Niðurstigningsvísur eftir Jón Arason Hólabiskup (f. 1484. d. 1550). Lagboði: Sárt er sverð í nýrum (Íslenzk þjóðlög bls. 544-545) eða Hrafnahrekkur
Fyrirsögn:
Niðurstigningsvísur
Lagboði:
Íslenskt þjóðlag
Höfundur:
Jón Arason (f. 1484. d. 1550)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Bríetarkvæði - Upphaf: „Bjarni og Bríet sinntu/ bæði þreyttu lögmæt svör." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688)
Ellikvæði - Upphaf: „Í æsku en unga kæra/ um erindi nökkur beiddi mig." Eftir Jón Hallsson (f. um 1470. d. um 1540)
Fagurt er í Fjörðum - Upphaf: „Fagurt er í fjörðum/ þá frelsarinn gefur veðrið blítt." Eftir Látra-Björgu (f. 1716. d. 1784).
Hrafnahrekkur - Upphaf: „Nú skal seggjum segja/ söguþátt með skýrri grein." Eftir Galdra-Brand (f. 1722. d. 1799).
Píslarminning - Upphaf: „Sárt er sverð í nýrum/ samvizkuna það nagar og sker." Eftir Kolbein Grímsson jöklaskáld (f. um 1600. d. 1683).
Veronikukvæði - Upphaf: „Kveð ég um kvinnu eina." Eftir Þorvald Magnússon (f. 1670. d. 1741). Helgikvæði og íslenskt söguljóð
Vélstapavísur - Upphaf: „Við grannkonu lét greina/ grundin næsta setningslig." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688)
Ævitíminn eyðist - Upphaf: „Ævitíminn eyðist." Eftir síra Björn Halldórsson í Sauðlauksdal (f. 1724. d. 1794).
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Djarfleg er mér diktan,
drottinn minn, um sjálfan þig,
þar sem æpa og ikta
alla vega í kringum mig
glæpa fjöldi og gleyming boðorða þinna;
maklig angist mætti ég fá,
ef minntist á
sárleik synda þinna.
2. Lof mér, lausnarinn sæti,
að lesi ég af þér fræðið eitt,
-- þú hefur svo margskyns mæti
manneskjunni gefið og veitt.
Skepnan öll er skyldug yður að krjúpa,
-- virtist sjálfur vitja vór
fyrir verkin stór,
í dauðans gröf svo djúpa.
3. Af lifandi líknar æði
lést þú berast í þennan heim;
fyrir utan angur og mæði
ungfrú gleðst af burði þeim.
Þeirrar brjóstin þínum sæta munni
móður þinnar, Maríu frú,
að mylktir þú
og fyrir allt fram unnir.
4. Miskunn þína mjúka,
Maríu son, ég beiði nú,
með samvisku sjúka:
syndir vorar mýkir þú!
Lát oss burt frá lastadjúpi venda,
svo allir megum vér iðran fá
og öðlast þá
gleði og góðan enda.