Guðfinna Þorsteinsdóttir

Guðfinna Þorsteinsdóttir (1891-1972), betur þekkt undir skáldanafninu Erla skáldkona, fæddist á Skjögrastöðum, Suður-Múlasýslu árið 1891. Hún stundaði nám í Vopnafirði í einn vetur en að öðru leyti var hún sjálfmenntuð. Seinna var hún búsett á Teigi í Vopnafirði. Hún var hagmælt og gaf út nokkrar ljóðabækur, og var ein þeirra Hélublóm sem gefin var út árið 1937. Þá var Guðfinna hafsjór af þjóðlegum fróðleik. Hún kunni fjöldann allan af gömlum kvæðum og þulum og söng þau fyrir börnin sín. Sum kvæðanna voru íslenskir sagnadanasar og vikivakaleikir en yfirleitt kunni hún einnig lögin sem sungu voru við þau fyrr á öldum. Guðfinna samdi lag við sagnadansinn Ásukvæði. Benda skal á, að Guðfinna er móðir Hildigunnar Valdimarsdóttur og systir Guðmundar Þorsteinssonar frá Lundi (sjá hér að aftan). Guðfinna lést árið 1972. Vikivakar sem Guðfinna kunni og söng á segulband voru þessir:

a.     Ásukvæði

b.     Draumkvæði (Stjúpmóðurkvæði)

c.     Frísakvæði

d.     Hér er kominn hoffinn

e.     Húfukvæði

f.      Konuríki (Það var eina jólanótt/vökunótt)