N I E U W: een klokgevel in Broek in Waterland die heel veel jonger is dan hij zich voordoet.
De historische regio Bourgondië, gelegen in het centrum-oosten van Frankrijk, kent een geschiedenis die nauw verweven is met de politieke vorming van West-Europa. De naam stamt af van de Bourgondiërs, een Germaans volk dat zich in de vijfde eeuw in het gebied vestigde en er een koninkrijk stichtte. Na de opname in het Frankische Rijk ontwikkelde Bourgondië zich in de middeleeuwen tot een machtig hertogdom onder opeenvolgende vorstenhuizen.
Het hoogtepunt van de Bourgondische macht viel samen met de regeerperiode van de Valois-hertogen tussen 1363 en 1477. Onder figuren als Filips de Goede en Karel de Stoute strekte het Bourgondische gezag zich uit tot diep in de Nederlanden, waardoor het hertogdom een serieuze rivaal werd van de Franse kroon. Dijon fungeerde destijds als de politieke hoofdstad. Het Palais des Ducs et des États de Bourgogne in deze stad vormde het administratieve en ceremoniële hart van het rijk. Dit complex werd vanaf de veertiende eeuw ingrijpend uitgebreid met een monumentale paleiswachtkamer en de Tour Philippe le Bon, een verdedigings- en uitkijktoren met een hoogte van 46 meter.
Naast wereldlijke macht was de regio een Europees centrum voor religieuze vernieuwing. De Abdij van Cluny, gesticht in 910, groeide uit tot de spil van een invloedrijke kloosterhervorming binnen de benedictijner orde. De romaanse abdijkerk, bekend als Cluny III, was eeuwenlang het grootste kerkgebouw ter wereld tot de bouw van de Sint-Pietersbasiliek in Rome. Parallel hieraan ontstond de cisterciënzer beweging, waarvan de in 1118 gestichte Abdij van Fontenay een bewaard gebleven voorbeeld is van sobere, romaanse architectuur.
In 1443 stichtte kanselier Nicolas Rolin het Hôtel-Dieu in Beaune, een hospitaal voor de armen dat opvalt door zijn gotische gevels en daken met geometrische, geglazuurde dakpannen. Na de dood van Karel de Stoute in 1477 tijdens de Slag bij Nancy werd het hertogdom definitief geannexeerd door de Franse koning Lodewijk XI, waarmee de politieke autonomie van de regio eindigde en Bourgondië een Franse provincie werd.
De Druivenban: In 1395 vaardigde hertog Filips de Stoute een officieel decreet uit waarin hij de teelt van de productieve gamay-druif in Bourgondië verbood, omdat hij deze inferieur achtte aan de pinot noir voor de productie van kwaliteitswijnen. (Bourgogne Wines)
Explosieve Sloop: Na de Franse Revolutie werd de immense abdijkerk van Cluny in 1798 verkocht aan een particuliere handelaar, die het middeleeuwse bouwwerk met behulp van buskruit systematisch opblies om de stenen als bouwmateriaal te verkopen. (Cluny Abbaye)
Kunst als Medicijn: Het beroemde altaarstuk Het Laatste Oordeel van de Vlaamse meester Rogier van der Weyden werd in de vijftiende eeuw specifiek zo in de grote ziekenzaal van het Hôtel-Dieu geplaatst dat de patiënten het rechtstreeks vanuit hun bed konden aanschouwen. (Hospices de Beaune)
Afgekocht Beleg: Tijdens het beleg van Dijon in 1513 wist de Franse gouverneur de binnengevallen Zwitserse troepen te overtuigen zich terug te trekken door hen om te kopen met een enorme som geld en grote hoeveelheden Bourgondische wijn. (Ville de Dijon)
Fotogenieke plaatsen in de regioBourgondië met betrouwbare historische informatie en een fotoalbum