N I E U W: Het laatste gemeentehuis van Broek in Waterland werd een kerkelijke kosterij.
Gelegen in het departement Maine-et-Loire, direct aan de zuidelijke oever van de Loire tussen Saumur en Montsoreau, ligt het historische dorp Turquant. De geschiedenis en de stedenbouwkundige structuur van deze gemeente zijn onlosmakelijk verbonden met de geologische formatie van de omliggende tuffeau-kalksteen. Al sinds de vroege middeleeuwen bepaalde de winning van deze specifieke kalksteen de economie en het landschap van de nederzetting.
De grootschalige winning liet een uitgebreid netwerk van ondergrondse gangen en galerijen achter in de kliffen. Deze holtes ontwikkelden zich in de loop der eeuwen tot een omvangrijk stelsel van troglodietenwoningen. Een aanzienlijk deel van de lokale bevolking woonde en werkte ondergronds. De constante binnentemperatuur en vochtigheidsgraad van deze grotten bleken functioneel voor de opslag en rijping van de lokaal geproduceerde Saumur-Champigny-wijnen, een agrarische traditie die tot op heden standhoudt.
Het voornaamste bovengrondse monument in de historische kern is de Église Saint-Aubin. De oudste fundamenten van deze parochiekerk dateren uit de twaalfde eeuw, hoewel het gebouw in de vijftiende en zestiende eeuw ingrijpend werd verbouwd in de gotische en renaissance-stijl. De kerk beschikt over een versterkte vieringstoren die in tijden van militair conflict een defensieve functie vervulde voor de dorpsgemeenschap.
Naast de parochiekerk sieren diverse historische landhuizen het dorp, waaronder het Manoir de Chauvigné en het Château de la Herpinière, waarvan de oorsprong teruggaat tot de vijftiende eeuw. Deze residenties combineren bovengrondse gevels met rechtstreeks in de rotswand uitgehouwen functionele ruimten. Vandaag de dag weerspiegelt het dorp, officieel geklasseerd als 'Petite Cité de Caractère', de eeuwenoude symbiose tussen menselijke bewoning, ondergrondse architectuur en de cultuurhistorie van de Loirevallei.
De Unieke Cavier-Molens: De Moulin du Val Hulin is een zogenaamde 'moulin-cavier', een zeldzaam type windmolen kenmerkend voor de Anjou-regio, waarbij de houten molenkast op een gemetselde stenen kegel staat die rust op een ondergrondse, in de rotsen uitgehouwen troglodietenruimte. (Wikipedia)
De Ambachtelijke Appelkloppers: In de negentiende eeuw was Turquant een belangrijk centrum voor de productie van pommes tapées, gedroogde en handmatig platgeklopte appels die dankzij hun lange houdbaarheid gretig aftrek vonden bij de Franse marine voor verre zeereizen. (Wikipedia)
Het Ondergrondse Kunstenaarsdorp: Om het grootschalige verval van de verlaten grotwoningen te stoppen, startte de overheid in het begin van de eenentwintigste eeuw een herbestemmingsproject waarmee de historische locaties werden omvormd tot een centrum voor traditionele kunstambachten. (Wikipedia)
Het Beschermde Paviljoen: Het Pavillon de la Vignole is een deels in de kliffen uitgehouwen herenhuis uit de vijftiende eeuw dat vanwege de specifieke trogloditische overgangsarchitectuur officieel is opgenomen als monument historique in de Franse Base Mérimée. (Wikipedia)