Smalaþula

Fyrirsögn:

Smalaþula; Vappaðu með mér vala

Lagboði:

Íslensk þjóðlög. Sjá:

https://ismus.is/einstaklingar/1001139

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1025525

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1025757

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1036409

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1020781

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1021036

https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1019489

Höfundur:

Ókunnur. Þjóðkvæði

Kvæðagrein:

Vikivakakvæði; Vikivakar; Barnagælur; Dýravísur; Þulur; Dansþulur; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:

1. Dæmisaga um leonið, úlfinn og refinn - Upphaf: „Eptirdæmið eina/ eg færi til greina." Eftir Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Vikivakakvæði; vikivakar

2. Hleiðólfs karfa' eg hrindi - Upphaf: „Hleiðólfs karfa' eg hrindi/ í hyrjar þarfa vindi." Höf. ókunnur.  Vikivakakvæði; Vikivakar

Heimild/kvæðið á prenti:

Viðlag: Fjármanna hríðin

er full af bölmóð.

1. Vappaðu með mér, Vala,

verð ég þig að fala

komdu ekki' að mér kala

keyrðu féð í hala;

nú er dögg til dala,

dimma tekur á víðinn

– fjármanna hríðin –

þú átt að elska smalann

sem þitt eigið blóð

 – fjármanna hríðin

er full af bölmóð.

2. Komdu kær, mín Tóa,

kreikum upp í Móa,

hlauptu, þegar ég hóa,

svo hausinn dingli og róa,

vertu létt sem lóa,

þá leikur á ómakstíðin,

– fjármanna hríðin –

þig skal ég reiða' á þóa,

þegar þú ert mér góð,

 – fjármanna hríðin

er full af bölmóð.

3. Komdu með mér, Mella,

ég má þig ekki hrella;

skal ég þig ei skella,

skarnyrða né fella;

ófær gjörist ég ella,

ef þú hérna skríður inn.

– fjármanna hríðin –

Hún heyrði hljóðin gella

og hljóp innar að glóð,

 – fjármanna hríðin

er full af bölmóð.