N I E U W: Kazen werden vroeger rechtstreeks vanaf Havenrak 31 per schip naar Amsterdam vervoerd.
De geschiedenis van de vestingstad IJsselstein begint in de dertiende eeuw. Rond 1279 bouwde Gijsbrecht van Amstel hier een kasteel langs de rivier de Hollandse IJssel om de grens van het graafschap Holland te bewaken tegen het Sticht Utrecht. De nederzetting die bij dit kasteel ontstond, kreeg in 1310 stadsrechten. Vanaf dat jaar werd IJsselstein omringd door verdedigingswerken, waaronder een stadsgracht en een stadsmuur. De stad ontwikkelde zich tot de hoofdplaats van de Baronie van IJsselstein, een zelfstandig ministaatje dat een strategische buffer vormde tussen Holland en Utrecht. Vanwege deze positie lag IJsselstein regelmatig in conflict met Utrecht; in 1418 werd de stad na een belegering zelfs grotendeels verwoest, maar daarna weer opgebouwd.
In de zestiende eeuw kwam de baronie via vererving in bezit van de familie Van Oranje-Nassau. Willem van Oranje, die tevens Baron van IJsselstein was, financierde rond 1560 de bouw van het historisch stadhuis aan de Markt. Dit gebouw in renaissancestijl diende eeuwenlang als het bestuurlijke centrum van de stad.
Binnen de historische kern bevindt zich ook de Oude Sint-Nicolaaskerk, opgericht in 1310. De kerk is voorzien van een renaissancetoren die tussen 1532 en 1535 werd ontworpen door de Italiaanse architect Alessandro Pasqualini. Deze toren geldt als een vroeg voorbeeld van renaissance-architectuur in de Nederlandse bouwkunst. Naast de kerk is de Kasteeltoren een belangrijk overblijfsel uit de middeleeuwen. Dit bouwwerk, ook wel bekend als de Looiertoren, is de enige resterende toren van Kasteel IJsselstein, dat in 1888 grotendeels werd afgebroken. De ommuring van de stad werd rond 1850 grotendeels gesloopt, maar de oorspronkelijke grachtenstructuur is behouden gebleven. De zelfstandige status van de Baronie van IJsselstein eindigde formeel in 1795 bij de oprichting van de Bataafse Republiek.
Grootste openbare fruitbomencollectie: In de openbare parken en plantsoenen van de IJsselsteinse woonwijken staan meer dan duizend verschillende soorten appel- en perenrassen. Dit netwerk van fruitbomen vormt de grootste openbare collectie van Europa en het fruit mag door de inwoners worden geplukt. (Vestingsteden)
Zendmast met koninklijke opening: De 366 meter hoge Gerbrandytoren in IJsselstein, die de status heeft van het hoogste bouwwerk in Nederland, werd op 9 mei 1961 officieel in gebruik genomen door koningin Juliana. Hoewel de toren fysiek volledig op het grondgebied van IJsselstein staat, wordt hij in de volksmond en media-uitzendingen vaak onjuist de zendmast van Lopik genoemd. (Wikipedia)
Bedevaartsoord door Maria van Eiteren: In 1310 droeg de bisschop van Utrecht de parochierechten van de nederzetting Eiteren over aan IJsselstein. Nadat er in de bijbehorende kapel een miraculeus beschouwd Mariabeeldje werd geplaatst, veranderde de plaats in een drukbezocht middeleeuws bedevaartsoord dat pelgrims uit de wijde omtrek aantrok. (RHC Rijnstreek en Lopikerwaard)
Het ontstaan van de kerstboomtraditie: Sinds 1992 wordt de Gerbrandytoren in december omgevormd tot een grote kerstverlichtingconstructie met 120 ledlampen. Het idee ontstond toen medewerkers die destijds in de toren werkten de binnenverlichting lieten branden voor de sfeer, wat de broers Ton en Martin Westland inspireerde om de mast extern op te tuigen. (Omroep Lekstroom)