Skipafregn

1. Vorið langt

verður oft dónunum

heldur strangt

harðnar í sveitunum;

siglingunni seinkar mjög,

sígur að birgðum;

gleðskapur um láð og lög

liggur í kyrrðum;

brennivín

burt er af glösum;

tóbaksskrín

tóm eru í vösum;

eykur pín

Ekkert í nösum;

saman koma þeir hér og þar,

::kallast á og kveðja svo:

Komdu blessaður::

2. Ansar hinn:

á ég að heilsa þér;

góður minn,

gefðu í nefið mér;

í hálfan mánuð hef ég ei séð

hót af tóbaki;

brúkað hef ég moðið með

mygluðu hraki.

Á, er það?

ertu sísvona?

Hinn það kvað:

hvers er að vona?

tóbaksblað

bauð mér hún kona,

en ég brúka ei upp í mig;

::því er ei hægð á, það er nú svo,

þér ég satt segi::

3. Ekki' hefði ég hér

átt við að neita því;

bágt er mér,

blað að fá munni í;

mykjuskánir, mótorfið,

og margt annað fleira,

brúkað hef ég brúðbergið,

bættu við meira.

Svei mér þá,

ef satt er ei þetta;

mæða og þrá

mörg vill á detta;

öngvir ná

til útlenskra frétta;

hart er um seytilinn, hvað segir þú?

::Það má kalla, Þórður minn,

þegjum við núna::

4. Dýrt er nú,

drottinn minn, brennivín;

ætlar þú,

ég megi leita þín,

ef mér lægi á einni skál?

Ansar hinn: svei, svei,

þó það gildi þína sál,

og þig sjálfan; nei, nei.

Hættum við,

hvað ríður þarna?

höfum bið,

hver er hann svarna?

líttu á hlið,

ljótt er að tarna,

sýnist mér hann svínkaður

::við skulum spyrja hann spjörunum úr,

spjátrunginn þennan::

5. Sælir nú.

Sæll vertu, Bjarni minn;

hvað segir þú?

hvort eru skip komin?

Heyrt hef ég, að Hólmskipið,

og Höfðarar líka,

lagt hafa segl um legumið

með lestina ríka.

Skil ég það;

skal friður núna?

Mælt er, að

mögl sé um trúna;

segja þeir stað

sokkinn Lundúna.

Hvaða látum, hvort er það svo?

::allir hafa þeir út komist

í haust? Og jæja::

6. Lifnar fold,

lánlega margt til ber;

hýrnar mold,

hreykja sér dónarnir;

skipakoman gleður geð,

gleyma þeir hryggðum;

hesta sækja í haglendið

og heim reka að byggðum.

Ætli þér

að reisa, bróðir?

Í sinni er mér,

að sjá danskar þjóðir;

kaplarnir,

kvikir, ómóðir

eru, tefjum ekki nú;

við skulum allir halda hóp,

hvað sem á dynur::

7. Allt er til,

á leggja reiðygin;

flest í vil

fer þá um búninginn;

prjónlesið í pokendann

pakka þeir niður;

kemur á móti kútholan,

sem kannist þér viður;

sneypast inn

snöggvast, að éta;

stígreipin

stirðir í feta;

ekki um sinn

upp staulast geta,

hálfa eykt þeir hanga þar;

::bæjarvegg fyrir bakþúfu

þeir brúka um síðir::

8. Þá á leið

þenja þeir klárana;

hleypa á skeið

um holtin og flóana;

mælir ei um ferðaflas,

fyr en þeir líta

kaupstaðarfólk með veisluvas

varningi býta.

Af baki þá

brölta með æði;

hestar fá

hrygglu af mæði

kaupmann sjá

kreika um svæði.

Er hann sjálfur, segðu mér?

:: Áttu við hann, sem hérna var

með hattinn, gráklæddur?::

9. Sýnist mér

svipurinn þesslegur:

heilsum vér,

hann áður inn gengur;

Bugta sig og beygja kvið,

með ber höfuð ganga;

strjúka niður stuttvaxið

strýið í vanga.

Herra minn,

hver þeirra mælir

við kaupmanninn,

komið þér sælir.

