörla þeirra orðum." Eftir síra Bjarna Gissurarson í Þingmúla (f. 1621. d. 1712)
Í Vestmannaeyjum björg ei brestur - Upphaf: „Í Vestmannaeyjum björg ei brestur." Eftir Bjarna Thorarensen (f. 1786. d. 1841) (Lag: Það sama og við Kláusarvísur)
Ísland með ermahnöppum - Upphaf: „Íslenzkan með ermahnappa/ af því sumir lófum klappa." Eftir Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)
Kveðið við hund - Upphaf: „Létt er þeim sem lausir flakka,/ líka er þér það kindin blakka." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Dýravísur
Kvíði ég fyrir kvöl og hungri - Upphaf: „Kvíði ég fyrir kvöl og hungri." Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1829). (Lagboði: Í Vestmannaeyjum björg ei brestur).
Nú er hann Guðmundur gamli veikur - Upphaf: „Nú er hann Guðmundur gamli veikur./ Góði minn, ég er undur smeykur." Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Vakri Skjóni - Upphaf: „Hér er fækkað hófaljóni –/ heiminn kvaddi Vakri-Skjóni." Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
B. Erindi 9:
Eitt sinn fór ég yfir Rín, snéri lit - Upphaf: „Eitt sinn fór ég yfir Rín/ – snéri lit –." Upprunalega eftir síra Ólaf Jónsson á Söndum (f. 1560. d. 1627) (sjá þessa elstu útgáfu: Eitt sinn fór ég yfir Rín) en hér hefur kvæðið fjarlægst verulega frá uppruna sínum því hér er lagboðinn Kysstu mig, hin mjúka mær.
Kysstu mig hin mjúka mær - Upphaf: „Kysstu mig hin mjúka mær." Eftir Bjarna Thorarensen amtmann (f. 1786. d. 1841). Kvæðið var sungið í tvísöng
Heimild/kvæðið á prenti:
5. Kláus fór í kolluleitir,
keifaði út um tíu sveitir;
en karltetrið enga fann.
Sérhver manna, hvað sem heitir,
hátt skal prísa um flyðrureiti
þenna fræga fiskimann.
13. Kláus hákarl margan myrti
um meinin þeirra lítið hirti.
Saxið keyrði hann í þá inn.
Þeim er sáu hann þetta gera
þótti gamli karlinn vera
furðu lítið frændrækinn.
8. Karlinum mínum Kláus tetri
kann eg enga trúrri fá;
óska ég, lífs að endum vetri,
auðnu hljóta megi hann þá:
um Sviðið himna sankti Pjetri
sjálfum fái að róa hjá.
___________________
(Lag: Kysstu mig hin mjúka mær)
9. Kláus sængur sviðið á
setti skut,
seggurinn fékk af seiðum smá
sjö í hlut;
en um nóttina öllum
:,:úr skut;.;
þeim hellti hlut –
svo fór um sjóferð þá.