XXIV Tydzień

Żyjemy jednak w czasach, kiedy młodzi przeżywają wielkie trudności. Wielu z nich nie udaje się znaleźć pracy, często przyciągają ich wielkie miasta, gdzie przemoc, będąca następstwem samotności i bezrobocia doprowadza ich do katastrofalnej sytuacji. Niektórzy stają się ofiarami narkomanii lub innych form uzależnienia, część z nich popełnia samobój­stwo. A przecież nawet w takich sytuacjach młodzi nie przestają szukać takiego życia, jakie może im dać jeden Chrystus. Dlatego Kościół musi głosić młodym Ewangelię w taki sposób, żeby byli w stanie ją zrozumieć i mogli uchwycić się dłoni, której Chrystus nie przestaje do nich wyciągać, zwłaszcza w środku ogarniającej ich nocy. (Ecclesia in Oceania, 44)

W tym celu winno się stwarzać okazje do spotkań młodzieży, by umożliwić wzajemne słuchanie i modlitwę. Nie trzeba się obawiać stawiania młodym wymagań w tym, co dotyczy ich duchowego rozwoju. Należy wskazywać im drogę świętości, zachęcając ich do wiążących wyborów w naśladowaniu Jezusa, w czym umocni ich intensywne życie sakramentalne. Dzięki temu będą mogli oprzeć się pokusom takiej kultury, która często proponuje im jedynie wartości przelotne czy wprost przeciwne Ewangelii, i sami staną się zdolni ukazywać chrześcijański sposób myślenia we wszystkich dziedzinach życia, również w rozrywce i relaksie (Ecclecia in Europa,

Trzeba koniecznie odkryć na nowo wielką tradycję osobistego kierownictwa duchowego, które zawsze przynosiło liczne i cenne owoce w życiu Kościoła. W konkretnych przypadkach i przy spełnieniu ściśle określonych warunków może ono być wspomagane, ale nie zastępowane, przez pewne formy analizy czy pomocy psychologicznej. Trzeba zachęcać chłopców i młodzież, aby odkryli i cenili dar kierownictwa duchowego, aby go szukali i pełni ufności domagali się go od swoich wychowawców w wierze. (Pastores dabo vobis, 40)

Kościół ze swej strony ma wam, młodym, wiele do ofiarowania. Jesteśmy dziś świadkami znamiennego zjawiska: oto po okresie nieufności i oddalenia od Kościoła wielu młodych ludzi odkrywa w nim na nowo pewnego i wiernego przewodnika, przestrzeń nieodzowną do komunii z Bogiem i braćmi, środowisko wzrastania i zaangażowania duchowego. Wielu z was już nie zadowala się samą tylko formalną przynależnością do Kościoła - szukacie czegoś więcej. Uprzywilejowanym miejscem nowego odkrycia Kościoła i kościelnego zaangażowania są stowarzyszenia, ruchy i różne młodzieżowe wspólnoty kościelne. Mówi się dziś o "nowej epoce zrzeszeń" w Kościele (por. Christifideles laici, 29). Jest to ogromne bogactwo i cenny dar Ducha Świętego, który należy przyjąć z wdzięcznością. (Orędzie na V ŚDM)

Myśli do refleksji:

Co do zaoferowania ma dziś Kościół dla młodych?

Co ty otrzymałeś dzięki temu, że jesteś w Kościele?

Oddajcie się na służbę Kościołowi i współpracujcie, odpowiadając na wezwanie Jezusa Chrystusa! Naśladuj Jezusa Chrystusa! Oddaj swoje życie na jego usługi! To nada Twojemu życiu najgłębszy sens i najwyższą treść. (…) Udostępniajcie więc swoje młode talenty Kościołowi bez zastrzeżeń! (św. Jan Paweł II. Spotkanie z młodzieżą. Einsiedeln. 15 czerwca 1984 r.)

