N I E U W: Het laatste gemeentehuis van Broek in Waterland werd een kerkelijke kosterij.
Erfurt, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Thüringen, kent een gelaagde geschiedenis die teruggaat tot de vroege middeleeuwen. De oudst bekende schriftelijke vermelding stamt uit 742, toen de Angelsaksische missionaris Bonifatius de paus verzocht om de oprichting van een bisdom in 'Erphesfurt'. Door de strategische ligging aan een voorde in de rivier de Gera en aan de Via Regia—een van de belangrijkste middeleeuwse handelsroutes van Europa—ontwikkelde de nederzetting zich snel tot een welvarend handelscentrum.
De economische bloei van de stad in de late middeleeuwen was grotendeels te danken aan de monopoliepositie in de handel in wede (Isatis tinctoria), een plant waaruit een kostbaar blauw pigment voor textiel werd gewonnen. Deze rijkdom stelde de burgers en geestelijkheid in staat om monumentale bouwwerken te realiseren. Het stadsbeeld wordt tot op de dag van vandaag gedomineerd door het architectonische ensemble van de gotische Mariendom (de Dom van Erfurt) en de naastgelegen Sint-Severikerk, die gezamenlijk op de Domberg liggen.
Naast een handelscentrum werd Erfurt een intellectueel knooppunt. In 1379 ontving de stad het stichtingsprivilege voor de Universiteit van Erfurt, waarmee het een van de oudste universiteiten binnen het huidige Duitsland is. De bekendste student was Martin Luther, die hier tussen 1501 en 1505 studeerde alvorens hij intrad in het plaatselijke augustijnenklooster. De Reformatie vond in Erfurt vroege en vruchtbare grond omdat de Augustijnen geloofden dat de mens de hemel niet kan 'kopen' of verdienen met goede werken, maar alleen redding krijgt door geloof en genade (sola fide en sola gratia). Erfurt was destijds al een bruisende universiteitsstad waar het vroege humanisme floreerde.
De latere geschiedenis van de stad werd gekenmerkt door wisselende machthebbers. In 1802 viel Erfurt toe aan Pruisen. Na de verwoestingen en politieke verschuivingen van de Tweede Wereldoorlog werd de stad in 1949 onderdeel van de Duitse Democratische Republiek (DDR). Pas na de vreedzame revolutie van 1989 en de Duitse hereniging in 1990 herkreeg de stad haar status als politiek en cultureel centrum van Thüringen. Dankzij het behoud van de middeleeuwse binnenstad functioneert Erfurt tegenwoordig als een belangrijk historisch en architectonisch monument.
Bebouwde brug: De Krämerbrücke in Erfurt is 120 meter lang en telt momenteel 32 dicht op elkaar gebouwde vakwerkhuizen, waarmee het de langste doorlopend bebouwde en bewoonde brug van Europa is. (Erfurt Tourismus)
Nederlandse klok: De Maria Gloriosa-klok in de centrale toren van de Dom van Erfurt werd in 1497 gegoten door de Nederlandse meester Geert van Wou en is de grootste vrij slingerende middeleeuwse klok ter wereld. (AroundUs)
Unieke schatvondst: In 1998 werd nabij de Oude Synagoge in Erfurt een unieke middeleeuwse joodse schat ontdekt die tijdens de pogrom van 1349 was verborgen, bestaande uit zeldzame munten, zilverbarren en een filigranen trouwring. (Wikipedia)
Handschriftenverzameling: De universiteitsbibliotheek van Erfurt bezit de Bibliotheca Amploniana, een omvangrijke verzameling van bijna duizend middeleeuwse handschriften, bijeengebracht door de geleerde Amplonius Rating de Berka. (Fund It)