Ansar hinn

og andlitið skælir:

::gúð velsigne ér, góðe ven;

alt i búðen i skal fo,

vað eðer behager::

10. Svo með hrað

sækja þeir varninginn;

grenslast að,

hvort gisinn er kúturinn.

Hérna er nú, herra minn,

hafurtask okkar,

lítið púlsband, lambskinnin

og ljósgráir sokkar.

Vað er det,

í vil begere?

Tóbakeð;

til máske bere,

þér fáeð með

fjórðung af smére,

ef það er ekke orðeð kramt,

::af því eg greiddi það undir mér

innan í síu::

11. Tóbaksprund

taka þeir veginn út;

í sama mund

setja á borðið kút;

bitanum ei bergja á,

og bryðja upp alin.

Herra minn góður, hana þá

hálfa ríksdalinn;

bað eg um

brendevín yður.

Af áttungnum

allt hripar niður;

í þrautunum

það er plagsiður,

náungann þeir núa í krít.

::Kaupmanninum þakka þá,

og þýðlega mæla::

12. Hvað er ég,

herra minn, skyldugur,

greinið mér,

göfugi kaupmaður.

Sex og ein halv fisk har jeg enn

hús dig tilgóðe.

Skorta tekur skildingenn;

þeir skrafa í hljóði:

hvað segir hann?

hálfa vætt fiska?

enginn kann

á það að giska,

hvað brögðóttan

brestur oft viska;

ekki er það utan tólf;

::þrenna sokka þér skuluð fá,

og þá stendur heima::

13. Á vasaglas

vilda ég fá nú með.

Kviknar mas;

kaupmaður ansa réð:

dú bör have ein brendevínspott,

so blíve ví klare.

Hinn það meinar háð og spott,

hikar í svari;

ílátið

að honum réttir;

hýrnar við,

hvarmana brettir;

hopar á snið,

í hryggnum sig fettir,

flaskan meðan fyllt er hans;

::kveðja síðan kaupmanninn

með kossi og blíðlátum::

14. Hrósa skal

herramannsgjöfunum;

hef ég tal

haft ei fyrr af honum;

guðsmaðurinn gaf mér þó

gildan vínpottinn;

hvar hann fer yfir saltan sjó,

signi hann drottinn.

Stökkva á bak,

strax burtu ríða;

heyrist brak

um heimsbyggðir víða;

af keyrum blak

klárarnir bíða;

á hliðarnar ýmsar hallast þeir;

::vínið heldur verður megnt,

vekur óróa::

15. Fljúgast á,

fangabrögðin reyna þeir;

drengir þá

drekka þeir ei saman meir;

vitið fer á víð og dreif,

valla' er þeir gaman;

glíman verður stökk og skeif,

þeir skemmast í framan;

lengi dags

láta það fara;

höggin strax

hvorugir spara;

vantar sax

til vonar og vara,

ef þeir hætta ekki við;

::hvers kyns brögð og hrekki með

þeir hafa í frammi::

16. Síðan heim

svínkaðir koma þá;

fagnar þeim

fólkið, sem best það má;

eru síðan afklæddir,

upp í rúm lagðir;

í vatni og hlandi vaskaðir,

vitlausir sagðir;

tilfenginn

týndur er auður;

útleikinn

einn verr en dauður;

kúturinn

kominn er snauður,

tómur er að mestu og tappalaus;

::rakna að morgni rotinu úr

í ráðleysu og svima::

17. Dvínar prakt,

drukkinn upp náunginn;

rénar makt,

reisan er afstaðin;

kætin burt, en komið í stans

kaupstaðarvasið;

iðran dettur á til sanns

fyrir ólukkuflasið;

dónarnir

dvelja í náðum;

ferðlúnir

fá styrk með ráðum,

því hjúkrað er

með hagnaði og dáðum.

Fátt er betra en fara vel;

::höfum ei síðan heyrt um það,

hvernin þeim vegnar::

18. Braginn á

bindum við endahnút;

styttist skrá,

staupið er sopið út;

enginn ranga meining mun

með réttu smíða,

maður, eða gjöra grun,

sem girnir að hlýða.

Valete,

virðið til góða

skáldmæli

og skemmtun ljóða;

ekkert spé

ætlum við bjóða,

heldur gaman græskulaust.

::Viljum skjalað skuli mál

Skipafregn heita!::