Ekki linnir ferðum um Fljótsdalinn enn

1. Ekki linnir ferðum

um Fljótsdalinn enn,

::það sér á að þar búa

þrifnaðar::menn.

2. Það sér á að þeir ala bæði

gangandi og gest,

::förumannaflokkarnir

flykkjast þangað:: mest.

3. Förumannaflokkarnir

og kerlinga krans,

::þó nú taki átján yfir

 umferðin:: hans.

4. Þó nú taki átján yfir,

ef það er satt,

::að hér sé komin Grýla,

sem geta öngvir:: satt.

5. Að hér sé komin Grýla

gráðug eins 0g Örn,

::veit hún sig svo vanfædd

hún vill ei nema:: börn.

6. Veit hún sig svo vandfædd

hún vill ei börnin góð,

::heldur þau, sem hafa miklar

hrinur og:: hljóð.

7. Heldur þau, sem löt eru

á lestur og söng,

::þau eru henni þægilegust,

þegar hún er:: svöng.

8. Þau eru henni þægilegust,

það veit ég víst,

::ef þau þekktu Grýlu 

þau gerðu þetta:: sízt.

9. Ég þekki Grýlu

og ég hef hana séð,

::hún er sig svo ófríð

og illileg:: með.

10. Hún er sig svo ófríð

að höfuðin ber hún þrjú,

::þó er ekkert minna en

á miðaldra:: kú.

11. Þó er ekkert minna,

og það segja menn,

::að hún hafi augnaráðin

 í hverju:: þrenn.

12. Að hún hafi augnaráðin

eldsglóðum lík,

::kinnabeinin kolgrá

og kjaftinn eins og:: tík.

13. Kinnabeinin kolgrá

og hrútsnefið hátt,

::það er í átján hlykkjunum

þrútið og:: blátt.

14. Það er í átján hlykkjunum

og hárstrýið hart

::ofan fyrir kjaftinn tekur

kleprótt og:: svart.

15. Ofan fyrir höku

taka tennurnar tvær,

::eyrun hanga sex saman

sitt ofan á:: lær.

16. Eyrun hanga sex saman

sauðgrá á lit,

::hökuskeggið hæruskotið

heilfullt af:: nit.

17. Hökuskeggið hæruskotið

og hendurnar þá

::stórar eins og kálfskrof

og kartnöglur:: á.

18. Stórar eins og kálfskrof

og kolsvartar þó,

::nógu er hún lendabreið

og þrifleg um:: þjó.

19. Nógu er hún lendabreið

og lærleggja há,

::njórafætur undir

og naglkörtur:: á.

20. Njórafætur undir

kolsvörtum kvið,

::þessi þykir grálunduð

grátbörnin:: við.

21. Þessi þykir grálunduð,

gift er hún þó,

::hennar bóndi Leppalúði

liggur út við:: sjó.

22. Hennar bóndi Leppalúði

lúnóttur er,

::börn eiga þau bæði saman,

brjósthörð og:: þver.

23. Börnin eiga þau bæði saman

brjósthörð og þrá,

::af þeim eru jólasveinar,

börn þekkja:: þá.

24. Af þeim eru jólasveinar

jötnar á hæð,

::öll er þessi illskuþjóðin

ungbörnum:: skæð.

25. Sagt er þessi illskuþjóðin

sé hér ekki fjær,

::uppi á Dal í Urðarhrauni

er þeirra:: bær.

26. Upp á Dal í Urðarhrauni

fjölmenni frá,

::annað bú í Brandsöxl

bölhyskið:: á.

27. Skortur er á börnunum

í Brandsöxlum nú,

::kreikar því á verganginn

kafloðin:: frú.

28. Hendir úr á vergangi

höfuðbólin fyrst,

::henni var sagt á Víðivöllum

væri leiðin:: styst.

29. Úti stóð á Víðivöllum

yfirburðamann,

::glotta réð hún Grýla

og heilsa upp á:: hann.

30. Glotta réð hún Grýla

og gerði svo að tjá.

::Lánaðu mér barnkorn,

mér liggur svo:: á.

31. Lánaðu mér barnkorn,

sem leiðindin kann,

::mér er sagt hún Sigga litla

syngi tóninn:: þann.

32. Mér er sagt hún Sigga litla

syngur og hrín.

::ég vil ekki plássbera

piltana:: þín.

33. Ég vil ekki plássbera

jafn góða menn

::Þó ég stundum heyra megi

hljóðfærin:: tvenn.

34. Þó ég stundum heyra megi

hljóðfærin ný.

