Fyrirsögn:
Systurþula; Jómfrú blómleg mjög mæt
Lagboði:
Íslenskt þululag. Líkist mjög laginu sem notað er við man-langlokuna Hrannar sunna spök spöng
Höfundur:
Ókunnur. Þjóðkvæði
Kvæðagrein:
Man-langlokur; Dansþulur; Vikivakar; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Á ekki við, sjá hins vegar Hrannar sunnu spök spöng og Danslilju eftir Þorlák Þórarinsson (f. 1711. d. 1773)
Heimild/kvæðið á prenti:
Jómfrú blómleg mjög mæt
moturs fitin ágæt,
þundar blandið, þel sæt,
þér ég bera læt.
Af ástaryl,
baugabil,
bestu ósk ég vanda
til handa.
Geði kæt,
gleði sæt,
góðum dyggðum ævi bæt.
Ills ei þræt,
augun væt,
iðrun forna tíma bæt.
Sumar nýtt
sendist blítt
sólartjaldið blóma skrýtt.
Gróðann rétta
fróðir frétti
fyrðar alla heims um byggð.
Verm þú allt
áður kalt,
yndi finndu, sól ávallt.
Fuglar syngja
foldu kringum;
falleg þing í sæðisbingum
sjálf í kringum
sóma slyngum
setur alvaldshöndin
um löndin.
Þennan ljóma,
besta blóma
bragnar jafnan skyldu róma.
Með heiðri og sóma
á degi dóma
drottins lofgjörð vandi
í standi
lifandi
sál og andi
í Síonslandi;
sinnulandi hverfi styggð.
Systir góð,
sorg og móð
sefi þér um hryggjuslóð
sá hryggan kæta kann,
Kristur besti þinn,
guð og mann,
geðs um rann
gæfubann
stillir hann
þitt í sérhvert sinn;
líkamann
eins andann
algervan
hefji í himininn inn.
Litars bátur lendi vendur
hendi af sendur,
víni, hríni hér kominn.