Drykkjuspil

Viðlag: Hýr gleður hug minn

hásumartíð;

skæran lofi skaparann sinn

öll skepnan blíð;

skín yfir oss hans miskunnin;

hýr gleður hug minn.

1. Gleður mig enn sá góði bjór,

guði sé þökk og lof;

þó mín sé drykkjan megn og stór

og mjög við of,

mun þó ei reiðast drottinn vór.

– Hýr gleður hug minn.

2. Mjög leikur nú við manninn ört

hið mæta drottins lán,

en þó með því illt sé gjört

og aukin smán,

af því magnast syndin svört.

– Hýr gleður hug minn.

3. Vond ofdrykkjan veldur oft,

að vináttan forgár öll,

sundurþykkja er senn á lopt

og sárleg föll;

sumum fer það heldur gróft.

– Hýr gleður hug minn.

4. En þegar dánumenn drekka vel,

sem drjúgum oft hefir skeð,

þá vex af ölinu vináttuþel

og virðing með;

veizlu góða ég svoddan tel.

– Hýr gleður hug minn.

5. Gott er að drekka það góða öl,

gleður það mannsins líf,

meðan að enginn bruggar böl

né byrjar kíf

og bróðurleg elska ei líður kvöl.

– Hýr gleður hug minn.

6. Getir þú einnig grundað,

að gá um þitt vit og starf,

svo hæfur sértu í hverjum stað,

sem helst við þarf,

háð mun þá enginn draga þér að.

– Hýr gleður hug minn.

7. Vorri náttúru vér skulum þó

vægja mest sem má,

því skynsemin verður skilningssljó,

og skeikar þá,

ef skortur er henni á hvíld og ró.

– Hýr gleður hug minn.

8. Hver og ein skepnan hefur á vakt,

hlýðin lifa sem ber;

en mátans höfum minnsta akt

vér mennirner;

mest hefur guð þó til vor lagt.

– Hýr gleður hug minn.

9. Maður góður, minnzt ávallt,

mátinn bestur er;

með gætni þigg þú guðs lán allt,

og gá að þér,

því gegndarlausum er hjólið valt.

– Hýr gleður hug minn.

10. Vort er vitið vissulega dýrt,

vin minn, gá þar að;

lifnaði mínum ég lítt fæ stýrt,

ef læt ég það,

löngum þó það verði rýrt.

– Hýr gleður hug minn.

11. Ljót ofdrykkjan löngum plagar

að leiða eptir sig illt;

hætt freistingin hjartað nagar,

ef hug fær spillt;

harla margur yfir því klagar.

– Hýr gleður hug minn.

12. Þessi synd og saurugt grey

mig sigrar á margan veg;

veit ég henni að verjast ei,

þótt vildi ég;

það við ég læra fyr en ég dey.

– Hýr gleður hug minn.

13. Þennan dikt fyrir Drykkjuspil

drótt til gamans ég kveð;

settum mönnum ég syng hann til

og siðugum með,

í selskap þeim ég drekka vil.

– Hýr gleður hug minn.

14. Get ég ei annað gjald á borð

gefið, þeim veita mér,

en lífleg kvæði og lagleg orð,

sem ljúfum ber,

ef líka þau manni og hringaskorð.

– Hýr gleður hug minn.

Hýr gleður hug minn

hásumartíð;

skæran lofi skaparann sinn

öll skepnan blíð;

skín yfir oss hans miskunnin;

hýr gleður hug minn.