::Þeir munu ei falir vera,

það er nú helst í:: því.

35. Þeir eru ekki þér falir,

það sagði hann,

::og engin heldur ungabörnin

í mínum:: rann.

36. Engin þau ungabörnin,

er ég fæði hér,

::þú ert nokkuð drós mín

dentug:: í þér.

37. Þú ert nokkuð drós mín

dentug og frökk,

::farðu burtu héðan

og hafðu minni:: þökk.

38. Hvergi fer eg héðan

hún Grýla hvað;

::fleiri veit eg brekabörn

ef fara skal í:: það.

39. Fleiri veit eg brekabörn,

ef við mig er átt.

::Semdu við mig, sýslumaður,

svo eg tali:: fátt.

40. Fáðu mér í samninginn

fjósamanninn þinn,

::hann er svona mátulegur

munnbiti:: minn.

41. hann er svona mátulegur,

mér liggur á,

::heldur en eg opinberi

allt það eg:: má.

42. Heldur en eg opinberi

allt það eg veit

::lofa þú mér eina ferð

um alla þessa:: sveit.

43. Lofa þú mér eina ferð

í útvegur mín.

::þá máske eg þyrmi heldur

þeim smáu:: þín.

44. Þá máski eg þyrmi heldur

þó eg sjái tvo

::leika sér í leyni

og láta svo og:: svo.

45. Leika sér í leyni

svo liðlega nóg,

::ekki heldur kvíða

þeir þeim kerlingar:: róg.

46. Ekki heldur akta þeir

þitt álygatal,

::þú mátt fara ferða þinna

Fljóts yfir:: dal.

47. Fara máttu ferða þinna

og fást ei við mig,

::ekki get ég séð af þeim

svona við:: þig.

48. Heldur get ég séð af þeim

sauruga þjón

::en að þú ólmist

sem óarga:: ljón.

49. En að þú ólmist

við ungviðið mitt,

::fremdu nú svo friðsamlega

ferðalagið:: þitt.

50. Farðu nú svo friðsamlega

ferðunum að.

::Sælir, sagði hún Grýla,

og gekk svo af:: stað.

51. Sælir, sagði hún Grýla,

og gekk ofan í fjós,

::hvessa tók hann Bjarni

sitt hvarmanna:: ljós.

52. Hvessti hann Bjarni augun

og hugsaði ekki par,

::það fóru ekki sögur af,

hún svelgdi hann:: þar.

(Nýr lagboði)

53. Það fóru ekki sögur

af því flagðinu fyr

en hún rak hausinn

inn um Hlíðarhúsa dyr.

54. Inn rak hún einn haus

og inn rak hún tvo,

þriðji stendur úti,

og þá mælti hún svo.

55. Þriðji stendur úti

og þú Gvendur minn,

hér eru ei þeir hreystimenn

að þriðji þurfi inn.

56. Hér eru ei þeir hreystimenn,

hindur né ljón

gefðu mér í bragði

hana Gunnu og hann Jón.

57. Gefðu mér í bragði

grið sagði hinn,

læt ég koma í lausnina

lambhrútinn minn.

58. Læturðu koma í lausnina 

lambhrútinn? Hún kvað

Ekki var ég ofalin

á þessum stað.

59. Ekki var ég ofalin

að næsta bæ.

Hvað skal eg að Urðarseli,

ekkert eg fæ.

60. Ofan gekk hún að Urðarseli

á eyrina þá,

þar sem hann Fúsi

var farinn að slá.

61. Heill og sæll Fúsi

minn fésterki vin,

þú hefur nóga krakkana

að kasta mér í gin.

62. Nóga hef ég krakkana

og komdu til mín,

vittu hvort eg verð þá ekki

vobeyjan þín.

63. Vittu hvort eg verð þá ekki

vættunum frá,

sérðu ekki í orfi mínu

albeittan ljá?

64. Ég sé í orfi þínu

afgamla spík.

Hvolt heldurðu, Fúsi,

eg sé fánunum lík?

65. Hvort ætlarðu, Fúsi,

að fæla mig?

Farðu að með góðu

og friðkeyptu þig.

66. Farðu að með góðu

við ferðlúinn mann.

Þarna er hann gamli

Skjóni, gefðu mér hann.

67. Éttu hann gamla

Skjóna gráðuga snót,

viljirðu trúlofa mér

tryggðum á mót.

68. Lofa eg þér tryggðum

og lofa eg þér því,

og þá var hann gamli

Skjóni gleyptur í því.