Til Apollons eftir síra Jón Þorláksson prest á Bægisá (f. 1744. d. 1819). Kvæðið var sungið í tvísöng árum áður.
Fyrirsögn:
Til Apollons
Lagboði:
Íslenskt þjóðlag. Sjá Bjarna Þorsteinsson, 1906–1909, bls. 542–543. Lagið fékk Bjarni af vörum Hans Wingaard (f. 1821. d. 1900). Sama lag var sungið við kvæðið Krúsar lögur kveikir bögur eftir síra Ólaf Einarsson í Kirkjubæ (f. 1573. d. 1651).
Höfundur:
Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
Kvæðagrein:
Tvísöngvar; Skólasöngvar
Kvæði undir sama bragarhætti:
Enginn falli ærugalli - Upphaf: „Hún er fögur/ með fannakögur/ og fjallabrún." Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1806).
Krúsarlögur kveikir bögur - Upphaf: „Krúsarlögur/ kveikir bögur/ og kvæðin smá." Sagðar vera eftir Ólaf Einarsson prest og skáld í Kirkjubæ í Hróarstungu (f. 1573. d. 1651).
Tinda fjalla - Upphaf: „Tinda fjalla,/ áður alla/ undir snjá." Eftir Jónas Hallgrímsson (f. 1807. d. 1845).
Útilegumannavísur - Upphaf: „Blundar lúinn/ byggðarmúgur/ beðjum á." Eftir síra Matthías Jochumsson (f. 1835. d. 1920).
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Um hvað biður
óðarsmiður
Apollín,
auðmjúk viður áheit sín,
offursiðum
að þá niður
ágætt tappar vín,
nýtt í skál er skín?
2. Sízt mun jarðar
auðugs arðar
óska sá
feitri Sardinía frá;
kröfur sparðar
kátrar hjarðar,
kalabriskum á
sólváng, þegja þá.
3. Eld um hrannar
Indíanna'
og eðalstein
fæst ei hann né fílabein,
ei um ranna
tún, sem tannar
tíðum hljóð og sein
Líris, á sú ein.
4. Þeir, sem veiga
við að eiga
veitt er, hann
kúga mega kaliskan;
víns ódeiga
taki teiga
af tríglum gulls kaupmann,
Sýrland við sem vann!
5. Hann má, stórum
himinstjórum
hjartasár
þrem og fjórum
sinnum sjár
sigla jórum
síkn, með órum
samandregins fjár,
Atlantshaf hvert ár.
6. Allt fyrir þetta
olívu metta
eg mig læt,
malvan létta mér er sæt;
meðal rétta
sig fram setta
síkóría mæt
tjáir allvel æt.
7. Míns að neyta
virðst mér veita
vel með ró
brauðs, er sveita dygð að dró,
lund með teita,
heila' og heita,
hraustum kroppi' í þó,
æztur Apolló!
8. Enginn falli
ærugalli
á aldin mig!
gamli kallinn gleðji sig;
hjá mér gjalli
hljómurinn snjalli,
harpan iðulig,
allt á efsta stig!
Heimildir:
Bjarni Þorsteinsson. (1906–1909). Íslenzk þjóðlög. Kaupmannahöfn: S.L. Møller.