Fyrirsögn:
Smalaþula; Vappaðu með mér vala
Lagboði:
Íslensk þjóðlög. Sjá:
https://ismus.is/einstaklingar/1001139
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1025525
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1025757
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1036409
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1020781
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1021036
https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1019489
Höfundur:
Ókunnur. Þjóðkvæði
Kvæðagrein:
Vikivakakvæði; Vikivakar; Barnagælur; Dýravísur; Þulur; Dansþulur; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Dæmisaga um leonið, úlfinn og refinn - Upphaf: „Eptirdæmið eina/ eg færi til greina." Eftir Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Vikivakakvæði; vikivakar
Hleiðólfs karfa' eg hrindi - Upphaf: „Hleiðólfs karfa' eg hrindi/ í hyrjar þarfa vindi." Höf. ókunnur. Vikivakakvæði; Vikivakar
Heimild/kvæðið á prenti:
Viðlag: Fjármanna hríðin
er full af bölmóð.
1. Vappaðu með mér, Vala,
verð ég þig að fala
komdu ekki' að mér kala
keyrðu féð í hala;
nú er dögg til dala,
dimma tekur á víðinn
– fjármanna hríðin –
þú átt að elska smalann
sem þitt eigið blóð
– fjármanna hríðin
er full af bölmóð.
2. Komdu kær, mín Tóa,
kreikum upp í Móa,
hlauptu, þegar ég hóa,
svo hausinn dingli og róa,
vertu létt sem lóa,
þá leikur á ómakstíðin,
– fjármanna hríðin –
þig skal ég reiða' á þóa,
þegar þú ert mér góð,
– fjármanna hríðin
er full af bölmóð.
3. Komdu með mér, Mella,
ég má þig ekki hrella;
skal ég þig ei skella,
skarnyrða né fella;
ófær gjörist ég ella,
ef þú hérna skríður inn.
– fjármanna hríðin –
Hún heyrði hljóðin gella
og hljóp innar að glóð,
– fjármanna hríðin
er full af bölmóð.