Draumkvæði (Stjúpmóðurkvæði) er einn fárra sagnadansa á Íslandi sem lifði enn á vörum landsmanna á 20. öld. Kvæðið er talið danskt að uppruna. Draumkvæði er einn vinsælasti sagnadansinn á Íslandi ásamt Kvæðinu af Ólafi liljurós og hefur lifað með þjóðinni frá 17. öld til dagsins í dag.
ÍFk númer:
ÍFk 39
VÓ númer:
VÓ 18
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Mörg pappírshandrit
Fyrirsögn á íslensku:
Draumkvæði
Stjúpmóðurkvæði
Stjúpmóðurs minning
Draums þýðing
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Að minnsta kosti átta íslensk þjóðlög hafa varðveist við þennan sagnadans.
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Stúlka nokkur (stundum kölluð Signý) biður stjúpmóður sína að ráða draum sinn og heitir hún henni gullskríni sínu að launum. Stjúpmóðirin játar og hlýðir á draum stjúpdóttur sinnar. Stúlkan kveðst hafa dreymt rótartré hanga hátt yfir höfði sér, að fugl renndi að skemmuglugga sínum og að stjörnur tvær lægju á brjóstum sínum. Stjúpmóðirin ræður síðan draum stjúpdótturinnar og samkvæmt kvæðinu þiggur hún ekki gullskrín hennar.
Uppruni og aldur kvæðisins:
Draumkvæði eða Stjúpmóðurkvæði kemur að öllum líkindum til Íslands frá Noregi. Hvenær Íslendingar kynntust kvæðinu er ekki vitað en vitað er að það er þegar orðið þekkt á 17. öld. Kvæðið er til um öll Norðurlönd (Danmörk, Svíþjóð, Færeyjar og Noregur) en þó eru efnistök kvæðisins nokkuð mismunandi eftir landasvæðum. Í dönsku útgáfu kvæðisins er stjúpmóðirin til að mynda illskeytt í garð stjúpdótturinnar. Í sænsku útgáfunni túlkar stjúpmóðirin draum stjúpdótturinnar á þá leið, að hennar eigin börn muni njóta góðs af, þ.e. giftast konungi, eignast fríð börn o.s.fr., en ekki stjúpdóttirin.
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Kvæðið er mjög vel þekkt á Íslandi og einn fárra sagnadansa sem enn er „virkur" á meðal þjóðarinnar. Í byrjun 20. aldar hlýddi Bjarni Þorsteinsson, þjóðlagasafnari á Siglufirði, á söng Rannveigar Gísladóttur frá Skarðdalskoti úr danskvæðinu og skrifaði nóturnar niður. Þær eru varðveittar í þjóðlagasafni Bjarna. Nú fyrir stuttu (sumarið 2021) gáfu Spilmenn Ríkínís út geisladisk með úrvali af íslenskum þjóðlögum. Þeirra á meðal er Draumkvæði (nr. 10), afar fagurlega flutt, og mæli ég með að unnendur íslenskrar þjóðlagatónlistar hlusti á það. Til eru nokkur íslensk þjóðlög við draumkvæði.
Athugasemd:
I
1. Fagurt syngur svanurinn
– um sumarlanga tíð –
þá mun lyst að leika sér,
– mín liljan fríð!
og fagurt syngur svanurinn.
2. Signý gekk til búða
vakti upp mey svo prúða
3. Því hefir þú svo lengi sofið
mart hefir mér fyrir augu borið
4. Stjúpmóðir, ráddu drauminn minn!
eg skal gefa þér gullskrín,
5. „Hvörnig á ég að ráða hann?
Þú hefur ekki sagt mér þann."
6. Að mér þótti hann máni
skína yfir alla Skáney.
7. Að mér þótti rótartré
hanga hátt yfir höfði mér.
8. Að mér þótti fagur fugl
renna á mitt skemmugull.
9. Að mér þótti stjörnur tvær
á mínum brjóstum sátu þær.
10. Að mér þótti sjávarflóð
renna á mitt skemmugólf.
11. Nú hef ég sagt þér drauminn minn:
ráddu hann eftir vilja þín!"
12. „Að mér þótti hann máni:
þín biður kóngur af Skáney.
13. Að þér þótti rótartré:
allur lýður mun lúta þér.
14. Að þér þótti fagur fugl:
þinn son verður fagur sem gull.
15. Að þér þótti stjörnur tvær:
kóngadætur eru þær.
16. Að þér þótti sjávarflóð:
það verður þín ævin góð.
17. Nú hef ég ráðið drauminn þinn:
eigðu sjálf þitt gullskrín!"
18. Vendi ég mínu kvæði í kross
heilög María sé með oss
– mín liljan fríð!
og fagurt syngur svanurinn.
*(Formáli eftir Kristínu Ólafsdóttur frá Ýngunnarstöðum í Geiradal - erindi 2. og 3.)