Margrétarkvæði

1. Svo er skrifað suður í Róm

seimgrund nokkur væri

guðrækin í geði fróm

góðan lofstír bæri

fræg á fyrri tíð.

Margrét hét sú baugabil

bæði væn og fríð.

Um helga mey ég hefja vil

hróðrar lítið smíð.

2. Foreldra átti fróma sér

faldalindin dýra

áttu þau sem efni tér

einu porti að stýra

með bresti brauðs og víns.

Löngum gætti lítil mey

lamba föður síns

sinnti um heimsins auðlegð ei

ágæt foldin líns.

3. Í barmi sínum bókarkorn

bar þá lamba gætti,

blíðum guði bænafórn

bljúg af öllum mætti

færði baugabrú.

Hennar iðja ætíð var

iðkun heilög sú.

Um heiðinn sið ei hirti par

helga rækti trú.

4. Einn var greifi í þeim stað

efnið vill svo greina,

laufabrjótur, las ég um það,

lastaði trúna hreina,

Guðsorðs óvin sá

galdramaður grimmur var

gjörði kristna þjá.

Einhvern daginn að svo bar

unga mey hann sá.

5. Á fríðleik snótar furðar hann

frétti að nafni kæru.

Vill þó ekki vondan mann

virða neinnar æru

heilög hreinlíf mey.

Bónorð sitt þá byrja fer

baugs við mæta ey.

Biður hana að segja sér

siðugt já eða nei.

6. Ég hefi játað öðrum trú

ansaði veigagefni,

helg guðdómsins hátign sú

hvern ég Jesúm nefni

ektamaður er minn.

Fengið hef ég fyrir hans und

fagnaðar umskiptin.

Hann gaf mér í heimanmund

heilagan andann sinn.

7. Þegar heiðinn heyrði og sá

hana svo andsvör greiða

í myrkvastofu mælti hann þá

meyna skyldi leiða,

segir hún síðan þar

sannlega skuli svelta í hel

með sárar hörmungar,

utan hún taki öllu vel

upp á greifans svar.

8. Greifinn í sitt goðahús

gengur eftir þetta,

skurðgoðunum skipar fús

skuli sitt mál við rétta

og fórnir færðar þeim.

Þegar liðið var langt á nótt

loddarinn víkur heim

varla gat fyrir vondri sótt

vafrað um foldargeim.

9. Í myrkvastofu meyjan ung

mátti fjötruð bíða,

nóttin sú var næsta þung

nálgaðist þrautin stríða.

Sá þá seimalind

um miðnætti inn kom þar

ein þríhöfðuð kind

ógnaleg í öllu var

einhyrnings í mynd.

10. Gekk þar að sem gullskorð lá

gjörði svo að spjalla,

greifanum sagðist sendur frá

sem mig gjörir að kalla

galinn á glæpastig.

Skal ég kvað hann vera þinn vin

ef viltu göfga mig.

Þú hefur angrað allt mitt kyn

ekki er mér um þig.