Kościół, który w przededniu roku 2000 czuje się wezwany przez Pana do coraz większego wysiłku ewangelizacyjnego, potrzebuje was w sposób szczególny, potrzebuje waszej energii, waszej autentyczności, waszej pełnej entuzjazmu woli wzrastania, świeżości waszej wiary. Z hojnością właściwą młodości i bez zastrzeżeń oddajcie w służbę Kościołowi wasze młode talenty. Zajmijcie w nim własne miejsce - tych, którzy są nie tylko przedmiotem troski duszpasterskiej, ale nade wszystko aktywnymi uczestnikami jego misji (por. Christifideles laici, 46). Kościół należy do was, więcej - wy jesteście Kościołem! (Orędzie V ŚDM)

Życie Kościoła to nie tylko struktury, ale również wspólnoty o wymiarze ludzkim, w których łatwiej jest się dzielić, dawać i otrzymywać. Twoja rodzina, wasze duszpasterstwa są takimi ośrodkami. Parafia jest również koniecznym pośrednikiem, ponieważ pozwala członkom ciała, jakkolwiek by się różnili, modlić się, celebrować, pojednać z Bogiem i działać razem, bez różnic wszystkich członków Kościoła. Wieźcie i wy w tym udział, z szacunkiem dla innych, dołączajcie się ze swoją inicjatywą, ale zharmonizujcie się z poczynaniami innych członków wspólnoty. (św. Jan Paweł II. Spotkanie z młodzieżą. Lyon. 5 października 1986 r.)

"Idźcie i wy do mojej winnicy". Kościół - winnica potrzebuje także robotników, którzy będą mu służyć w sposób specjalny, z ewangelicznym radykalizmem, poświęcając mu wszystkie swoje siły. Chodzi o powołania kapłańskie i zakonne, jak też o powołania świeckich prowadzących w świecie życie konsekrowane. Jestem pewien, że wielu z was, rozważając tajemnicę Kościoła, usłyszy w głębi serca Chrystusowe zaproszenie: "Chodź i ty do mojej winnicy...". Jeżeli usłyszycie to wezwanie skierowane do was osobiście, nie wahajcie się odpowiedzieć Panu "Tak". Nie lękajcie się, całkowite oddanie się na służbę Chrystusa i Jego Kościoła jest bowiem wspaniałym powołaniem i bezcennym darem. Chrystus wam dopomoże. (Orędzie V ŚDM)

Dzisiaj modlimy się razem zwłaszcza za młodych, którzy z powodu nędzy, wojen lub chorób nie mają możliwości ani środków, aby godnie żyć i otrzymać wykształcenie niezbędne dla ich rozwoju osobowego i duchowego. Niech wiedzą, że mogą liczyć na miłość i pomoc Kościoła! Kto kocha, nie liczy zysków i strat, nie szuka korzyści. Działa w ukryciu i bezinteresownie na rzecz braci, uznając, że każdy człowiek, kimkolwiek jest, ma nieskończoną wartość. W Chrystusie nie ma ludzi gorszych i lepszych. Są tylko członkowie jednego ciała, którzy pragną wzajemnie swojego szczęścia i chcą budować świat otwarty na wszystkich. Okazując troskę o innych i uczestnicząc aktywnie w życiu społecznym, dajemy świadectwo bliźniemu, że chcemy mu pomóc, aby mógł stać się sobą i ofiarować to, co ma najlepszego, z korzyścią dla niego samego i dla dobra całej ludzkiej wspólnoty. Braterstwo wypiera przemoc, a służba pokusę panowania. Wy, drodzy młodzi, nosicie w sobie niezwykły potencjał daru, miłości i solidarności. Chrystus pragnie rozbudzić w was tę ogromną zdolność do poświęceń, która przepełnia wasze serca. Wzywam was, byście przyszli zaczerpnąć ze źródła życia, którym jest Chrystus, byście każdego dnia odkrywali nowe sposoby służenia braciom w społeczeństwie, w którym winniście podjąć swoje obowiązki jako ludzie i jako wierzący. (św. Jan Paweł II. Spotkanie z młodzieżą. 21 sierpnia 1997 r.)

Myśli do refleksji:

Dlaczego Kościół potrzebuje ludzi młodych?

Jak ty angażujesz się w życie Kościoła?