Start nieuwe serie fotoblogs: Volendam en veer naar Marken.
Meppel groeide vanaf de zestiende eeuw uit van een klein boerendorp tot een bruisende handelsstad dankzij de gunstige ligging aan de kruising van waterwegen. Door de turfwinning in de regio werd de stad een onmisbaar knooppunt waar schepen af en aan voeren om de brandstof naar de rest van het land te brengen. Deze bloeiperiode zorgde voor de aanleg van karakteristieke grachten, wat Meppel de bijnaam het Venetië van het Noorden opleverde. In de negentiende eeuw veranderde de stad door de komst van de spoorwegen en de opkomst van de industrie, maar het historische karakter bleef op veel plekken prachtig bewaard.
Het absolute middelpunt van de stad is de Meppeler Toren van de Grote of Mariakerk, die al sinds de vijftiende eeuw over de inwoners waakt. Deze robuuste toren is een herkenbaar baken en vertelt het verhaal van een rijke religieuze geschiedenis. Een ander iconisch bouwwerk is Molen de Weert, een stellingmolen uit 1807 die nog steeds de skyline van de stad siert en herinnert aan de tijd dat de wind de economie draaiende hield. Ook het Oude Stadhuis aan de Grote Kerkstraat trekt de aandacht met zijn statige uitstraling en rijke versieringen.
Langs de grachten staan diverse monumentale pakhuizen die vroeger vol lagen met graan, tabak en specerijen. Veel van deze panden hebben hun oude gevelstenen behouden, waardoor je nog precies kunt zien welke handel er vroeger werd gedreven. Station Meppel is eveneens een historisch juweeltje, gebouwd in een stijl die de allure van de vroege spoorwegen perfect vangt. Tegenwoordig mixen deze oude schatten moeiteloos met de moderne gezelligheid van de Meppeler binnenstad.
De Meppeler toren is gebouwd op koeienhuiden: De vijftiende-eeuwse Meppeler Toren van de Grote of Mariakerk staat op extreem drassige grond. Omdat er destijds nog geen moderne heipalen bestonden, bedachten de bouwers een ingenieuze oplossing: het fundament werd gestort op een dik pakket van honderden ingevette koeienhuiden. Dit leer sluit de zuurstof af en voorkomt dat de houten constructie daaronder gaat rotten, waardoor de toren al eeuwenlang kaarsrecht overeind staat.
Een scheepshelling midden in de straat: Wie tegenwoordig door de levendige Keizersgracht wandelt, staat eigenlijk op een oude scheepswerf. Tot de demping in de twintigste eeuw lag hier de beroemde scheepswerf van de familie Worst. Grote houten en later ijzeren zeeschepen werden hier dwars op de kade gebouwd en gleden bij de tewaterlating zo de stadsgracht in, wat destijds voor spectaculaire taferelen zorgde midden in de binnenstad.
De bijnaam 'Meppeler Muggen' komt van een brandalarm: De inwoners van Meppel worden al eeuwenlang spottend 'Muggen' genoemd vanwege een historisch misverstand. Op een avond in de zestiende eeuw raakte de bevolking in grote paniek omdat er een enorme rookwolk rondom de Meppeler Toren hing. De brandweer rukte massaal uit om de toren te blussen, maar eenmaal boven bleek het alarm vals: het was geen rook, maar een gigantische, gitzwarte zwerm dansende muggen die rond de spits vloog.
De geheime drukkerij van de illegaliteit: Meppel groeide in de negentiende en twintigste eeuw uit tot een gigantische drukkersstad. Deze grafische expertise speelde een sleutelrol in de Tweede Wereldoorlog. Lokale drukkers, waaronder de bekende drukkerij Evers, drukten in het diepste geheim honderdduizenden exemplaren van verzetsbladen zoals Vrij Nederland en Trouw, waardoor Meppel destijds het belangrijkste ondergrondse perscentrum van Noord-Nederland was.
Naar het fotoalbum van Meppel.
Naar het fotoalbum van Meppel 2020.