Fyrirsögn:
Hleiðólfs karfa' ég hrindi
Lagboði:
Týndur. Tillaga að lagboða: Lag við Smalaþulu
Höfundur:
Ókunnur.
Kvæðagrein:
Vikivakakvæði; Vikivakar; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Dæmisaga um leonið, úlfinn og refinn - Upphaf: „Eptirdæmið eina/ eg færi til greina." Eftir Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688)
Smalaþula - Upphaf: „Vappaðu með mér Vala." Sjá barnagælur, dýravísur, þulur, dansþulur og vikivakakvæði
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Hleiðólfs karfa' eg hrindi
í hyrjar þarfa vindi,
mærð ef djarfa myndi
menja starfa lindi.
Gyllings arfa yndi
eftir mælsku rýra,
– þiljan dúks dýra. –
að sinn farfa fyndi
fölnað kvásis blóð.
– Hönd herrans hýra
hefti þér móð.
2. Ýmu andar rísa,
eikin handar ísa;
dýr skal vandast vísa,
vefju banda prísa.
Þjóðir landa lýsa
lofstír þínum skýra,
– þiljan dúks dýra. –
Sófnis sandaflísa
seljan landafróð
– Hönd herrans hýra
hefti þér móð.
3. Silki-þráðar þrúði,
þakta dáða skrúði,
bölið bráða flúði;
boðskap náða trúði,
þraut ef þjáða lúði
þýð fékk liðsemd hýra
– þiljan dúks dýra. –
Bið ég ráða brúði,
blessi mildin góð,
– Hönd herrans hýra
hefti þér móð.
4. Gríðar vindur að vanda
vill hviklyndur standa:
ást um girndar granda
geðs er blinduð í anda.
Móins strindin stranda
stökuna virði rýra,
– þiljan dúks dýra. –
Helsið bindur banda
Báleygs öldu gjóð.
– Hönd herrans hýra
hefti þér móð.