Hrafna-hróður

Hrafna-hróður – eðr erfis-drápa eptir Litla-krumma, sem var hrafn á vöxt við dúfu, er fannst í Viðey og dó þar veturinn fyrir jól 1753

Fyrirsögn:

Hrafna-hróður

Lagboði:

Íslensk þjóðlög

Höfundur:
Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)

Kvæðagrein:

Kvæði undir sama bragarhætti:

1. Hrakfallabálkur  - Upphaf: „Hjöluðu tveir í húsi forðum/ hlýddi ég gjörla þeirra orðum." Eftir síra Bjarna Gissurarson í Þingmúla (f. 1621. d. 1712)

2. Í Vestmannaeyjum björg ei brestur - Upphaf: „Í Vestmannaeyjum björg ei brestur." Eftir Bjarna Thorarensen (f. 1786. d. 1841) (Lag: Það sama og við Kláusarvísur)

3. Ísland með ermahnöppum  - Upphaf: „Íslenzkan með ermahnappa/ af því sumir lófum klappa." Eftir Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)

4. Kláusarvísur - Upphaf: „Kláus fór í kolluleitir." Eftir Bjarna Thorarensen (f. 1786. d. 1841). Sungið í tvísöng

5. Kveðið við hund - Upphaf: „Létt er þeim sem lausir flakka,/ líka er þér það kindin blakka." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Dýravísur

6. Kvíði ég fyrir kvöl og hungri - Upphaf: „Kvíði ég fyrir kvöl og hungri." Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1829). (Lagboði: Í Vestmannaeyjum björg ei brestur).

7. Nú er hann Guðmundur gamli veikur  - Upphaf: „Nú er hann Guðmundur gamli veikur./ Góði minn, ég er undur smeykur." Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)

8. Vakri Skjóni  - Upphaf: „Hér er fækkað hófaljóni –/ heiminn kvaddi Vakri-Skjóni." Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)

Heimild/kvæðið á prenti: