Til Apollons

1. Um hvað biður

óðarsmiður 

Apollín,

auðmjúk viður áheit sín,

offursiðum 

að þá niður 

ágætt tappar vín,

nýtt í skál er skín?

2. Sízt mun jarðar 

auðugs arðar 

óska sá

feitri Sardinía frá;

kröfur sparðar

kátrar hjarðar,

kalabriskum á

sólváng, þegja þá.

3. Eld um hrannar

Indíanna'

og eðalstein

fæst ei hann né fílabein,

ei um ranna

tún, sem tannar 

tíðum hljóð og sein

Líris, á sú ein.

4. Þeir, sem veiga

við að eiga

veitt er, hann

kúga mega kaliskan;

víns ódeiga

taki teiga 

af tríglum gulls kaupmann,

Sýrland við sem vann!

5. Hann má, stórum

himinstjórum 

hjartasár

þrem og fjórum

sinnum sjár

sigla jórum

síkn, með órum

samandregins fjár,

Atlantshaf hvert ár.

6. Allt fyrir þetta

olívu metta

eg mig læt,

malvan létta mér er sæt;

meðal rétta 

sig fram setta 

síkóría mæt

tjáir allvel æt.

7. Míns að neyta

virðst mér veita

vel með ró

brauðs, er sveita dygð að dró,

lund með teita,

heila' og heita,

hraustum kroppi' í þó,

æztur Apolló!

8. Enginn falli

ærugalli

á aldin mig!

gamli kallinn gleðji sig;

hjá mér gjalli

hljómurinn snjalli,

harpan iðulig,

allt á efsta stig!