Ókindakvæði er barnafæla eftir óþekktan höfund. Þetta kvæði var einkum vinsælt á Austfjörðum. Lagið er svipað því sem notað er við Ásu kvæði
Fyrirsögn:
Ókindakvæði
Lagboði:
Íslenskt þjóðlag. https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/104122
Höfundur:
Ókunnur. Þjóðkvæði
Kvæðagrein:
Barnagælur; Grýlukvæði; Sagnadansar; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Bragarhátturinn er sagnadansabragarháttur.
Heimild/kvæðið á prenti:
Aths:
Mörg kvæði eru sömu ættar og umrætt kvæði. Þetta eru kvæði á borð við Grýlukvæði eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688), Einn guð í hæðinni, og Andrésardiktur.
1. Það var barn í dalnum
sem datt ofan í gat
::en þar fyrir neðan
Ókindin:: sat.
2. En þar fyrir neðan
sat Ókindin ljót.
::Náði hún því naumlega
neðan í þess:: fót.
3. Náði hún því naumlega
neðan í barn;
::hún dró það út um dyrnar
og dustaði við:: hjarn.
4. Hún dró það út um dyrnar
og dustaði við fönn;
::ætla ég að úr því hryti
ælítil:: tönn.
5. Ætla ég að úr því hryti
augað þitt blátt.
::Hún kallaði með kæti
og kvað við svo:: hátt.
6. Hún kallaði með kæti:
Kindin mín góð;
::þetta hefir þú fyrir
þín miklu:: hljóð.
7. Þetta hefir þú fyrir
þitt breka stát,
::maklegast væri
ég minnkaði þinn:: grát.
8. Maklegast væri
ég minnkaði þinn þrótt.
::og Ókindin lamdi það
allt fram á:: nótt.
9. Og Ókindin lamdi það
í þeim stað
::þangað til um síðir,
þar kom maður:: að.
10. Þangað til um síðir
þar kom maður einn.
::Upp tók hann barnið,
og ekki var hann:: seinn.
11. Upp tók hann barnið
og inn í bæinn veik,
::en Ókindin hafði sig
aptur á:: kreik.