Barmahlíð

1. Hlíðin mín fríða,

hjalla meður græna,

og blásgresið blíða

og berjalautu væna,

á þér ástaraugu

ungur réð ég festa,

blómmóðir besta.

2. Sá ég sól roða

síð um þína hjalla

og birtu boða

brúnum snemma fjalla.

Skuggi skaust úr lautu,

skreið und gráa steina.

Leitandi leyna.

3. Blómmóðir besta,

bestu jarðargæða

gaf þér fjöld flesta

faðir mildu hæða.

Hver mun svo, er sér þig,

sálar þjáður dofa,

að gleymi guð lofa.

4. Hlíð, þér um haga

hlýr æ blási andi,

döggvi vordaga

dögg þig sífrjóvgandi!

Um þig aldrei næði,

af þér svo að kali,

vetur vindsvali.